Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Μετά τη Συρία οι Στρατιωτικές Ακαδημίες πρέπει να ξαναγράψουν όλα τα πολεμικά εγχειρίδια...


Όλοι μιλούν με νόημα για ''το σχέδιο''... 

Στη Συρία παίζονται πολλά και περίεργα παιχνίδια, βλέπεις οι παίκτες είναι πολλοί και ο καθένας έχει δική του ατζέντα. Οι μάχες δεν έχουν ξεκαθαρίσει το τοπίο, δεν υπάρχει ξεκάθαρο πολεμικό μέτωπο γιατί οι αντίπαλοι είναι πολλοί και αλλάζουν συνεχώς όνομα, συμμάχους, στρατόπεδα, παρατάξεις, στόχους κ.λπ.
Γράφει ο… ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ
Οι μάχες τη μία μέρα κερδίζονται εδώ και την επομένη χάνονται κάπου αλλού. Και δεν είναι μόνο αυτοί που πολεμούν στο έδαφος αλλά και τόσοι άλλοι που συμμετέχουν στη σύγκρουση με διάφορους έμμεσους και άμεσους τρόπους, χρηματοδοτικά, εξοπλιστικά, επιμελητειακά, με βομβαρδισμούς, με μικρές ομάδες «εκπαιδευτών» και φαντάζομαι αν ήταν ανοιχτή επιστολή θα μπορούσατε να προσθέσετε και εσείς οι αναγνώστες πολλά άλλα.

Υπάρχουν όμως κάποιες πρωτοτυπίες για τα σημερινά κλασσικά δεδομένα των πολεμικών επιχειρήσεων, που θυμίζουν πολέμους και τον τρόπο που αυτοί γινόντουσαν την εποχή των σταυροφοριών και όχι πολεμικές επιχειρήσεις του 21ου αιώνα:

>Από τις ίδιες τις γειτονικές χώρες που εισέρχονται στη Συρία οι διάφορες αντικαθεστωτικές ομάδες, οι οποίες και υποστηρίζονται επιμελητειακά και οικονομικά από αυτές τις χώρες, ξεκινούν οι αεροπορικές επιδρομές της Δυτικής Συμμαχίας. Ονόματα; Τουρκία, Ιορδανία, ΗΑΕ, Κουβέιτ, Κατάρ.

>Οι αντικαθεστωτικές ομάδες που πολεμούν τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, συγχρόνως αλληλοσκοτώνονται την μία μέρα και συμμαχούν την επόμενη.

>Επίσης, στην πλειοψηφία τους έχουν μαζί τους τις οικογένειές τους και μετά τη μάχη πάνε σπίτι στη γυναίκα τους και τα παιδιά τους. Λες και κάνουν 9 με 5 γραφείο.

>Όταν δε εγκλωβιστούν σε κάποιο σημείο από τους καθεστωτικούς, κάνουν συμφωνία κυρίων να αποχωρήσουν με τον ατομικό τους οπλισμό και τις οικογένειες τους για προορισμό της επιλογής τους, λες και δεν θα ξαναβρεθούν αντιμέτωποι μετά από λίγες μέρες.


Είναι καταστάσεις όχι απλά να απορείς αλλά να τρελαίνεσαι. Ο απόλυτος παραλογισμός, μετά τον πόλεμο της Συρίας όλες οι Στρατιωτικές Ακαδημίες πρέπει να ξαναγράψουν όλα τα πολεμικά εγχειρίδια. Πάμε όμως και παρακάτω:

>Οι αντικαθεστωτικοί μαχητές χωρίζονται σε αυτούς που προορίζονται να γίνουν βομβιστές αυτοκτονίας και σε αυτούς που πολεμούν στο πεδίο της μάχης. Νέα ειδικότης κτηθείσα εν το στρατεύματι: Βομβιστής Αυτοκτονίας.

>Φαίνεται από τις φωτογραφίες των νεκρών που δημοσιεύονται, ότι πρέπει να υπάρχει μεγάλη έλλειψη σε άρβυλα και στις δύο παρατάξεις, όλοι οι νεκροί είναι… ξεπαπούτσωτοι;

>Οι εκ των έξω εμπλεκόμενοι τη μία μέρα κάνουν δηλώσεις κατά του Άσαντ, την επομένη το ξανασκέπτονται και λένε να μείνει… μέχρι να φύγει ο Άσαντ και την μεθεπόμενη δηλώνουν ότι αν δεν φύγει ο Άσαντ, δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στη Συρία. Η απόλυτη σχιζοφρένεια και όποιος μου πει ότι αυτά εξυπηρετούν υψηλούς σχεδιασμούς και διπλωματία, να πάει να τον κοιτάξει κανένας γιατρός.

>Οι Ιρανοί ξαφνικά αποφάσισαν… να την κάνουν με ελαφρά πλάγια βηματάκια (ελιγμός μέχρι να αρθεί το Εμπάργκο; Ή αποφάσισαν ότι η κατάσταση είναι πλέον ελεγχόμενη στη Συρία και θέλουν να επικεντρωθούν στην Υεμένη;).

Δεν μπορεί μετά από τρία χρόνια μαχών να μην μπορεί να βρει άκρη κανείς με το τι γίνεται εκεί. Τα δήθεν αρχικά σχέδια περί Σιιτών και Σουνιτών, πολυδιάσπασης χωρών, πόλεμος πετρελαίου (παράγουμε παραπάνω απ’ όσο χρειαζόμαστε), Αραβικής Άνοιξης ή Φθινοπώρου, δείχνουν να έχουν πλέον ακυρωθεί.Φαίνεται ότι απλά η Δύση «έχει χάσει τη μπάλα» και δεν έχει στην πραγματικότητα κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για τη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

Σε αυτό βέβαια βοηθάει και η αμφιλεγόμενη πολιτική του Ομπάμα, σχετιζόμενο ενδεχομένως και με το ότι η προεδρία του βαίνει προς το τέλος της και τα… κάστανα θα κληθεί να τα βγάλει από τη φωτιά ο επόμενος πρόεδρος. Προς το παρόν μία ευχή μέρες που είναι, ας τους λυπηθεί ο Θεός τους Σύρους, να τελειώσει το μαρτύριό τους μία ώρα αρχύτερα.



  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Η μεταμόρφωση της κρίσης του ιδιωτικού χρέους σε κρίση δημοσίου χρέους






Κριστιάν Λαβάλ: 

Γιατί επέζησε ο νεοφιλελευθερισμός;

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Il manifesto» ο Κριστιάν Λαβάλ, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ στο Παρίσι και συγγραφέας του βιβλίου «La nouvelle raison du monde. Essai sur la société néolibérale» (La Découverte, 2009) μαζί με τον φιλόσοφο Πιερ Νταρντό, μιλά για τον νεοφιλελευθερισμό ως μορφή ζωής

Ο Κριστιάν Λαβάλ είναι καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ναντέρ στο Παρίσι. Ο κοινωνιολόγος Λαβάλ και ο φιλόσοφος Πιερ Νταρντό έχουν γράψει από κοινού ένα σημαντικό βιβλίο με τίτλο «La nouvelle raison du monde. Essai sur la société néolibérale» (La Découverte, 2009).

Σύμφωνα με τους δύο Γάλλους μελετητές, ο νεοφιλελευθερισμός δεν είναι μόνον μια ιδεολογία ή μια οικονομική πολιτική. Είναι πρωτίστως μια μορφή ζωής, μια νέα ορθολογικότητα που διαμορφώνει την ατομική ταυτότητα και τις κοινωνικές σχέσεις, υποχρεώνοντας όλους να ζουν σε ένα σύμπαν γενικευμένου ανταγωνισμού.


Από τον Θανάση Γιαλκέτση

Η ακόλουθη συνέντευξη του Κριστιάν Λαβάλ δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Il manifesto.

• Πολλοί οικονομολόγοι και πολιτειολόγοι είχαν υποστηρίξει ότι με την οικονομική κρίση ο νεοφιλελευθερισμός θα παραχωρούσε τη θέση του σε κεϊνσιανές πολιτικές. Εξι χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ο νεοφιλελευθερισμός συνεχίζει να αποτελεί το κυρίαρχο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο. Ποιοι είναι, κατά τη γνώμη σας, οι λόγοι μιας τέτοιας ικανότητας επιβίωσης;

Η φράση με την οποία άρχιζε το βιβλίο μας στην πρώτη γαλλική έκδοση του 2009 ήταν:
«Ο νεοφιλελευθερισμός δεν πέθανε». Ήταν ένας τρόπος για να απαντήσουμε σε όλους εκείνους οι οποίοι, μετά τη χρεοκοπία της Lehman Brothers, είχαν αμέσως σπεύσει να μιλήσουν για το «τέλος του νεοφιλελευθερισμού» (όπως έλεγε ο τίτλος ενός περίφημου άρθρου του Τζόζεφ Στίγκλιτς εκείνη την περίοδο). 
Σήμερα το έχουμε λησμονήσει, αλλά τότε πολλοί οικονομολόγοι και πολιτικοί ερμήνευαν την κρίση ως τη ληξιαρχική πράξη θανάτου μιας «ιδεολογίας», της νεοφιλελεύθερης, η οποία είχε οδηγήσει σε πολυάριθμες «υπερβολές» και «καταχρήσεις».

Αντίθετα, οι δικές μας αναλύσεις για την ιστορία και τη βαθύτερη φύση του νεοφιλελευθερισμού καταδείκνυαν ότι αυτή η κρίση δεν αντιπροσώπευε διόλου «το τέλος του νεοφιλελευθερισμού», αλλά ένα είδος βαριάς ασθένειας, η οποία, από μόνη της, δεν σταματούσε την ανάπτυξη αυτού που ορίσαμε ως τον «νέο λόγο του κόσμου».

Οι αναλύσεις «α λα Στίγκλιτς» προανάγγελλαν την επιστροφή στον Κέινς και στην κρατική παρέμβαση. Και το κράτος πράγματι παρενέβη πολύ, μετά το 2009, ακόμη και μαζικά σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά αυτή η παρέμβαση δεν έγινε στην κατεύθυνση που ευχήθηκε ο Στίγκλιτς. Το κράτος παρενέβη για να σώσει τον χρηματοπιστωτικό τομέα διαβρώνοντας τους μηχανισμούς κοινωνικής προστασίας, την υγεία, την παιδεία και το δικαίωμα στην εργασία.

Η μεταμόρφωση της κρίσης του ιδιωτικού χρέους σε κρίση του δημόσιου χρέους προκάλεσε ριζοσπαστικοποίηση του νεοφιλελευθερισμού, που λειτούργησε σαν φαύλος κύκλος στον οποίο τα αρνητικά αποτελέσματα του ανταγωνισμού, της διόγκωσης του χρηματοπιστωτικού τομέα και των ανισοτήτων καταλήγουν να ενδυναμώνουν τις ίδιες τις αιτίες που τα παρήγαγαν. Το βλέπουμε καλά τώρα που η Ευρωπαϊκή Ενωση, με τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» και τις πολιτικές λιτότητας, προσπαθεί να επιταχύνει έναν νεοφιλελεύθερο μετασχηματισμό της κοινωνίας.

• Στο βιβλίο σας στέκεστε πολύ στην έννοια της «governance», φωτίζοντας τη μετάβαση και τις αλλαγές που αυτή η έννοια επέφερε περνώντας από την επιχείρηση στο κράτος. Είναι σαν η πολιτική να έχει δανειστεί από την οικονομία τη διαχείριση του κράτους. Είμαστε στο μαρξικό απόφθεγμα για το κράτος εγγυητή του καθεστώτος καπιταλιστικής συσσώρευσης ή παρακολουθούμε έναν ριζικό μετασχηματισμό του «πολιτικού»;

Δεν είναι καινούργιο στοιχείο το ότι το κράτος γίνεται ο εγγυητής της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Είναι σημαντικό όμως να κατανοήσουμε ότι αυτή η λειτουργία δεν εκπληρώνεται πάντοτε με τον ίδιο τρόπο. Μέχρι τώρα, πράγματι, ο ρόλος του «εγγυητή» προϋπέθετε ότι το κράτος επιβεβαίωνε την εξωτερική του θέση και έδειχνε ενδιαφέρον για το γενικό συμφέρον σε βάρος των επιμέρους καπιταλιστικών συμφερόντων.

Το καινούργιο στοιχείο αυτών των τελευταίων χρόνων, αντίθετα, είναι το ότι το κράτος γίνεται ένα αντίγραφο της επιχείρησης και θεωρεί την επιχείρηση το ιδεατό του μοντέλο. Αυτή είναι μια από τις μεγάλες ανανεώσεις του νεοφιλελευθερισμού σε σχέση με τον κλασικό φιλελευθερισμό. Αντίθετα με εκείνο που πιστεύεται συχνά, ο νεοφιλελευθερισμός δεν αντιπροσωπεύει καμιάν επιστροφή στην υποτιθέμενη «φυσική» αγορά.

Στην πραγματικότητα, το κράτος παρεμβαίνει ενεργητικά για να αλλάξει την κοινωνία και την οικονομία. Αυτός ο παρεμβατισμός όμως στρέφεται και εναντίον του ίδιου του εαυτού του. Το κράτος αλλάζει μορφή και λειτουργία καθώς αναπτύσσονται οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Οι λεγόμενες «μεταρρυθμίσεις του κράτους πρόνοιας», για παράδειγμα, είναι δημόσιες πολιτικές με στόχο να παραγάγουν ένα είδος αυτομετασχηματισμού του κράτους, που ενσωματώνει λόγους και πρακτικές, τρόπους αξιολόγησης και διαχείρισης, που προέρχονται από τον ιδιωτικό τομέα. Αυτό το «επιχειρηματικό κράτος» τείνει να τροποποιεί τα υπάρχοντα όρια μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου. Προτρέχοντας των καιρών, η Μάργκαρετ Θάτσερ έλεγε ότι χρειαζόταν να αλλάξει «η ψυχή και η καρδιά» των ανθρώπων. Και για να αλλάξει η καρδιά, έπρεπε να μετασχηματιστούν οι συνθήκες και οι καταστάσεις στις οποίες ζουν οι άνθρωποι, να βρεθούν σε συνθήκες ανταγωνισμού και να εγκλωβιστούν σε προκαθορισμένα σχήματα σκέψης, βασιζόμενα στη λογική του homo oeconomicus. Με άλλα λόγια, η καπιταλιστική συσσώρευση, ο ανταγωνισμός, το κέρδος δεν είναι μόνον οικονομικοί στόχοι και κριτήρια, αλλά τείνουν να γίνουν κοινωνικοί κανόνες που υπερβαίνουν τα στενά πλαίσια της οικονομίας. […]

• Στα συμπεράσματα του βιβλίου σας μιλάτε για το τέλος της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Ποια είναι επομένως η μορφή διακυβέρνησης που ταιριάζει στον νεοφιλελευθερισμό;

Η φιλελεύθερη δημοκρατία βασιζόταν σε έναν καθαρό διαχωρισμό της δημόσιας και της ιδιωτικής σφαίρας, τον οποίο εγγυούνταν στέρεοι νομικοί και θεσμικοί φραγμοί μεταξύ του πολιτικού κόσμου και του οικονομικού σύμπαντος. Είναι αλήθεια ότι αυτός ο διαχωρισμός ήταν μια υποκρισία, την οποία οι μαρξιστές είχαν αμέσως επισημάνει και καταγγείλει. Ωστόσο, αυτή η υποκρισία είχε ένα πραγματικό αποτέλεσμα: να αποφεύγεται η υποβάθμιση της πολιτικής σε απλή υπεράσπιση των κυρίαρχων συμφερόντων. Μάλιστα το πολιτικό «παιχνίδι» που άρχισε να δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο επέτρεψε, ιστορικά, να συγκρατηθούν τα ιδιωτικά συμφέροντα μέσα σε ορισμένα όρια, υποτάσσοντάς τα στο γενικό συμφέρον.

Με τον νεοφιλελευθερισμό όμως η πολιτική σφαίρα διαμορφώνεται αντιγράφοντας το υπόδειγμα της οικονομικής πραγματικότητας και όχι μόνον υπερασπίζεται τα συμφέροντα των κυρίαρχων τάξεων και των μεγάλων επιχειρήσεων, αλλά μετασχηματίζει ολόκληρη την κοινωνία σε ένα πεδίο ολοκληρωτικά υποταγμένο στο βασίλειο της καπιταλιστικής ορθολογικότητας.

Σήμερα η πολιτική εμφανίζεται όλο και περισσότερο εναρμονισμένη με τη λογική του ανταγωνισμού. Η «ανταγωνιστικότητα» γίνεται η υπέρτατη πολιτική αρχή, ενώ αρχές όπως τα «δικαιώματα του πολίτη» και η «αλληλεγγύη» εξαφανίζονται όλο και περισσότερο από το προσκήνιο. Η διανοητική αποσύνθεση της ιστορικής Αριστεράς είναι ένα από τα κύρια συμπτώματα αυτής της διαδικασίας καθυπόταξης της πολιτικής στην οικονομική λογική.

Προκειμένου να συνεχίσει να δίνει την ιδέα μιας παρουσίας, η Αριστερά προτίμησε να εναρμονιστεί πλήρως με το επιχειρηματικό μοντέλο. Ο επιχειρηματίας πήρε ήδη τη θέση της εργατικής τάξης, η «απόδοση» πήρε τη θέση της «κοινωνικής δικαιοσύνης».

Θέλοντας να εκσυγχρονιστεί, η Αριστερά δεν έκανε στην πραγματικότητα τίποτε άλλο από το να αυτοκτονήσει. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει μια μορφή διακυβέρνησης που προσιδιάζει στον νεοφιλελευθερισμό, επειδή αυτός μπορεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός του οποιαδήποτε πολιτική μορφή. […]


  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Οι Κούρδοι προ των πυλών και ενίσχυση της Τουρκίας με γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις



Κουρδικές οργανώσεις που συναντήθηκαν την Κυριακή στην νοτιοανατολικήΤουρκία (βόρειο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν) κάλεσαν σε «αυτοκυβέρνηση» εν μέσω μεγάλης στρατιωτικής επιχείρισης στην οποία συμμετέχουν 10.000 Τούρκοι στρατιώτες με πολλά τανκς.
Κουρδικές πόλεις στην νοτιοανατολική Τουρκία δέχονται επίθεση από τον τουρκικό στρατό. Σπίτια βομβαρδίζονται, άμαχοι εκτελούνται, γυναίκες, παιδιά ηλικιωμένοι. Τουρκικά οπλοπολυβόλα γαζώνουν σπίτια.   
http://www.tribune.gr/
Παραμονές πρωτοχρονιάς και το πρώτο μεγάλο βήμα προς μια γενικευμένη σύγκρουση στην Συρία έχει γίνει.
Από την Κυριακή 27 Δεκεμβρίου οι Κούρδοι με την άμεση και ουσιαστική βοήθεια των ρωσικών βομβαρδιστικών πέρασαν δυτικά του Ευφράτη ποταμού στο έδαφος των Τζιχαντιστών και προωθούνται στη πόλη Menbiç, σαν πρώτο σταθμό προς την πόλη Cerablus στα σύνορα με την Τουρκία. 
Υπενθυμίζεται πως η Άγκυρα είχε δηλώσεις επανειλημμένα πως αν οι Κούρδοι περάσουν δυτικά του Ευφράτη αυτό θα σημάνει τουρκική μαζική στρατιωτική επέμβαση μέσα στο έδαφος της Συρίας.
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την τουρκική πρωτεύουσα, οι κουρδικές δυνάμεις του YPG που είναι ουσιαστικά παρακλάδι του ΡΚΚ στην Συρία, πέρασαν το φράγμα Tişrin στην δυτική όχθη του Ευφράτη και προωθούνται βόρεια προς την πόλη Menbiç, πάντα με την καθοδήγηση και άμεση βοήθεια των Ρώσων.

Η Άγκυρα είχε χαρακτηρίσει την περιοχή αυτή σαν «κόκκινη γραμμή» και κάθε παραβίαση της από πλευράς Κούρδων με στόχο την δημιουργία του λεγόμενου «Βορείου Διαδρόμου» που θα ενώνει τους Κούρδους της Συρίας μέχρι την Μεσόγειο θα σημάνει άμεσο και ολοκληρωτικό πόλεμο από τουρκικής πλευράς.

Η κατάσταση περιπλέκεται μετά την εγκατάσταση των ρωσικών πυραύλων S-400 στο συριακό έδαφος που είναι ένας πολύ μεγάλος απειλητικός παράγοντας για μια πιθανή τουρκική επέμβαση.

Το ερώτημα είναι αν τώρα η Τουρκία θα το τολμήσει. Οι πληροφορίες από την Άγκυρα κάνουν λόγο για ενίσχυση της Τουρκίας με γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις ενώ το βραδύ της Κυριακής 27 Δεκεμβρίου είχαμε μια έκτακτη σύσκεψη στο προεδρικό μέγαρο της Άγκυρας μεταξύ Ερντογάν και Νταβούτολγου. Σίγουρα όλα αυτά δεν είναι άσχετα μεταξύ τους.
__________________________________

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος


  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Αμφίπολη, Ποιοι και γιατί δεν θέλουν τη συνέχιση των ανασκαφών, σχολιάζει ο αρχαιολόγος Κόρσο



Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν να "ανυψώνεται" η ελληνική Ιστορία, αυτός ίσως εξηγεί και την υποτίμηση του μετέπειτα μεσαιωνικού Ελληνισμού του Βυζαντίου, που αν και αποτελούσε την μόνη αχτίδα φωτός στις εποχές της βάρβαρης Ευρώπης και έκανε έναν κύκλο χιλίων ετών, δεν υπάρχει ούτε ένα κινηματογραφικό φιλμ με θέμα την μεσαιωνική ελληνική χιλιόχρονη Αυτοκρατορία, σχολιάζει ο Ιταλός αρχαιολόγος Α. Κόρσο ενώ καταγγέλει ότι κάποιοι δεν θέλουν τη συνέχιση της ανασκαφής, λόγω πολιτικών ιδεοληψιών και η ΕΕ για να μην καταστραφεί το μύθευμά της ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό!

''...και όμως υπάρχουν ακόμα δύο θάλαμοι προς εξερεύνηση'' συμπληρώνει.


Η καταγγελία του Ιταλού αρχαιολόγου είναι σοκαριστική:
Ούτε μια αναφορά για την μεταλαμπάδευση του Φωτός από τους Έλληνες λόγιους μετά την Άλωση τη Πόλης που χάρη σε αυτούς δημιουργήθηκε η Αναγέννηση και η Ευρώπη ξέφυγε από την ημιβάρβαρη κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει αυτομάτως με την πτώση της Δυτική Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οι Βυζαντινοί έτρωγαν με μαχαιροπήρουνα όταν οι τότε Ευρωπαίοι πέταγαν μωρά για τροφή στα σκυλιά. Έφτιαχναν Αγία Σοφία και υδραγωγεία όταν στην Ευρώπη ζούσαν σε παράγκες. Είχαν ολοκληρωμένο σύστημα υγείας όταν στην Ευρώπη θεωρούνταν τύχη να φτάσουν τα σαράντα χρόνια βίου.

Τώρα φαίνεται πως το ευρωπαϊκό ψυχολογικό σύμπλεγμα φτάνει μέχρι και τον αρχαίο κλασσικό πολιτισμό, ο οποίος και ΜΟΝΟ αυτός δημιούργησε τον Ορθό Λόγο. Ο Λόγος ο οποίος αργότερα ως σπερματικός έδωσε το ερμηνευτικό όχημα στις Αλήθειες της Ορθοδοξίας.

Όλα συνδέονται, ακόμα και η φιλοτουρκική πολιτική της Γερμανίας στο Αιγαίο και είναι καθαρό πια, το γεγονός ότι μας πιέζουν να κρατήσουμε στην χώρα μας περισσότερους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες με αντάλλαγμα μια μελλοντική ελάφρυνση χρέους... να υποθέσουμε ότι είναι ένας μάλλον εύκολος και σίγουρος τρόπος να διαρραγεί εντελώς ο εθνικός και ο κοινωνικός ιστός.

Θα γίνουμε συνωμοσιολόγοι, όπως συνηθίζουν να λένε, αν υποθέσουμε ότι με τις συμπεριφορά τους στοχεύουν στον αφελληνισμό του Έθνους, και την μετέπειτα εξαφάνισή του από τον ρου της Ιστορίας;
Μήπως γιατί ο Ελληνισμός και η Ελληνορθοδοξία αποτελούν μέγιστο πνευματικό εμπόδιο στην υποταγή συνειδήσεων και στην επίτευξη δημιουργίας ενός παγκόσμιου ολοκληρωτικού καθεστώτος που σχεδιάζουν νεοταξίτικα κέντρα εξουσίας στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

 Συνέντευξη στο xronometro.com 
στον Αν. Σπανέλη.

Παρακολουθεί από κοντά την ανασκαφή, μελετάει τα ευρήματα και έχει ασχοληθεί πάρα πολύ με την διασταύρωση των στοιχείων και την ταύτιση των γλυπτών με άλλα της ίδιας περιόδου και τεχνοτροπίας, ο Antonio Corso, ο οποίος με την ιδιότητα του αρχαιολόγου και του μελετητή της αρχαίας γλυπτικής (μάλιστα έχει γράψει και ένα βιβλίο για την τέχνη του Πραξιτέλη) σχολιάζει στο xronometro.com τα τελευταία δεδομένα που είδαν το φως της δημοσιότητας και αποκαλύπτει ότι υπάρχουν δύο ακόμη θάλαμοι πιο βαθιά στο λόφο Καστά, οι οποίοι όταν εξερευνηθούν θα μας δώσουν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που υπάρχουν.

Για το μνημείο που ήδη έχει ανασκαφεί ο κ. Corso ξεκαθαρίζει ότι είναι Ηρώο του Ηφαιστίωνα χωρίς καμία αμφιβολία, θεωρεί λήξαν το θέμα της χρονολόγησης καθώς όλα τα στοιχεία «δείχνουν» το τελευταίο τέταρτο του 4ου αιώνα και επιπλέον ερμηνεύει «θεολογικά» τα σύμβολα του οικοδομήματος και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι «δελφγικής ταυτότητας» με συνύπαρξη των Θεών Απόλλωνα και Διονύσου.

Τέλος ο κ. Corso ξεκαθαρίζει ότι η πολεμική μερίδας αρχαιολόγων εναντίον του μνημείου δεν έχει μόνο προσωπικά κίνητρα αλλά και πολιτικά, αφού κάποιοι δεν θέλουν την συνέχιση της ανασκαφής!!!

Πόσο σοφότεροι γίναμε από τις ανακοινώσεις της 30ης Σεπτεμβρίου στο ΑΠΘ, σε σχέση με το μυστήριο της Αμφίπολης;
«Ναι, νομίζω ότι έχουμε πλησιάσει πολύ στις απαντήσεις. Θεωρώ ότι με το επιγραφικό υλικό που βρέθηκε αποδεικνύεται ότι το μνημείο είναι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα».

Αυτό σημαίνει ότι είναι και ο τάφος του Ηφαιστίωνα, οπότε του ανήκει μέρος των οστών που έχουν βρεθεί;

«Αυτό δεν το ξέρω, δεν μπορώ να γνωρίζω σε ποιους ανήκουν τα οστά. Για μένα αυτό δεν έχει σημασία, αφού κατασκευάστηκαν διάφορα ηρώα του Ηφαιστίωνα και κανείς δεν γνωρίζει σε ποιο από αυτά θάφτηκαν τα οστά του. Μπορεί και να ήταν απλώς κενοτάφια».

Για το συγκεκριμένο ηρώο γιατί επιλέχθηκε η Αμφίπολη;
«Από την Αμφίπολη ξεκίνησε η εκστρατεία εναντίον των Περσών, αλλά και για άλλους λόγους. Η Αμφίπολη ήταν πάρα πολύ σημαντική γιατί υπήρχε ένα ιερό της Φυλλίδας και αυτό μπορεί να είναι στο ίδιο σημείο που έγινε του Ηφαιστίωνα»

Γιατί αποκλείετε στο συγκεκριμένο σημείο να προϋπήρχε το ιερό του Ρήσου, ο οποίος λατρεύονταν στην περιοχή και ήταν ένας πολεμιστής βασιλιάς των Θρακών;
«Έχετε δίκιο, αυτή είναι μια ακόμη δυνατότητα. Όμως ο Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς λέει σε επίγραμμα ότι υπήρχαν δύο ιερά που δεν ήταν ερείπια, της Φυλλίδας και της Αρτέμιδος της Βραυρώνας».

Υπάρχουν άλλα στοιχεία που να συνδέουν το χώρο με τη Φυλλίδα;

«Όπως είναι γνωστό στον τάφο της επάνω υπήρχε μια αμυγδαλιά. Και αυτό πιστεύω ότι μπορεί να είναι της Φυλλίδας. Είναι απλά μια ιδέα μου».

Στην ομιλία του στο ΑΠΘ ο αρχιτέκτονας κ. Λεφαντζής άφησε να εννοηθεί ότι υπάρχουν και άλλες επιγραφές, γνωρίζετε κάτι περισσότερο;
«Δεν ξέρω κάτι περισσότερο αλλά είδα ένα απόσπασμα σε μια φωτογραφία, όπου είναι ένας μακεδόνας πολεμιστής που με την χαρακτηριστική μακεδονική ασπίδα, με σάριζα και άλογο και αυτό δηλώνει στρατιωτικό μνημείο, χωρίς καμία αμφιβολία. Αυτή η εικόνα είναι από τον θριγκό στην βάση του λιονταριού. Αυτό δηλώνει αφιέρωση σε μια πολεμική νίκη».

Δεν συμφωνώ με τον «Δυισμό» 

Σε σχέση με την άποψη της κ. Περιστέρη περί δυισμού μέσα στο μνημείο το οποίο σημαίνει την παρουσία δύο νεκρών του Ηφαιστίωνα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θέση με την οποία μάλλον διαφωνεί ο κ. Λεφαντζής. Εσείς τι πιστεύετε;

«Ούτε εγώ την δέχομαι αυτή την άποψη, είναι απλά θέμα συμμετρίας. Το γνωρίζετε ότι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου έδιναν πολύ μεγάλη σημασία στο θέμα της συμμετρίας. Αυτό το μεταφέρει ο Πλίνιος όπου μας λέει για το πόσο μεγάλη αξία έδινε στην συμμετρία ο Λύσιππος και αυτό το είχαν υιοθετήσει στην αυλή του Μεγάλο Αλεξάνδρου».

Η κ. Περιστέρη, απ’ όσο καταλαβαίνω χρησιμοποιεί το θέμα του δυϊσμού για να συνδέσει το μνημείο με το Μέγα Αλέξανδρο. Εσείς πιστεύετε ότι συνδέετε με κάποιο τρόπο;

«Ως γνωστό οι πηγές λένε ότι ο τάφος ήταν στην Αλεξάνδρεια, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω αν έγινε έτσι. Θα συμφωνήσω με την κ. Περιστέρη στο θέμα της χρονολόγησης του μνημείου, 100% είναι του τελευταίου τετάρτου του 4ου αιώνα, του 320 π.Χ.
Αυτό προκύπτει και από τα σανδάλια που φέρουν οι Κόρες, είναι του τέλους 4ου αιώνα και δεν υπάρχουν αργότερα τον 2ο αιώνα π.Χ.! Επίσης η δομή που έχουν οι Κόρες κάτω από το στήθος είναι της ίδιας περιόδου».

Πέρσι όταν βρέθηκε το κεφάλι της σφίγγας, ειπώθηκε ότι είναι από το χέρι διαφορετικού καλλιτέχνη απ’ αυτό που κατασκεύασε τις Κόρες. Τι άποψη έχετε;

«Νομίζω ότι και οι Κόρες και οι Σφίγγες είναι από το ίδιο, θασίτικο εργαστήριο, απ’ όπου προέρχεται και το μάρμαρο. Μέχρι τώρα δεν είχα δει τα γλυπτά από κοντά αλλά την 1η Οκτωβρίου επισκέφτηκα το μνημείο και εκ του σύνεγγυς έβγαλα πιο ασφαλή συμπεράσματα. Για παράδειγμα είδα στο κεφάλι της σφίγγας να έχει, ένα δάκτυλο της Αφροδίτης στο λαιμό που είναι πάρα πολύ κοντά στο αντίστοιχο της Κνιδίας Αφροδίτης του Πραξιτέλη. Αυτό επιβεβαιώνει ότι τα γλυπτά του λόφου Καστά είναι του 4ου αιώνα και μάλιστα από τα καλύτερα δείγματα. Επίσης οι Κόρες έχουν μια υπερηφάνεια που είναι χαρακτηριστικό του 4ου αιώνα».

Το μάρμαρο από τη Θάσο και το εργαστήριο από το ίδιο νησί. Υπάρχει περίπτωση να είναι έργο του περίφημου γλύπτη Σκόπα ή του εργαστηρίου του;

«Όπως είπε και η κ. Περιστέρη το κεφάλι της σφίγγας μοιάζει πάρα πολύ με το κεφάλι του Διονύσου, από τη Θάσο. Ο Σκόπας πέθανε πριν το 320 π.Χ. αλλά υπάρχει μια κοινή τεχνοτροπία αυτή την εποχή από όλους τους μεγάλους καλλιτέχνες, ο Λύσιππος, ο Πραξιτέλης, ο Σκόπας, όλοι πάνε μαζί σε ένα εκλεπτυσμό. Το κεφάλι του Διονύσου από την Θάσο είναι το πιο κοντινό στο κεφάλι της σφίγγας και αυτό είναι σημαντικό για την ταυτότητα του εργαστηρίου».

Όλες οι απαντήσεις στους δύο θαλάμους που είναι θαμμένοι 

Μετά την παρουσίαση της 30ης Σεπτεμβρίου νομίζω ότι το θέμα της χρονολόγησης έχει κλείσει για τους πολλούς, εκείνο που μένει ανοιχτό είναι το θέμα της ταυτότητας του μνημείου. Πέρα από ηρώο χρησιμοποιήθηκε και ως τάφος, μπορείτε να προσδιορίσετε από ποια εποχή και μετά άρχισαν να γίνονται οι ταφές; Ποιοι είναι οι πιθανοί νεκροί;

«Δεν ξέρω. Η έρευνα είναι ακόμη στην αρχή. Οι γεωλόγοι βρήκανε δύο μεγάλες αίθουσες πιο μέσα και πρέπει να φτάσουμε εκεί για να καταλάβουμε τι έγινε. Όσο για τα οστά δεν μπορώ να αποκλείσω κάποιοι επιφανείς να θέλησαν να ταφούν στο Ηρώο του Ηφαιστίωνα, ποιο πριν ή ποίο μετά, αυτό ήταν κάτι τιμητικό, όπως έγινε με το Μαυσωλείο του Αυγούστου, καθώς έχουν ταφεί και άλλα μέλη της οικογένειάς»!!!

Λέτε ότι υπάρχουν άλλες δύο αίθουσες σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των γεωλόγων. Περιμένετε εντυπωσιακά ευρήματα όταν θα φτάσει εκεί η αρχαιολογική σκαπάνη;
«Αυτό φάνηκε από τις μετρήσεις της γεωσκόπησης και υπάρχει μια καμπύλη που δείχνει την ύπαρξη δύο μεγάλων αιθουσών».

Δηλαδή πιστεύετε και εσείς αυτό που υποστηρίζουν πολλοί ότι σε ένα μνημείο με περίμετρο κοντά 500 μέτρα, δεν μπορεί να υπάρχει μόνο ένα μνημείο;

«Το πιστεύω και εγώ και νομίζω ότι θα πάρουμε ολοκληρωμένες απαντήσεις για την ταυτότητα του μνημείου και το τι έχει γίνει όταν θα φτάσουμε σε αυτές τις δύο αίθουσες.
Προς το παρόν η μοναδική βεβαιότητα που υπάρχει είναι από τις επιγραφές που μας λένε για Ηρώο του Ηφαιστίωνα και φυσικά το θέμα της χρονολόγησης του μνημείου».

Πιστεύετε ότι το μνημείο έχει στοιχεία διονυσιακής λατρείας;

«Ναι στην ζωφόρο υπάρχουν τέτοια στοιχεία που δηλώνουν ότι υπήρχε λατρεία, του Διονύσου του Ζαγρέα, υπάρχουν όμως και οι τρίποδες που δηλώνουν ότι το Ηρώο του Ηφαιστίωνα ήταν συνδεδεμένο με τον δελφικό Απόλλωνα. Συνυπάρχουν ο Απόλλωνας και ο Διόνυσος. Για τον Μέγα Αλέξανδρο ο μεγαλύτερος θεός ήταν ο Διόνυσος, καθώς είναι γνωστό ότι ο ίδιος ήταν ο «νέος Διόνυσος».


Γι’ αυτό και δεν είναι παράξενο που ο Διόνυσος είναι πάρα πολύ δυνατός εκεί. Όσο για τις λεγόμενες «Καρυάτιδες» είναι Κόρες, σαν τις Κόρες του μνημείο των Σιφνίων στους Δελφούς, τυπικές του ιωνικού ρυθμού. Μπορεί να είναι μαινάδες, αλλά τα χαρακτηριστικά κάτω από το στήθος οδηγούν σε Κόρες».

Ποιοι εμποδίζουν την ανασκαφή ; Όλοι ευχόμαστε να προχωρήσει η ανασκαφή και να αποκαλυφθούν όλα τα μυστικά του λόφου Καστά, ωστόσο η κ. Περιστέρη και όλη η ομάδα δέχεται μια συνεχή επίθεση που δεν ξέρω κατά πόσο διευκολύνει το έργο της ανασκαφής. Η επίθεση αυτή έχει προσωπικά χαρακτηριστικά ή κάποιοι έχουν λόγους να μην θέλουν να προχωρήσει η ανασκαφή;
«Υπάρχουν δυστυχώς πολλές αιτιολογίες. Μια από αυτές είναι και αυτή η διάσταση. Το αρχαιολογικό περιβάλλον, αν δει ότι βρίσκεις κάτι σημαντικό, αν δει ότι δεν έχεις πολιτική δύναμη, αν είσαι ήσυχος και καλός, νομίζει ότι είσαι πολύ τρελός και πολλοί καταφέρονται εναντίον σου.
Δυστυχώς αυτό συμβαίνει σε αυτό το περιβάλλον. Υπάρχει και κάτι άλλο. Υπάρχουν πολιτικές απόψεις που δεν επιτρέπουν να προχωρούν τέτοιου είδους ανασκαφές. Επίσης υπάρχουν απόψεις στον δυτικό κόσμο, όπως αυτές που εξέφρασε η κ. Παλαγγιά, που πιστεύουν ότι όλα ξεκινούν από τον ρωμαϊκό πολιτισμό και αυτό είναι το θεμέλιο της Δύσης, οπότε δεν θέλουν σημαντικές ανασκαφές που χαλάνε αυτή την εικόνα»!!!



  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Η εθελοντική αποκάλυψη αδήλωτων κεφαλαίων είναι κοντά και θα είναι... καλύτερα

Βρυξέλλες, 
Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου, βράδυ
Τα μέλη της ελληνικής αποστολής που θα λάβει μέρος στην κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, αρχίζουν να φτάνουν στη βελγική πρωτεύουσα.

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου, Πρωί

Το δρομολόγιο του TGV (προφέρεται Τε Ζε βε, Train à Grande Vitesse, δηλαδή "Τραίνο Υψηλών Ταχυτήτων" στα Γαλλικά) από τις Βρυξέλλες στο Παρίσι –ταξίδι μιας ώρας και 23 λεπτών ακριβώς- ξεκινά με επιβάτη έναν από τους στενότερους συνεργάτες του πρωθυπουργού. 
Τον γενικό γραμματέα της κυβέρνησης Μιχάλη Καλογήρου, ο οποίος επιβιβάζεται στο σταθμό Grand Centrale, στην περίφημη πλατεία Grande Place των Βρυξελλών χωρίς να τον πάρει χαμπάρι κανείς από τα μέλη της αποστολής και τους δημοσιογράφους. Αποβιβάζεται στο Paris Nord και οδεύει προς το ραντεβού του. 

Μεσημέρι. 

Συναντά τον Ερβέ Φαλτσιανί. Τον άνθρωπο που υπέκλεψε τα στοιχεία των καταθετών της ελβετικής τράπεζας HSBC, σπάζοντας το διαβόητο απόρρητο των ελβετικών τραπεζών και επιτρέποντας στις φορολογικές αρχές πολλών χωρών της υφηλίου να πιάσουν στις δαγκάνες τους VIP φοροφυγάδες τους. 
Ο Φαλτσιανί κινητοποίησε τις αρχές πολλών χωρών, που μάζεψαν δισεκατομμύρια από τα «μαύρα» ταμεία. Πολλών, αλλά όχι όλων. 
Στην Ελλάδα, η υπόθεση της λίστας Φαλτσιανί μετατράπηκε στο γνωστό τσίρκο με τα στικάκια που χάνονταν στα διάφορα συρτάρια υπουργικών γραφείων, αντί να αποτελέσουν αντικείμενο εξονυχιστικής έρευνας που θα έφερνε λεφτά στον κρατικό κορβανά. 

Ο Ερβέ Φαλτσιανί δηλώνει πως εμπιστεύεται μόνο την ελληνική Δικαιοσύνη και τη σημερινή ελληνική κυβέρνηση. Ετσι, ανταποκρίνεται θετικά στις συντονισμένες ενέργειες του υπουργού Επικρατείας, Νίκου Παππά, από τον οποίο πείστηκε να παραδώσει στην Ελλάδα ένα νέο «όπλο», που φαίνεται ότι μπορεί να κερδίσει τη μάχη κατά των μεγαλο-φοροφυγάδων και να ακυρώσει τα πλεονεκτήματα που τους χάρισε η ερασιτεχνική –κάποιοι επιμένουν να τη χαρακτηρίζουν και εγκληματική- διαχείριση της λίστας με τα 2.062 ονόματα Ελληνων καταθετών στην Ελβετία, από τον Γ. Παπακωνσταντίνου και Β. Βενιζέλο. 

Το υλικό που περιέρχεται στα χέρια του Μ. Καλογήρου είναι πολύ ενδιαφέρον.
Ίσως και έτσι, ίσως και αργά, διευρυνθεί λίγο η πλατφόρμα που σηκώνει το βάρος της φορολογητέας ύλης που συντηρεί τη χώρα. 

Ο στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού και του υπουργού Επικρατείας επιστρέφει στις Βρυξέλλες, όπου ενημερώνει τον Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Παππά. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, ο πρωθυπουργός δίνει εντολή να ενημερωθεί η ελληνική Δικαιοσύνη. Άμεσα ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης επιστρέφει στην Αθήνα και καταθέτει στους αρμόδιους εισαγγελείς. Καταθέτει όλο το υλικό και θέτει στη διάθεσή τους κάθε σχετική πληροφορία. 

Πλέον, οι εισαγγελείς έχουν στα χέρια τους ένα «πυρηνικό όπλο», το οποίο σε συνδυασμό και διασταύρωση με τις λίστες Λαγκάρντ και Ρηνανίας-Βεστφαλίας (εργασίες που, ήδη, αρχίζουν) θεωρείται βέβαιο ότι θα βγάλει «λαβράκια». 

ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ 

Ενήμερος για τις εξελίξεις ήταν και ο Αναπληρωτής Υπουργός αρμόδιος για θέματα διαφθοράς, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος. Έτσι, ασφαλώς και δεν ήταν τυχαίο το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της χτεσινής ψήφισης του νόμου για την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης, πέρασε τροπολογία μέσω της οποίας νομιμοποιούνται όλες οι λίστες φοροδιαφυγής, καθώς και άλλα αποδεικτικά μέσα κατά της κακουργηματικής φοροδιαφυγής και διαφθοράς τα οποία αποκτήθηκαν με παράνομες πράξεις (π.χ. υποκλοπή λιστών από τράπεζες, όπως η λίστα Λαγκάρντ). 

Όλοι καταλαβαίνουμε το γιατί... Μπορεί κάποιες από τις περίφημες λίστες να αποκτήθηκαν με επίσημο τρόπο (Γαλλία, Βεστφαλία – Ρηνανία), αλλά θεωρείται δεδομένο ότι όταν έρθει η στιγμή της δίκης ή της πιθανής παραπομπής τότε το βασικό επιχείρημα των κατηγορουμένων θα είναι η μη μονιμότητα απόκτησης των στοιχείων. Με τη συγκεκριμένη τροπολογία καταργούνται ουσιαστικά αυτά τα επιχειρήματα, ενώ ταυτόχρονα δίνεται διευρυμένη δυνατότητα στους εισαγγελείς οικονομικού εγκλήματος και διαφθοράς να στριμώξουν τους μεγαλο-φοροφυγάδες ώστε να επιστρέψουν χρήματα. 

Τα πράγματα δείχνουν ότι θα μπεί σε εφαρμογή και το σχέδιο του αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών, Τρύφωνα Αλεξιάδη, που θα φέρει άμεσα προς ψήφιση νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη αδήλωτων κεφαλαίων. 

Εμείς να πούμε μακάρι... Μακάρι να εισρεύσει στα κρατικά ταμεία άμεσα «ζεστό» χρήμα, το οποίο μάλιστα –δεδομένου ότι επί τούτου δεν έχει συμπεριληφθεί στους στόχους του προϋπολογισμού και, άρα, δεν μπορεί να το διεκδικήσει κανένας... θεσμός και που θα λειτουργήσει ως άμεσο μέτρο ανακούφισης των πληγέντων των τελευταίων πέντε ετών. Μακάρι όσα χρήματα εισρεύσουν από την φοροδιαφυγή που θα οδηγείται στην τσιμπίδα, ακριβώς τόσα να μειώνονται από προαπαιτούμενα και τα μέτρα και να χρηματοδοτούν παρεμβάσεις ανακούφισης του ελληνικού λαού και ανάπτυξης της οικονομίας

Δεδομένου ότι είναι, πια, σαφές πως κυβέρνηση και αρχές διαθέτουν στα χέρια τους «υπερόπλα» (αλλά και εξελισσόμενη συνεργασία απευθείας με τον Φαλτσιανί) που θα οδηγήσουν άμεσα και χωρίς νομικά προβλήματα στην αποκάλυψη εκείνων από τους έχοντες και κατέχοντες που έβγαλαν «μαύρα» λεφτά στο εξωτερικό –και ιδιαίτερα την περίοδο της κρίσης- το νομοσχέδιο για την εθελοντική αποκάλυψη αδήλωτων κεφαλαίων θα λειτουργήσει ως η τελευταία ευκαιρία νομιμοποίησης για όσους θέλουν να γλιτώσουν την τσιμπίδα του ελέγχου. Μακάρι όλα τα παραπάνω να τα δούμε... να γίνουν, γιατί από προσδοκίες και ''θα'' έχουμε χορτάσει.   

η ενημέρωση μας είναι από το toxwni.gr


  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

Διεθνής Οικονομία μ' ένα γράφημα που λέει πολλά χωρίς... λόγια



Οι πολυάριθμες προβλέψεις των οικονομικών δεικτών και της πορείας των διεθνών αγορών που δημοσιεύονται καθημερινά σχολιάζουν τις λεπτομέρειες της διεθνούς οικονομίας, αλλά σπανίως την ουσία. Η οποία μπορεί να συνοψιστεί σε ένα γράφημα με στοιχεία από οργανισμούς όπως η Τράπεζα της Αγγλίας, οι Financial Times και το Bloomberg.

Τα διεθνή χρέη, κρατικά και μη, ανέρχονται σε περίπου 200 τρις. δολάρια. Ως αντίκρισμα υπάρχει το χρυσάφι (αξίας 7,8 τρις. διεθνώς), το ρευστό χρήμα και οι καταθέσεις παντός είδους (8.2 τρις.). Ακόμη και αν προστεθεί στο αντίκρισμα η αξία της διεθνούς αγοράς ακινήτων (13,6 τρις.), το συγκριτικά αμελητέας αξίας ασήμι (14 δις.) και η εκτίμηση της (αμφιβόλου) αξίας των διεθνών χρηματιστηρίων (70 τρις.), το διεθνές χρέος είναι υπερδιπλάσιο της συνολικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των χρηματοπιστωτικών προϊόντων που είναι γνωστά ως «παράγωγα» ανέρχεται, σύμφωνα με την Τράπεζα της Αγγλίας, σε τουλάχιστον 630 τρις. δολάρια (λιγότερο αισιόδοξες εκτιμήσεις υπολογίζουν τα παράγωγα σε 1.200–1.400 τρις. δολάρια). Στην ουσία τα παράγωγα είναι αμφιβόλου αξίας χρηματοπιστωτικά προϊόντα και αποτελούν μέρος της πλασματικής οικονομίας που παράγεται, για παράδειγμα, από την ανακατανομή χρέους.

Η σύγκριση των διαφόρων μερών του πλασματικού και του υπαρκτού πλούτου είναι εμφανής στο γράφημα. Αν σημειωθεί ότι τα παράγωγα και τα διεθνή χρέη αντιστοιχούν στο 900% και στο 280%, αντίστοιχα, του παγκοσμίου ΑΕΠ (που είναι περίπου 70 τρις.), το μέγεθος της φούσκας της διεθνούς οικονομίας γίνεται αντιληπτό.



  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Δισδιάστατα Υλικά, Η νέα Silicon Valey ?




  Πυριτένιο

Διεθνής ομάδα ερευνητών στο Όστιν, Τέξας παρουσιάζει το πρώτο τρανζίστορ από «πυριτένιο», μια μορφή πυριτίου που παίρνει τη μορφή φύλλων με πάχος ενός μόλις ατόμου. 
Το υποσχόμενο νέο υλικό, το οποίο δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στο εργαστήριο το 2009, θα μπορούσε να αντικαταστήσει το συμβατικό πυρίτιο στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές.

Το πυριτένιο είναι μέλος μιας νέας κατηγορίας «δισδιάστατων» υλικών, από τα οποία το διασημότερο είναι αναμφίβολα το γραφένιο, μια παραλλαγή του γραφίτη αποτελούμενη από μονοατομικά φύλλα άνθρακα.
Το γραφένιο είναι το ανθεκτικότερο υλικό που γνωρίζει ο άνθρωπος. Είναι επίσης ο καλύτερος αγωγός του ηλεκτρισμού, και πολλοί πιστεύουν ότι θα αντικαταστήσει τελικά το πυρίτιο στα ηλεκτρονικά κυκλώματα.
Επιμέλεια: Βαγγέλης Πρατικάκης
Η αξιοποίησή του συναντά ωστόσο εμπόδια. Σε αντίθεση με το πυρίτιο, το γραφένιο δεν διαθέτει το λεγόμενο «ενεργειακό διάκενο» -ένα ενεργειακό εμπόδιο το οποίο πρέπει να υπερβούν τα ηλεκτρόνια για να δημιουργήσουν ηλεκτρικό ρεύμα. Επιπλέον, η χρήση του θα απαιτούσε εκτεταμένες αλλαγές στα εργοστάσια της βιομηχανίας ημιαγωγών.

Το πυριτένιο θα μπορούσε να δώσει λύσει, πιστεύουν οι ερευνητές που παρουσιάζουν το πρωτοποριακό τρανζίστορ στην επιθεώρηση Nature Nanotechnology.
Το βασικό εμπόδιο που έπρεπε να ξεπεράσουν οι ερευνητές, επισημαίνει ο δικτυακός τόπος του Nature, είναι η ευαισθησία του πυριτένιου στον αέρα -η συσκευή που δημιούργησαν άντεξε για μόλις δύο λεπτά.

Σε πρώτη φάση, η ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν και στο ιταλικό Ινστιτούτο Μικροηλεκτρονικής και Μικροσυστημάτων δημιούργησε πυριτένιο αφήνοντας ατμό πυριτίου να επικαθίσει σε ένα λεπτό φύλλο αργύρου μέσα σε θάλαμο κενού. Τα φύλλα πυριτένιου καλύφθηκαν στη συνέχεια με ένα στρώμα αλουμίνας και τοποθετήθηκαν σε μια βάση από οξειδωμένο πυρίτιο. 

Το τελικό βήμα της διαδικασίας ήταν η προσεκτική αφαίρεση ενός μέρους του αργύρου έτσι ώστε να μείνει εκτεθειμένη μια λωρίδα από πυριτένιο.
Στα δύο λεπτά που λειτούργησε η συσκευή μέχρι το πυριτένιο να διαλυθεί από τον αέρα, οι ερευνητές πρόλαβαν να μετρήσουν τις ιδιότητές του. Επιβεβαίωσαν ότι το νέο υλικό δεν είναι τόσο καλός αγωγός του ηλεκτρισμού όσο το γραφένιο, διαθέτει όμως το απαραίτητο ενεργειακό διάκενο.
Το μέλλον θα δείξει αν είναι δυνατή η κάλυψη του πυριτένιου με άλλα υλικά προκειμένου να λειτουργεί προστατευμένο από την ατμόσφαιρα.
Την τελευταία δεκαετία, ερευνητές σε όλο τον κόσμο αναπτύσσουν μια σειρά νέων υλικών στα οποία όλα τα άτομα βρίσκονται διατεταγμένα στο ίδιο επίπεδο -πρόκειται ουσιαστικά για φύλλα πάχους ενός μόλις ατόμου, τα οποία θεωρούνται «δισδιάστατα» και δεν απαντώνται στη φύση.

Μια επανάσταση στην ηλεκτρονική μας υπόσχεται όμως ένα ακόμα νέο δισδιάστατο υλικό το γερμανένιο.  Είχε προταθεί προς υλοποίηση θεωρητικά πριν από μια πενταετία και δημιουργήθηκε για πρώτη φορά από ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες σε Ευρώπη και Κίνα. 

Μετά το πιο διάσημο υλικό της νέας κατηγορίας των δισδιάστατων υλικών, το γραφένιο,
έχουν παρουσιαστεί δισδιάστατες μορφές του κασσίτερου*, 
του πυριτίου* και άλλων στοιχείων, ακόμα και δισδιάστατα πολυμερή

Ευρωπαίοι ερευνητές αναφέρουν στo New Journal of Physics (μια επιθεώρηση του γερμανικού Ινστιτούτου Φυσικής και του Γερμανικής Εταιρείας Φυσικής) ότι δημιούργησαν γερμανένιο ακολουθώντας την ίδια τεχνική που είχε εφαρμοστεί για το «πυριτένιο», το αντίστοιχο υλικό από πυρίτιο. Όπως και 
δημιουργία γραφενίου, που πέτυχαν ανεξάρτητοι ερευνητές στην Κίνα.


Η ατομική δομή του γερμανένιου σε μοντέλο υπολογιστή (αριστερά)
και σε εικόνα μικροσκοπίου σήραγγας (Πηγή: New Journal of Physics/IOP Publishing)  
   Γερμανένιο

Το νέο υλικό παράχθηκε με την απόθεση μεμονωμένων ατόμων γερμανίου πάνω σε ένα λεπτό υπόστρωμα από χρυσό σε συνθήκες κενού και υψηλής θερμοκρασίας.
Οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για γερμανένιο με φασματοσκοπικές μετρήσεις και με την εξέταση της δομής του με μικροσκόπιο σήραγγας, ικανό να διακρίνει μεμονωμένα άτομα.
Αυτό που μένει τώρα είναι να επιβεβαιωθούν οι θεωρητικοί υπολογισμοί για τις ιδιότητες του νέου υλικού. Το γερμανένιο «αναμένεται να παρουσιάσει εντυπωσιακές ηλεκτρικές και οπτικές ιδιότητες και θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ευρέως σε όλη τη βιομηχανία ηλεκτρονικών» αναφέρει η ερευνητική ομάδα στη Γερμανία, την Ισπανία και τη Γαλλία.

Μια από τις πιθανές εφαρμογές θα ήταν η χρήση του γραφενίου ως «τοπολογικού μονωτή» στους μελλοντικούς κβαντικούς υπολογιστές.

Το πρόβλημα βέβαια με το γερμάνιο είναι ότι δεν υπάρχει σε άφθονες ποσότητες όπως ο άνθρακας που χρησιμοποιείται στο γραφένιο: η ετήσια παραγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο δεν ξεπερνά τους 120 τόνους το χρόνο.



   Στανένιο

Ένα ακόμα νέο υλικό που θεωρείται «ξαδερφάκι» του γραφενίου, δημιούργησαν Φυσικοί στις ΗΠΑ και την Κίνα.  Το υλικό ονομάζεται στανένιο και η ύπαρξη του είχε προβλεφθεί θεωρητικά πριν δύο χρόνια αλλά τώρα παράγεται για πρώτη φορά. Πιστεύεται ότι έχει εξίσου εντυπωσιακές ιδιότητες.
Αποτελείται από ένα δισδιάστατο στρώμα πάχους μόνο ενός ατόμου κασσίτερου (αντί για άτομα άνθρακα όπως το γραφένιο). Τα άτομα αυτά είναι διατεταγμένα σε δομή πλέγματος πάνω σε ένα υπόστρωμα από τελλουρίδιο του βισμούθιου.
Πάντως, αυτή η πρώτη δημιουργία και παρατήρηση του νέου υλικού δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τις «εξωτικές» ηλεκτρονικές ιδιότητες που θεωρητικά του αποδίδονται, κυρίως την μετάδοση ηλεκτρισμού χωρίς την παραμικρή θερμική απώλεια. 
Δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει ωστόσο τις ηλεκτρονικές ιδιότητες που θεωρητικά του αποδίδονται, ότι δηλαδή μεταδίδει ηλεκτρισμό χωρίς την παραμικρή θερμική απώλεια. Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Nature Materials» θα συνεχίσουν να μελετούν το νέο υλικό.
Θεωρείται ιδανικό για τη μετάδοση του ηλεκτρισμού και στο μέλλον θα μπορούσε να είναι ιδανικό για ηλεκτρονικά κυκλώματα.



Το βοριοφένιο είναι ένα ασυνήθιστο υλικό, που έχει πολλές μεταλλικές ιδιότητες στη νανοκλίμακα, παρόλο που το τρισδιάστατο στοιχείο βόριο είναι μη μεταλλικό.
Ένα πολύ λεπτό στρώμα με πάχος μόλις ενός ατόμου του χημικού στοιχείου βορίου, που δημιούργησαν  ερευνητές στις ΗΠΑ. 
Οι επιστήμονες του Εθνικού Εργαστηρίου Argonne του Υπουργείου Ενέργειας των ΗΠΑ και του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης,  που το παρουσίασαν με σχετική δημοσίευση τους στο περιοδικό "Science".  
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι επειδή μόλις τώρα αρχίζει η μελέτη των ιδιοτήτων του βοριοφενίου, είναι ακόμη πρόωρο να μιλήσει κανείς για τις δυνατότητές του, αλλά φαίνεται ένα πολλά υποσχόμενο υλικό. Οι πρώτες δοκιμές δείχνουν ότι το βοριοφένιο μπορεί να πάρει διάφορες μορφές ανάλογα με τις συνθήκες θερμοκρασίας όπου παράγεται και με το πώς διατάσσονται τα άτομα του βορίου.

Μελλοντικά το βοριοφένιο θα μπορούσε  να αξιοποιηθεί σε διάφορες εφαρμογές, από τα ηλεκτρονικά έως τα φωτοβολταϊκά επειδή είναι τόσο μεταλλικό όσο και λεπτό σε επίπεδο ατόμου ανακοινώνει ο επικεφαλής ερευνητής Νάθαν Γκούιζινγκερ. 
Προς το παρόν, το βοριοφένιο έχει δημιουργηθεί πάνω σε ένα υπόστρωμα αργύρου. Το επόμενο βήμα θα είναι η δημιουργία ενός ξεχωριστού αυτόνομου φύλλου από βοριοφένιο.
Η ανακάλυψη του βοριοφενίου ανοίγει πιθανώς το δρόμο για την ανακάλυψη ενός άλλου δισδιάστατου υλικού, του αλουμινενίου (στρώματος πάχους ενός ατόμου αλουμινίου), καθώς το αλουμίνιο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το βόριο στον Περιοδικό Πίνακα των χημικών στοιχείων.

_____________


* Κασσίτερος,  Πρωτοποριακή τσίγκινη λαμαρίνα, η οποία έχει πάχος ενός μόλις ατόμου, άγει τον ηλεκτρισμό με απόδοση 100%, και θα μπορούσε στο μέλλον να διαδεχθεί το πυρίτιο στα ηλεκτρονικά κυκλώματα.  Η νέα μορφή του κασσίτερου βαφτίστηκε «στανένιο», ένας συνδυασμός του stannum, της λατινικής λέξης για τον κασσίτερο, με την κατάληξη «-ένιο» που χρησιμοποιείται και για το γραφένιο -μια μορφή του άνθρακα που έχει επίσης τη μορφή φύλλων με πάχος ενός ατόμου. Επειδή τα φύλλα αυτά έχουν αμελητέο πάχος ονομάζονται συχνά και «δισδιάστατα» υλικά.
Το νέο μέλος της οικογένειας είναι τα μονοατομικά φύλλα γερμανίου, ενός σχετικά σπάνιου στοιχείου που χρησιμοποιείται σήμερα στις οπτικές ίνες και την ηλεκτρονική.


* Πυρίτιο, Υπάρχουν κι άλλα υλικά που θα μπορούσαν να διαδεχθούν το πυρίτιο, όπως το γραφένιο και οι νανοσωλήνες άνθρακα.  Κι όπως προβλέπει ο Σουσένγκ Ζανγκ του Στάνφορντ, μέλος της ερευνητικής ομάδας, η Κοιλάδα του Πυριτίου (Silicon Valley) θα μπορούσε μια μέρα να αντικατασταθεί από την Κοιλάδα του Τσίγκου. 
Για να αντικαταστήσει πλήρως το πυρίτιο, πρέπει να βρεθεί τρόπος να μην υπερβαίνει ποτέ σε πάχος το ένα άτομο και να μην φθείρεται από τις μεθόδους παραγωγής που εφαρμόζει η βιομηχανία ημιαγωγών.
_____________________________

Πληροφορίες αντλήσαμε και από τα: 
http://journals.aps.org/
http://news.in.gr/
πηγές

  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Κονδύλης και Γονατάς στο Τυπογραφείο



Μια προσωπική αφήγηση και ένα απολαυστικό περιστατικό που αναφέρεται στη γνωριμία Παναγιώτη Κονδύλη και Επαμεινώνδα Γονατά και στη φιλική σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ τους.
του Α. Καλιακατσου

Εκείνη τη μέρα, 12 Οκτωβρίου 1983, στις 2 το μεσημέρι περίμενα στο τυπογραφείο τον Κονδύλη να πάρει διορθώσεις του βιβλίου, στη σειρά της «Γνώσης» που διηύθυνε, και να δει επί τόπου δοκίμια του εξωφύλλου. Το ραντεβού είχε οριστεί 6 μήνες νωρίτερα. Γερμανική συνέπεια και εκνευριστική ακρίβεια, χρόνια τώρα. Ήμουν, βεβαίως, έτοιμος – κι ας τολμούσα να κάνω αλλιώς. 
Νωρίτερα, στις 11, θα κατέφθανε ο Γονατάς να ρίξει μια ματιά στις τελευταίες (;) διορθώσεις του βιβλίου του. Οι ώρες ταίριαζαν και για τις δυο δουλειές. Όμως, κι αυτό καθόλου ασυνήθιστο, ο Νώντας αντί για τις 11 ήρθε με «ολίγη καθυστέρηση» στις 2 παρά τέταρτο. Καθώς του ’φτιαχνα καφέ, ευχόμουν ο Τάκης να καθυστερήσει. Δουλειά με την ταυτόχρονη παρουσία και των δύο δεν μπορούσε να γίνει.
Δύο ακριβώς άνοιγε η πόρτα και χαιρετώντας με εκ του μακρόθεν ανέκραξε, με το γνωστό τρανταχτό, μεταδοτικό του γέλιο: «Χαίρε, λευκέ νέγρε!». Όταν ερχόταν από τη Χαϊδελβέργη μάς στόλιζε, καθώς μας έβρισκε συγκεντρωμένους να τον περιμένουμε, με τα παρόμοια. Το καλοκαίρι το περνούσε στη Γερμανία, γιατί έλειπαν οι Γερμανοί σε διακοπές, και ξεχειμώνιαζε στην Αθήνα καθώς είχαν επιστρέψει. «Χαίρε ευδαίμων Αραβία! Περνάτε, ευθύς αμέσως, από τη θερινή ραστώνη στη χειμερία νάρκη» και άλλα ανάλογα, γελώντας σύγκορμος. Μας πονούσε, αλλά δεν είχε κι άδικο.

Βρέθηκα σε δύσκολη θέση για την άκαιρη συνάντηση. Στην αμηχανία μου τα θαλάσσωσα στις συστάσεις. «Ο φιλόσοφος Παναγιώτης Κονδύλης» στον Νώντα, «Ο ποιητής Εψιλον Χι Γονατάς» στον Τάκη.

Ο Νώντας γινόταν έξαλλος όταν άκουγε «φιλόσοφος». 
- «Πάψε, βρε πουλάκι μου, αυτοί τριχοτομούν την τρίχα. Γράφουν για να συλλέξουν μόρια στην πανεπιστημιακή τους καριέρα. Φλυαρίες που δεν αφορούν κανέναν. Ο τελευταίος φιλόσοφος που διαβάζω ξανά και ξανά είναι ο Σοπενάουερ». 
- «Μαζεύεις εδώ όλα τα ψώνια, ποετάστρους της συμφοράς. Επειδή δεν μπορούν να γράψουν συγκροτημένα δέκα αράδες καταλογάδην, κάνουν ποιήματα με ασυναρτησίες και τρισάθλια ελληνικά και τα δικαιολογούν ως ποιητικές άδειες. Αδειο είναι το κεφάλι τους».

Αρπάχτηκαν για τα καλά, βεβαίως με «αστική ευγένεια», λόγω ανατροφής. Ο Τάκης έφυγε πριν της ώρας του, κατακόκκινος από θυμό, χωρίς καν να μας χαιρετίσει.

- «Είδες που έχω δίκιο. Είναι αυτός ο φουσκωμένος διάνος φιλόσοφος; Να τη βράσω την πολυξεροσύνη και γλωσσομάθειά του. Δεν αντιλαμβάνεται απολύτως τίποτα».

Την επαύριο ήρθε ο Τάκης να πάρει τα δοκίμια. 
- «Είδες που έχω δίκιο για τα ψώνια που μαζεύεις; Και το μεγαλύτερο είναι αυτός ο Εψιλον Χι».

Κάνα μήνα αργότερα, στο τυπογραφείο, Σάββατο μεσημέρι για την καθιερωμένη κρασοκατάνυξη και τα συναφή. Συνήθεια χρόνων. Συνέπεσαν οι δυο τους χωρίς να ανταλλάξουν καν χαιρετισμό. Γρήγορα έδεσαν τα «πηγαδάκια». Οι «φιλολογούντες» στον κύκλο του Γονατά και οι «φιλοσοφούντες» στου Κονδύλη. Οι πρωταγωνιστές έδειχναν εμφανώς να «αδιαφορούν» παντελώς ο ένας για τον άλλον. 
Υποτίθεται...  
Με την άκρη του ματιού και τα αυτιά τσιτωμένα παρακολουθούσαν τα τεκταινόμενα στη διπλανή παρέα. 
- «Κύριε Κονδύλη, για ποιον Γιούγκερ μιλάτε;». 
- «Μα για τον Ερνστ, κύριε Γονατά». 
- «Τον ξέρετε; Έχω τα Απαντά του, σε γαλλική μετάφραση. Τον λατρεύω». 
- «Είναι φίλος μου. Τον επισκέπτομαι συχνά. Η πολίχνη που διαβιεί είναι κοντά στη Χαϊδελβέργη. Έχουμε και αλληλογραφία». 
- «Και είναι πράγματι 88 χρονών, κυκλοφορεί με ποδήλατο και καπνίζει 4 πακέτα άφιλτρα τσιγάρα;».
- «Ακριβώς. Βλέπω γνωρίζετε λεπτομέρειες!».

Όλοι μας ακούγαμε το όνομα του Γερμανού συγγραφέα πρώτη φορά. Στα ελληνικά δεν είχε, μέχρι τότε, κυκλοφορήσει τίποτε. Οι κύκλοι όμως παρέμεναν άτμητοι. Σε λίγο: 
- «Ακουσα, κύριε Γονατά, να αναφέρεσθε με θαυμασμό στον Γκριλπάρτσερ. Σπουδαίος. Τον αναγιγνώσκω μετ’ ευχαριστήσεως».

Μετά από κάμποσα τέτοια οι κύκλοι ενώθηκαν. Τα «κύριε» ευθύς παραμερίστηκαν και, πράγμα απρόσμενο για τις πεποιθήσεις και των δύο, αντικαταστάθηκαν με τα τρυφερά «Τάκη μου», «αγαπητέ μου Νώντα». 
Δεν υπήρχε περιοχή της Τέχνης που να μην κατείχαν και τις υποσημειώσεις. Λάτρευαν τον Μπονιουέλ, τον Σκριάμπιν, τον Αϊβαζόφσκι, τον Λεσκώφ, τον Σολωμό, τους Ρώσους παντός καιρού και εποχής (ο Τάκης τους διάβαζε στο πρωτότυπο), τη νεοελληνική παραλογοτεχνία (Ιωάννη Σκουτερόπουλο, Αγγελο Τσουκαλά, Αριστείδη Κυριακό…), τους βυζαντινούς υμνωδούς (έψαλαν παρέα, όχι βεβαίως σε εκκλησία) και ό,τι άλλο βάλει ο νους.

Ο Κονδύλης αρκετές φορές μας είχε κεραυνοβολήσει: 
- «Την ουσία του έργου μου μόνον ο Γονατάς έχει σε βάθος κατανοήσει, που δεν με διαβάζει κιόλας». 
- «Τάκη μου, αυτά τα απέραντα πονήματά σου δεν τα μπορώ. Ανιώ αφάνταστα. Τ’ άλλα όμως, Παβέζε, Λίχτενμπεργκ, Σαμφόρ, Ριβαρόλ και τα σχετικά τα μελετώ εξονυχιστικώς». 

Οι εκλεκτικές τους συγγένειες, γειτόνευαν και τα σπίτια τους —στην Κηφισιά ο ένας, στον Κοκκιναρά ο άλλος—, δημιούργησαν ξεχωριστή, εγκάρδια φιλία. Είχαν διαβάσει τα ίδια βιβλία, συγκινηθεί με παραπλήσιες ουράνιες μουσικές, συναπαντηθεί με εξαίσιους θιάσους. Για τον μόνο άνθρωπο που με ρωτούσε ο Τάκης τι κάνει, στα πυκνά τηλεφωνήματά του από τη Γερμανία, ήταν ο Νώντας. 
- «Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα συναντούσα στην καθ’ ημάς Ανατολή έναν αληθινά καλλιεργημένο άνθρωπο σαν τον Γονατά. Να μου τον ασπασθείς αλά ρωσικά». 

Ο Γονατάς δεν σήκωνε το τηλέφωνο παρά μόνο αν χτυπούσε με μυστικό σήμα. Συχνά τα μπέρδευε τα συνωμοτικά και δεν το σήκωνε καθόλου. Έχουμε περάσει ώρες πολλές με γέλια, αθώα πειράγματα εκατέρωθεν και καλή καρδιά, αλλά και συζητήσεις απροσμέτρητης ευφορίας.

Ο Νώντας, όταν πέθανε ο Τάκης (θλίψη ασήκωτη), στο γραφείο του κορνίζωσε και τοποθέτησε δίπλα στις φωτογραφίες του Τσέχωφ και του Φλωμπέρ (τους δασκάλους του, όπως έλεγε) και εκείνη του Τάκη, χαρισμένη από τον ίδιο τον Κονδύλη, μετά από φορτικές παρακλήσεις του Εψιλον Χι. Χειρονομία μία και μοναδική.

_________________________________________________________
Ένα ''δάνειο'' από το αφιέρωμα της ''Εφημερίδας των Συντακτών''


  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, Διατάσσει την Ελληνική Κυβέρνηση να εισπράξει από τον ''Ελληνικό Χρυσό''



Απίστευτο και απολύτως Ελληνικό. Η Ελλάδα προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο και ζητάει να δικαιωθεί διότι ισχυρίζεται ότι αδικείται από... τον εαυτό της!


Αλλά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με απόφασή του, διατάσσει την ελληνική κυβέρνηση να εισπράξει από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός που συμμετέχει στα μεταλλεία της Χαλκιδικής, 15,34 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους!  ________  από το Ποντίκι

Με την απόφασή του αυτή, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που είχε κάνει η Ελλάδα κατά… του εαυτού της, ζητώντας να μην εισπράξει τα 15,34 εκατομμύρια, όπως απέρριψε και την προσφυγή που είχε καταθέσει η Ελληνικός Χρυσός για να μην τα επιστρέψει στο Δημόσιο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκεπτικό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου από το οποίο προκύπτουν και τα επιχειρήματα που ανέπτυξε το ελληνικό Δημόσιο για να μην εισπράξει τα χρήματα.

Συγκεκριμένα το Δημόσιο υποστήριξε ότι δεν πρέπει να πάρει από την Ελληνικός Χρυσός τα 15,4 εκατομμύρια γιατί κινδυνεύει η επένδυση!

Η γνώμη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι κόλαφος, όμως, αφού συγκεκριμένα αναφέρει:
– η Ελλάδα εσφαλμένα υπογραμμίζει ότι η απαίτηση ανάκτησης 15.34 εκ. ευρώ κινδυνεύει να αναστείλει μια άμεση επένδυση αξίας 850 εκ. ευρώ, περιορίζοντας έτσι, αντί να τονώσει, την οικονομική ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό, σε μια περίοδο μείζονος οικονομικής κρίσης για τη χώρα καθώς η ενίσχυση δεν χορηγήθηκε ούτε για τις επενδύσεις περιφερειακού χαρακτήρα, μήτε για την προστασία του περιβάλλοντος, μήτε για την απασχόληση
Με τη σημερινή του απόφαση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει ακόμα ότι:

– η Ελλάδα χορήγησε πλεονέκτημα στην Ελληνικός Χρυσός από μεταφορά κρατικών πόρων καθώς η μεταπώληση των μεταλλείων Κασσάνδρας στην Ελληνικός Χρυσός σε τιμή χαμηλότερης της αγοραίας τιμής, συνεπάγεται μείωση των εσόδων του Ελληνικού Δημοσίου σε σχέση προς τα έσοδα που θα μπορούσε να έχει αποκομίσει, και συνεπώς, απώλεια πόρων,

– η απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής φόρου για τη μεταβίβαση της κυριότητας των μεταλλείων συνιστά κρατική ενίσχυση καθώς συνεπάγεται τόσο πλεονέκτημα για την Ελληνικός Χρυσός όσο και απώλεια πόρων για τον κρατικό προϋπολογισμό,

– η κρατική ενίσχυση παρείχε πλεονέκτημα στην Ελληνικός Χρυσός έναντι των ανταγωνιστών της, και αυτό συνεπαγόταν κίνδυνο στρέβλωσης του ανταγωνισμού και επηρεασμού του μεταξύ κρατών μελών εμπορίου.

Σκουριές: Eικόνες ντροπής από την Eldorado (φωτογραφίες, βίντεο) #skouries
http://antigoldgr.org



  ΕΛΕΓΧΟΣ 

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2015

Παιχνίδια Κατασκοπίας και ο ''Προθυμότερος των Προθύμων''..



Το σχέδιο ''Πυθία'' και ο Προθυμότερος των Προθύμων-
το μεγάλο στήριγμα των ΗΠΑ... από την Απόρρητη Έκθεση της Αμερικάνικης Πρεσβείας. 

    Η ιστορία είναι πολύ μεγάλη... την είπαν ανθελληνική... και βρώμικη... και προδοτική και...  Θα Μπορούσαμε να προσθέσουμε αρκετά ακόμα επίθετα που να περιγράφουν τις προθέσεις και τις πράξεις αυτών που αφήσαμε να επιφέρουν το μοιραίο χτύπημα στη χώρα. Αλλά πάμε πιο κοντά στην ''εικόνα'', Να αφουγκραστούμε βήμα βήμα την ''Μεγάλη Πτώση''. Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε το μυαλό μας, την ψυχή μας, να μην αναρωτηθεί...
- Έχει ''τελειώσει'' η ιστορία ? 
- Ναι ''Η Πόλις Εάλω'',  ή χώρα παρεδόθη δεμένη χειροπόδαρα... Δεν μπορεί να ξεφύγει πλέον. Τελείωσαν όλα.

   Περίοδος 2009-2011-Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, 
Τι κρύβουν τα περίφημα e-mails της Χίλαρι Κλίντον ?

   Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της τότε υπουργού Εξωτερικών, πρώην πρώτης κυρίας και σήμερα υποψήφιας για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για τον Λευκό Οίκο (με τα ποσοστά της να έχουν πάρει την κατιούσα λόγω και των τελευταίων αποκαλύψεων) βρίσκονται αυτή την εποχή στο επίκεντρο της πολιτικής διαμάχης των ΗΠΑ.

Η αιτία είναι ότι, όπως αποκαλύφτηκε τον Μάρτιο του 2015, η κυρία Κλίντον χρησιμοποιούσε από το 2009 έως το 2012 προσωπικό λογαριασμό e-mail μέσω server που ήταν εγκατεστημένος στο σπίτι της στην Νέα Υόρκη, αντί όλα τα μηνύματά της να διεκπεραιώνονται μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. 

Η αποκάλυψη προκάλεσε σάλο στις ΗΠΑ, καθώς η πρώην υπουργός Εξωτερικών αφενός παραβίασε όλους τους κανονισμούς ασφαλείας -αφού τα μηνύματά της θα μπορούσαν να υποκλαπούν από την Ρωσία, την Κίνα ή και από τρομοκράτες-, αφετέρου καταπάτησε όλες τις διατάξεις περί διαφάνειας και ευθύνης υπουργών. Τα αρχεία και τα e-mails του προέδρου και των υπουργών στις ΗΠΑ θεωρούνται δημόσια έγγραφα, που είναι σημαντικά για τον έλεγχο της συμμορφώσεώς τους προς τον νόμο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις μαγνητοταινίες επί Νίξον με το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ και τις εντολές του επιτελείου Ρέιγκαν στο σκάνδαλο Ιράν – Κόντρας.

Ενώπιον της γενικής κατακραυγής, η Χίλαρι Κλίντον -αφού παρεδέχθη ότι είχε ήδη διαγράψει 32.000 «προσωπικά» μηνύματα- υποχρεώθηκε να παραδώσει τον Ιούνιο τον επίμαχο server στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και από τότε έχει αρχίσει ο «αποχαρακτηρισμός» διαβαθμίσεως απορρήτου και η διάθεσή του στις αρμόδιες ερευνητικές επιτροπές του Κογκρέσου.

Αναμένονται πολλές αποκαλύψεις 
τις επόμενες εβδομάδες, που ίσως και να εξηγούν τον φόβο του Γιώργου Παπανδρέου να κατεβεί στις εκλογές και την ουσιαστική αποχώρησή του από τον δημόσιο βίο. 

Πάντως τα έως τώρα λίγα διαθέσιμα e-mails προσφέρουν μια χρησιμότατη εικόνα για την επικοινωνία του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας με τις ΗΠΑ: 
. Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009, στις 8.58 το πρωί, ο Στρόουμπ Τάλμποτ (επί σειρά ετών στέλεχος του περιοδικού «Time», υφυπουργός Εξωτερικών το 1994-2001 επί Μπιλ Κλίντον και από τον Δεκέμβριο του 2011 πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ) γράφει στην Χίλαρι: 

«Συγχαρητήρια για [την συμφωνία διπλωματικών σχέσεων] Αρμενίας – Τουρκίας. Δύσκολο πράγμα, ξέρω. Μεγάλο επίτευγμα. Είμαι στην Ελλάδα. Ο Γιώργος Π. (σ.σ.: εννοεί προφανέστατα τον Γιώργο Παπανδρέου), που έχει κερδίσει τις εκλογές μία εβδομάδα νωρίτερα) θα είναι μεγάλη βοήθεια».

Το ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι ο κ. Τάλμποτ, ο οποίος επισκεπτόταν την Αθήνα υπό την ιδιότητα του προέδρου του “Brookings Institution”, είχε ήδη καταλήξει στην χρησιμότητα του Γ. Παπανδρέου για τα αμερικανικά συμφέροντα, αν και ακόμα δεν είχε μιλήσει μαζί του. Η συνάντησή τους θα πραγματοποιηθεί την επόμενη ημέρα, Δευτέρα 12 Οκτωβρίου, και τα διαμειφθέντα περιέχονται σε τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας της Αθήνας, που είχαν διαρρεύσει από τα WikiLeaks
Σύμφωνα με το τηλεγράφημα, ο Γ. Παπανδρέου εξηγεί στον Τάλμποτ και τον τότε πρεσβευτή Ντ. Σπέκχαρντ (σ.σ.: ίσως τον πλέον αποτυχημένο επικεφαλής της διπλωματικής αποστολής των ΗΠΑ στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες) την πολιτική του για τα ελληνοτουρκικά, το Κυπριακό και το Σκοπιανό. 
Ο κ. Τάλμποτ, «παλαιά καραβάνα» στην πολιτική, δεν φαίνεται να ασχολείται και τόσο πολύ με όσα λέει ο Έλληνας πρωθυπουργός, καθώς το μόνο αποτέλεσμα της συνομιλίας τους είναι η συμφωνία ανταλλαγής ιδεών σε θέματα ίντερνετ και ηλεκτρονικής διακυβερνήσεως.
Περίπου μία ώρα αργότερα, στις 10.08, η Χίλαρι Κλίντον απαντά στο e-mail του Τάλμποτ για την χρησιμότητα του Γιώργου Παπανδρέου:
«Ευχαριστώ. Μόλις μίλησα με τον Γιώργο από το αεροπλάνο, πριν προσγειωθώ στο Δουβλίνο, και συμφωνώ. Να έχεις ασφαλή ταξίδια». 
Στις 8 Φεβρουαρίου 2010, το απόγευμα, το επιτελείο της Χίλαρι την ενημερώνει για τις εκκρεμότητές της και για την επιθυμία του Γ. Παπανδρέου και των υπουργών Εξωτερικών της Γερμανίας Γκ. Βέστερβελε και της Βρετανίας Ντ. Μίλιμπαντ να μιλήσουν μαζί της στο τηλέφωνο. Η υπουργός Εξωτερικών απαντά: 
«Αν μπορείς να πιάσεις τον Βέστερβελε, θα ήμουν ευτυχής να μιλήσω, αλλά κράτα [γι’ αργότερα] τους άλλους δύο».

Δεν είναι γνωστό τι ήθελε να πει -και αν τελικά το είπε- ο Γ. Παπανδρέου στην Χ. Κλίντον. Το πιθανότερο είναι ότι το θέμα είχε να κάνει με την επικείμενη χρεοκοπία της χώρας, γιατί τρεις ημέρες αργότερα ο Έλληνας πρωθυπουργός συμμετείχε στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες, όπου τελικά εξεδόθη μια απλή δήλωση στηρίξεως της Ελλάδας, καθώς έως τότε απαγορευόταν στα κράτη-μέλη να «διασώζουν» άλλα. 
Την Δευτέρα 3 Μαΐου 2010 (δηλαδή περίπου 10 ημέρες μετά το περίφημο διάγγελμα Παπανδρέου στο Καστελόριζο και ανήμερα της επίσημης υποβολής του ελληνικού αιτήματος για το πρώτο Μνημόνιο των 80 δισεκατομμυρίων ευρώ) η σύμβουλος και προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Τσέριλ Μιλς στέλνει στην Χίλαρι την περίληψη των πρωινών υπηρεσιακών συσκέψεων. 
«Η Ελλάδα εμφάνισε βελτιωμένο πακέτο λιτότητας. Ο πρωθυπουργός Παπανδρέου απηύθυνε μια καλή ομιλία προς την χώρα. Οι Γερμανοί συνεχίζουν με κονδύλια υποστηρίξεως. Οι αγορές, ανάμεικτες σήμερα». 
Το Σάββατο 26 Ιουνίου, στη 1.40 το πρωί, η υποδιευθύντρια του γραφείου της Κλίντον, η Χούμα Άμπεντιν, αναφέρεται σε άλλη μία τηλεφωνική επικοινωνία με τον Παπανδρέου, αλλά τα έχει κάνει «μπάχαλο» με τα γεγονότα στην Ελλάδα. Γράφει μεταξύ άλλων: 

«Μόλις έστειλα τα χαρτιά για τηλεφωνική επικοινωνία με την [βουλευτή Νέας Υόρκης] Νίτα Λόουεϊ και τον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών Παπανδρέου. Νομίζω πως ο Τζέικ (σ.σ.: ένας άλλος σύμβουλος της Κλίντον) θα σου είπε ότι ο υπασπιστής του Έλληνα υπουργού Προστασίας του Πολίτη σκοτώθηκε κατά τις διαμαρτυρίες νωρίτερα αυτή την εβδομάδα (σ.σ.: αναφέρεται στον αστυνομικό διευθυντή Γ. Βασιλάκη, υπασπιστή του Μιχ. Χρυσοχοΐδη, ο οποίος δεν σκοτώθηκε στις διαδηλώσεις εκείνων των ημερών αλλά από έκρηξη βόμβας στο γραφείο του). 
Η Διεύθυνση Ευρώπης (του Στέιτ Ντιπάρτμεντ) παρακάλεσε να κάνεις ένα συλλυπητήριο τηλεφώνημα στον υπουργό Εξωτερικών Παπανδρέου αυτό το Σαββατοκύριακο. Η εβδομάδα θα είναι σκληρή, πολιτικά και προσωπικά, για τον υπουργό Εξωτερικών (σ.σ.: εννοεί τον πρωθυπουργό). Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη παραιτήθηκε ως αποτέλεσμα των διαμαρτυριών και των θανάτων (σ.σ.: δεν υπήρξε παραίτηση Χρυσοχοΐδη). Ενημέρωσέ με, αν θέλεις».
- Σχόλιο δικό μας: Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι συνηθισμένοι βλέπετε από τις δικές τους πρακτικές σε ανάλογες περιπτώσεις το θεωρούσαν σίγουρο ότι ο Χρυσοχοΐδης θα έδειχνε την στοιχειώδη ευθιξία να υπέβαλε, τότε, την παραίτησή του… Αλλά φευ!!! 
Την Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010 και πάλι η Χούμα Άμπεντιν, ενημερώνει την Hillary: «Πήρε και ο πρωθυπουργός Παπανδρέου. Θέλει να σου δώσει ενημέρωση από το ταξίδι του στην Μέση Ανατολή» (σ.σ.: ο Γ. Παπανδρέου μόλις είχε επιστρέψει στην Αθήνα από το Ισραήλ).
 Την Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011, (από τα «Wikileaks), Παπανδρέου προς ΗΠΑ: «Νοιώθω πολύ κοντά σας, κάντε με μεσολαβητή σας»!» 

Ο ΓΑΠ συναντιέται με τον γερουσιαστή Durbin, τον Γιαννούλα και τον Σπέκχαρντ. Το τι τους είπε δεν περιγράφεται!!

- Ας μην ξεχάσουμε τον Φεβρουάριο του 2009, τι έχει απαντήσει σε ερώτηση του Γιαννούλα:  ''Τι σκέφτεται να κάνει με το διογκούμενο χρέος'',  του λέει ότι: 
«Η χώρα χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση που να μπορεί να πάρει δύσκολες αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν…»

Ας μην ξεχάσουμε ότι παραδέχεται ότι «Η κρίση είναι τόσο εξωγενής όσο και ενδογενής»  ενώ δημόσια έλεγε ότι η κρίση είναι ελληνική… 

- Γυρίζοντας στο παρόν ακούμε τον  Παπανδρέου απευθυνόμενο στον Durbin τον   Αμερικανό  Γερουσιαστή  να λέει:
«Ότι νοιώθει πάρα πολύ κοντά στις ΗΠΑ, ενώ του θυμίζει τόσο ότι γεννήθηκε όσο και Ό,τι σπούδασε εκεί !....   ότι οι ΗΠΑ είναι η μόνη δύναμη στον κόσμο που μπορεί να προωθήσει τις δημοκρατικές αξίες, δίνοντας ουσιαστικά πράσινο φως για επεμβάσεις σε στυλ Λιβύης…  ότι η Ελλάδα είναι μια «μικρή χώρα» … που μπορεί όμως να συμβάλει σε επίλυση προβλημάτων… ότι σαν Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς βοήθησε τους πρώην κομμουνιστές του ανατολικού μπλοκ να καμουφλαριστούν σαν δημοκράτες και κατάφερε να κάνει τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους να συνομιλήσουν…»

Αλλά το καταπληκτικότερο όλων:

''Είμαι διατεθειμένος αν θέλετε να μεσολαβήσω μεταξύ των ΗΠΑ και διαφόρων ηγετών στον κόσμο, με τους οποίους έχετε προβλήματα!!!

Αυτός ο άνθρωπος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Ελλάδας. Μήπως νόμιζε ότι απαντάει σε αγγελία και ήθελε να δείξει τι μπορούσε να κάνει, ως που μπορούσε να φτάσει, προκειμένου να τον προσλάβουν  ? Τι κρίμα... να μην έχουμε κι άλλους  τέτοιους ηγέτες ! Ή μήπως έχουμε ? Τρίζουν τα κόκαλα του Βενιζέλου

Έχουμε κι άλλα...  Ακόμα γελάνε με: 

«Η Ελλάδα μπορεί να καλύψει όλη την ενέργειά της με τον άνεμο» η «μπορούμε να φτιάξουμε ανεμόμυλους που θα δένουν και με το τοπίο»... κ.λπ. κι άλλα πολλά παραμύθια για πράσινη ανάπτυξη 
«Μπορούμε να δουλέψουμε μαζί σας» 

Διαβάστε όλο το έγγραφο: 


UNCLAS SECTION 01 OF 02 ATHENS 000250
SENSITIVE
SIPDIS
E.O. 12958: N/A
TAGS: PREL PGOV ECON OVIP ENRG TU GR
SUBJECT: CODEL DURBIN’S MEETING WITH GREEK OPPOSITION
LEADER PAPANDREOU
REF: ATHENS 207

Summary
——-

ΒΆ1. (SBU) In a wide-ranging discussion February 18, Senator Durbin and main opposition PASOK party president George Papandreou shared views on the global economic crisis, Cyprus, Greek-Turkish relations, Afghanistan, and other issues. They agreed that the international goodwill surrounding the new U.S. administration provided an opportunity to make lasting reforms in the global economy — including expansion of renewable energy — and to improve the global image of the U.S. Papandreou stressed the “closeness” he feels with the U.S., the country of his birth, and he argued that the U.S. is “the only power in the world” able to take the lead in promoting our shared democratic values. He added that Greece would be ready to do its part under a future PASOK government. Papandreou expressed admiration for the recently signed U.S. economic stimulus package, and said he wished the EU would consider something similar.

Unfortunately, he said, Germany had taken the lead in holding back the EU’s reaction to the economic crisis, based on what Papandreou considered a misguided commitment to fiscal rules that made little sense in a recession. Noting his role as current head of the Socialist International, Papandreou explained his work with leaders in the Muslim world and elsewhere to find peaceful ways to resolve disputes and to deal with terrorism. He said he would be open to U.S. ideas if there were ways he could help build connections to confrontational leaders anywhere in the world. End Summary.  “Time to Work Together”... όλο το άρθρο εδώ




   Αποσπάσματα – κλειδιά από τις αποκαλύψεις των Wikileaks:

   Ο  Πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο Γιώργος Παπανδρέου του Καστελλορίζου και των δηλητηριωδών δηλώσεων εκτινάξεως των spreads, ο γόνος των Παπανδρέου, που έμελλε να γκρεμίσει με τις επιλογές του, εν μία νυκτί, την εθνική μας κυριαρχία, έχει μάλλον το πράσινο παπάκι του ως φυλακτό, αφού έχει καταφέρει να παραμείνει στο απυρόβλητο, παρά τον ορυμαγδό των κατηγοριών (βλ. Ρουμελιώτης, Τσοχατζόπουλος, Λίστα Λαγκάρντ κ.λ.π.), αποκαλύψεων (Wikileaks και απόρρητα τηλεγραφήματα του ΔΝΤ), αλλά και αντιπαραθέσεών του με βαρειά ονόματα του ελληνικού πολιτικού γίγνεσθαι (ακόμη και του Κ. Σημίτη που κάποτε του έδωσε το περίφημο δακτυλίδι). 

Παρά την «καραντίνα», στην οποία τον έχουν βάλει ακόμη και πρώην στενοί του συνεργάτες, και ανάμεσα στην «ανεμελιά» των οργανωμένων από αμερικανικό γραφείο, επί πληρωμή, δημοσίων εμφανίσεών του, σε όλον τον κόσμο, αλλά κυρίως στις ΗΠΑ, ο ΓΑΠ μοιάζει να «υπερίπταται» της εγχώριας πολιτικής σκηνής, σχεδόν απειλητικά, διατηρώντας εξ όσων δηλώνει... άκουσον άκουσον,  ''προσδοκίες επανόδου του στους θώκους της εξουσίας''.

Για πρώτη φορά αποκαλύπτονται αποσπάσματα από τα απόρρητα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας που αναρτήθηκαν στα Wikileaks, αλλά περιέργως δεν μεταφράστηκαν ολόκληρα ως σήμερα, ενώ περιέχουν σημαντικές και διαφωτιστικές πληροφορίες για τον πρώην πρωθυπουργό που τελευταίως εκλήθη από πιστούς οπαδούς του «να σπρώξει γερά για να πέσει η Δεξιά».

«Κανένας μας δεν είναι αλάθητος και πρώτος το ομολογώ. Ο κόσμος εκφράζει την αισιοδοξία του για μία νέα αρχή, θα προσπαθήσω να υπηρετήσω αυτή την απαίτηση όσο πιο απλά και ενωτικά με ευθύνη της ιστορίας» είπε και οι δηλώσεις αυτές ερμηνεύτηκαν ως σχέδια για επάνοδό του στα πολιτικά πράγματα.

Οι Αμερικανοί έβλεπαν πολύ θετικά την ανάληψη της εξουσίας από τον Γ. Παπανδρέου και την απομάκρυνση από την λήψη των αποφάσεων του «Βούδα» και «απρόβλεπτου» Κ. Καραμανλή και οι λόγοι της προστασίας και στηρίξεώς του αφορούσαν στα ενεργειακά, τα εθνικά θέματα, την διάρρηξη, φυσικά, των σχέσεων με την Μόσχα και δεν αποκλείεται την απόβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

Ο Παπανδρέου θεωρείται ο άνθρωπος που «άνοιξε την κερκόπορτα», ανεξάρτητα αν υπήρχε και επιθυμία του Βερολίνου να χρησιμοποιηθεί η «τεχνογνωσία» του ΔΝΤ στα μνημόνια. 
Ο άνθρωπος – πολιτικός που καλείται «να ρίξει την Δεξιά» περιγράφεται σε όλες τις απόρρητες εκθέσεις της αμερικανικής πρεσβείας ως «ο προθυμότερος των προθύμων» να διακόψει άμεσα τις σχέσεις με την Μόσχα και να επαναφέρει στην γεωπολιτική «τάξη» την χώρα.
Αποκαλύπτουμε τα μεταφρασμένα αποσπάσματα των εμπιστευτικών κειμένων – εκθέσεων της αμερικανικής πρεσβείας (mot a mot), που σκιαγραφούν τις αμερικανικές μεγάλες «προσδοκίες» για την πολιτική και τον ρόλο που μπορεί να παίξει ο Παπανδρέου στο ενεργειακό αλλά και στα εθνικά θέματα. Περιγράφουν όμως και τι έλεγε ο ίδιος και οι άνθρωποί του στους Αμερικανικούς διπλωμάτες.

Στο τηλεγράφημα της 18/9/2009, με τίτλο

 «ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΠΡΟΜΗΝΥΕΙ ΤΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ», 

διακρίνεται μεταξύ άλλων το εξής απόσπασμα:

«Όταν εκλήθη να συζητήσει κατά πόσον η ελληνική εξωτερική πολιτική θα διαφοροποιηθεί σε περίπτωση που το κόμμα της αντιπολιτεύσεως ΠΑΣΟΚ κερδίσει την κυβερνώσα ΝΔ του πρωθυπουργού Καραμανλή, η Λάμψα άσκησε κριτική στον Καραμανλή για τις στενές σχέσεις του με την Ρωσία και την Κίνα και τόνισε ότι η Ελλάδα με το ΠΑΣΟΚ θα προσανατολιστεί προς τα οικονομικά και εθνικά της συμφέροντα.

Η συνεργασία «θα συνεχιστεί και πιθανότατα θα καλυτερεύσει» υπό μία κυβέρνηση της οποίας την πλειοψηφία θα έχει το ΠΑΣΟΚ. 

Σημείωσε την συνέχιση της στηρίξεως των κοινών δράσεων σε θέματα όπως η ειρήνη στην Μέση Ανατολή, το περιβάλλον, το Αφγανιστάν και το εμπόριο, αλλά σημείωσε ότι το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται μία καλά προετοιμασμένη στρατηγική επικοινωνίας, προκειμένου να απομακρυνθεί ο Παπανδρέου από τους ισχυρισμούς των δεξιών ότι είναι Αμερικανός, που θα μπορούσαν να υποθάλψουν πλάνες σχετικές με τον ελληνικό αντιαμερικανισμό και να βλάψουν τον Παπανδρέου στην ψηφοφορία. (σημείωση: ο Παπανδρέου είναι πράγματι γεννημένος στις ΗΠΑ και στο παρελθόν έχει έρθει αντιμέτωπος με κριτική από πολιτικούς και ΜΜΕ ότι παραείναι «Αμερικανός»).»  η συνέχεια εδώ


   Ο Παπανδρέου είναι ερωτευμένος με την τεχνολογία


Ο Σπέκχαρντ φτάνει στο σημείο να ειρωνευθεί σχεδόν, τον θαυμασμό του Παπανδρέου προς την ομάδα επικοινωνίας του Ομπάμα:

«Ο κ. Talbott προσκάλεσε τον Παπανδρέου στο Brookings για μία διάλεξη και συζητήσεις σε κλειστό κύκλο σε μία μελλοντική ημερομηνία, βολική για τον Παπανδρέου. 
Προσεφέρθη επίσης να διευκολύνει την επαφή με την ομάδα ηλεκτρονικής διακυβερνήσεως της καινούριας διοικήσεως που είναι υπεύθυνη για την καινοτόμο χρήση της τεχνολογίας της επικοινωνίας και κατά την διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και μετά την ορκωμοσία του Προέδρου. 
Ο Παπανδρέου είναι φανερά ερωτευμένος με την τεχνολογική ενημερότητα της διοικήσεως Ομπάμα (πολλές αυθεντίες εδώ έχουν σημειώσει τις ομοιότητες ανάμεσα στις δύο εκστρατείες)».

Χαρακτηριστικό είναι το τηλεγράφημα με τίτλο 

«ΠΙΘΑΝΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ / ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΗΠΑ» που είχε σταλεί λίγο νωρίτερα, στις 25/9/2009. 
Σε αυτό ο Σπέκχαρντ σημειώνει ακριβώς τα σημεία που θεωρεί ότι μία κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ θα συγκλίνει προς τα αμερικανικά συμφέροντα:

«Ο κ. Παπανδρέου υποσχέθηκε ότι η κυβέρνησή του θα δουλέψει σκληρά στο να βελτιωθεί η ατμόσφαιρα των σχέσεων της Ελλάδας με τις γείτονες χώρες. 
Αυτό από μόνο του μπορεί να μας βοηθήσει να φέρουμε τον ελληνικό και τον τουρκικό στρατό πιο κοντά σε μία συμφωνία για οικοδόμηση μέτρων εμπιστοσύνης στο Αιγαίο.
Ο κ. Παπανδρέου θα κρατήσει το ΥΠΕΞ προσωπικά κατά τους πρώτους μήνες της διακυβερνήσεώς του. 
Έχει ήδη δείξει δείγματα εναντίον της πολιτικής Καραμανλή, δηλαδή της προσεγγίσεως με την Ρωσία, πυροδοτώντας έτσι έκρηξη, όταν είπε ότι θα επανεξετάσει την συμφωνία για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη και τις δεσμεύσεις σχετικά με τον αγωγό αερίου South Stream. Και είναι βέβαιο ότι θα πλησιάσει τους ομολόγους του σε Τουρκία και Δημοκρατία της «Μακεδονίας»…».



Όταν ανυπομονούσε να υπηρετήσει την νέα Αμερικανική Διακυβέρνηση

Τραγικά προκλητική είναι η επισήμανση σε τηλεγράφημα του τότε Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Ντάνιελ Σπέκχαρντ, ότι «Ο Γιώργος Παπανδρέου ανυπομονεί να υπηρετήσει την νέα Αμερικανική Διακυβέρνηση…». 

Πολύ κατατοπιστικό  το καταπληκτικό ρεπορτάζ του Γ. Τράγκα στο περιοδικό “Crash”, τον Μάιο του 2014, στο τεύχος 32, του  με τίτλο «Κασέτα-Φωτιά στα χέρια του ανακριτή»! 

Τεράστιο σκάνδαλο κατασκοπείας με πρωταγωνιστές πολιτικούς και όχι μόνο…

      Ομολογία για το πως έφταναν οι απόρρητες πληροφορίες που προορίζονταν για       τον Καραμανλή στον Παπανδρέου από την Αμερικανική Πρεσβεία. 

Του Γιώργου Τράγκα 

     Μία κασέτα – φωτιά που περιέχεται στον φάκελο της υποθέσεως «Πυθία – Vodafone» (δηλαδή των πληροφοριών για την δολοφονία του Κώστα Καραμανλή) αποκαλύπτει κατασκοπεία εις βάρος του Κώστα Καραμανλή και διαρροή πληροφοριών υψίστης εθνικής ασφαλείας και κρίσιμων διπλωματικών υποθέσεων με τελικούς παραλήπτες τον Γιώργο Παπανδρέου, την αμερικανική πρεσβεία και το κλιμάκιο της CIA στην Αθήνα.

     Τα στοιχεία που έχει συγκεντρώσει μέχρι σήμερα (και εξακολουθεί να ερευνά) ο μεθοδικός, σχολαστικός και επίμονος ανακριτής, κ. Δημήτρης Φούκας, φωτίζουν και αποκαλύπτουν την μεγαλύτερη συνωμοσία και τα πιο βρώμικα παρασκήνια της μεταπολιτεύσεως, που οδήγησαν στην υπονόμευση της κυβερνήσεως Καραμανλή, στην άνοδο του «προθύμου να υπηρετήσει την Ουάσινγκτον» (σύμφωνα με τα απόρρητα τηλεγραφήματα του Ντάνιελ Σπέκχαρτ) Γιώργου Παπανδρέου στο Μαξίμου και στο άμεσο αποτέλεσμα της αφίξεως του ΔΝΤ στην Ελλάδα, του Μνημονίου, της Κατοχής και της μετατροπής της χώρας σε αποικία με πολύχρονη (50 χρόνια, λένε…) ασφυκτική πρόσδεση σε πολιτικό και οικονομικό έλεγχο!    όλο το άρθρο εδώ

Τον Δεκέμβριο του 2013 πάλι το Περιοδικό “Crash” στο τεύχος 28, 

Ο Γιώργος Παπανδρέου «έβαζε στο χέρι» τις άκρως απόρρητες – ειδικού χειρισμού εκθέσεις της ΕΥΠ (το μηνιαίο απόρρητο δελτίο πληροφοριών προς τον πρωθυπουργό και τις επείγουσες αναφορές) προς τον Κώστα Καραμανλή και στην συνέχεια τα διεβίβαζε στην αμερικανική πρεσβεία!
Μία σειρά στοιχείων και καταγγελιών οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» μέσα στην ΕΥΠ έβγαζε αντίγραφα στην Διεύθυνση Αναλύσεων και τα «περνούσε» στον Μιχάλη Καρχιμάκη, με τελικό αποδέκτη τον τότε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. 
Ας μην ξεχνάμε ότι σύμφωνα με τα απόρρητα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας (που αναρτήθηκαν στον ιστότοπο wikileaks), ο κ. Παπανδρέου εμφανιζόταν «πρόθυμος» να υπηρετήσει την Ουάσινγκτον σε διάφορες διεθνείς αποστολές και τελικά έφερε το μνημόνιο, το ΔΝΤ και την ύπατη αρμοστεία στην Ελλάδα.
Είναι γεγονός ότι ο Παπανδρέου και τότε αλλά και επί των ημερών του στο Μαξίμου χρησιμοποίησε τα «εργαλεία» της ΕΥΠ με ποικίλους τρόπους και με διάφορους στόχους, προκειμένου να παρακολουθεί πολιτικούς αντιπάλους του (Καραμανλής, Τσίπρας επί των ημερών Μπίκα κ.α.).




  ΕΛΕΓΧΟΣ