Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

Αντί να Ζητήσουν Συγνώμη από την Ανθρωπότητα


 ...για το Έγκλημα που Έκαναν

Γι' αυτούς που πιστεύουν ότι η επιστήμη δεν έχει καμία αξία αν δεν είναι χρήσιμη, ας πούμε ότι χάρη στον Τούρινγκ ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε πιο γρήγορα και ό,τι χάρη σε αυτόν σώθηκαν εκατομμύρια άνθρωποι.

Ας το πούμε σαν παραμύθι: Οι Ναζί κυριαρχούσαν στον Ατλαντικό με τα υποβρύχια τους. Τα φοβερά, πάμπολλα Γερμανικά υποβρύχια κυριαρχούσαν στον Ατλαντικό και οι συμμαχικές νηοπομπές έφταναν στην Ευρώπη αποδεκατισμένες.
Σχεδόν όλος ο Ελληνικός εμπορικός στόλας βυθίστηκε από τις τορπίλες των Γερμανών.....
Αυτά τα υποβρύχια είχαν μια μηχανή κρυπτογράφησης, το "Αίνιγμα", του οποίου τον κώδικα κανείς δεν μπορούσε να αποκρυπτογραφήσει.

Το φαινόμενο Τούρινγκ έσπασε αυτόν τον κώδικα.  Τώρα οι σύμμαχοι γνώριζαν που ακριβώς θα βρεθεί  το κάθε υποβρύχιο και διαδοχικά τα καταβύθισαν. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Αγγλίας.   Νίκησε τους Γερμανούς στη θάλασσα.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Αόρατες Πηγές Ισχύος, Γιατί μένουν Κρυφές ; μέρος 4ο




μέρος 4ο

Ενέργεια και Ίαση από

Ανενεργές (;)  Ανακαλύψεις και Εφευρέσεις, 

9. ΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ ΚΑΙ Η ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ RIFE

Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο 
Royal Raymond Rife απ’ το Σαν Ντιέγκο, εφηύρε ένα υψηλής-μεγέθυνσης, υψηλής-ανάλυσης οπτικό μικροσκόπιο,  μικροσκόπιο προβολής με υπεριώδες φως.   Ενισχύεται οικονομικά από τους Timkin και Bridges για την κατασκευή του υπερ-μικροσκοπίου.

Αυτό σήμαινε ότι μπορούσε να δει άψογα ζωντανά κύτταρα, σε αντίθεση προς τα νεκρά δείγματα που μπορούν να παρατηρηθούν κάτω από ένα ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. 

Η μεγαλοφυΐα του
Ρέιμοντ Ράιφ αναγνωρίστηκε από την πλειοψηφία της ιατρικής κοινότητας, όταν στη δεκαετία του 30 κατασκεύασε ένα υπερ-μικροσκόπιο που έκανε αντιληπτή και την κάθε αδιόρατη κίνηση των ιών μέσα σε ένα οργανισμό, τους οποίους στη συνέχεια κατέστρεφε με τη χρήση μιας εξολοθρευτικής ηλεκτρομαγνητικής ακτίνας!
Με τον Ράιφ συνεργάστηκαν μεγάλες μορφές της επιστήμης: ο περίφημος εφευρέτης της ηλεκτρονικής ενισχύτριας λυχνίας  Λη Ντε Φόρεστ (Lee De Forest) επιμελήθηκε τον σχεδιασμό πολλών τμημάτων της συσκευής του,  ο Κούλιτζ (W. D. Coolidge) της Τζένεραλ Ελέκτρικ τού έστελνε εκατοντάδες σωλήνες ακτινών Χ, στις οποίες ο Ράιφ και οι συνεργάτες του προσέθεταν Υδρογόνο και Ηλιον.

Το 1934, μάλιστα, ο δρ. Μίλμπανκ Τζόνσον
(Milbank Johnson), επικεφαλής ιατρικός διευθυντής του Pacific Mutual Life Insurance Company, εγκατέστησε ένα κέντρο καταπολέμησης του καρκίνου στο Scripps Castle του Σαν Ντιέγκο. Εκεί δοκιμάστηκε η μέθοδος του Ράιφ πάνω σε ασθενείς με καρκίνο και φυματίωση.

Εκείνο τον χρόνο έφθασαν στην κλινική 16 καρκινοπαθείς, «καταδικασμένοι» από επιφανείς ογκολόγους, στα πλαίσια μιας ειδικής ιατρικής έρευνας του πανεπιστημίου της νότιας Καλιφόρνια. Σκοπός ήταν να φανεί πόσοι θα κατάφερναν να επιζήσουν, υποβαλλόμενοι στη νέα θεραπεία για 90 ημέρες.

Μετά από συστηματική αγωγή 3 μηνών, κατά την οποία οι 16 ασθενείς δέχονταν 3λεπτες δόσεις διαμορφωμένου φωτός ανά 72 ώρες, οι 14 από αυτούς χαρακτηρίστηκαν ως «θεραπευμένοι» και πήραν εξιτήριο! Οι υπόλοιποι 2 χρειάστηκαν άλλον ένα μήνα αγωγής για να θεραπευτούν.

Η θεραπεία εμφάνισε ποσοστό επιτυχίας 100% και χωρίς να παρουσιαστεί καμία παρενέργεια κατά την τρίμηνη παρακολούθηση των ασθενών. Έτσι, ήρθε η επιβεβαίωση της αξιοπιστίας της μεθόδου με όλα τα επιστημονικά κριτήρια - και υπό την αιγίδα του πανεπιστημίου της νότιας Καλιφόρνια.

Το 1939, ο δρ. Ράιφ δέχεται πρόσκληση από τη Βασιλική Ιατρική Εταιρία
(Royal Society of Medicine), η οποία είχε πρόσφατα επιβεβαιώσει τα ευρήματα του που αναφέρθηκαν συνολικά ως «σύστημα της ακτίνας του Ράιφ για τη θεραπεία καρκίνου» στο έντυπο του Ινστιτούτου του Φραγκλίνου από τον δρ. R. Seidel  (Journal of the Franklin Institute - τόμος 237, αρ. 2, Φεβρουάριος 1944).

Αμέσως ιδρύθηκε εταιρία που κατασκεύαζε και πωλούσε το σύστημα της ακτίνας του Ράιφ σε διάφορα μοντέλα, με μεγάλες αυθεντίες της Ιατρικής και έμπειρους νοσοκομειακούς ιατρούς να το δέχονται με μεγάλο ενθουσιασμό, αφού φαινόταν ότι θα εξάρθρωνε όλες τις ασθένειες με το πάτημα ενός κουμπιού. Έτσι, αποτέλεσε αυτόματα ένα σοβαρό ανταγωνιστή των φαρμακολογικών μεθόδων...

Τα συμφέροντα

Από εκείνη τη στιγμή, ο Ράιφ και όλοι οι συνεργάτες και υποστηρικτές του δέχτηκαν οργανωμένη και θανάσιμη επίθεση. Την παραμονή της συνέντευξης Τύπου, κατά την οποία ο
δρ. Μίλμπανκ Τζόνσον θα ανακοίνωνε επισήμως στον ιατρικό κόσμο τα καταπληκτικά απο τελέσματα της μεθόδου Ράιφ, οδηγήθηκε σε κλινική για ασήμαντη αιτία, όπου και πέθανε από δηλητηρίαση. Επιπλέον, όλα τα έγγραφα του τα οποία παρουσίαζαν τα αποτελέσματα των μελετών στις κλινικές που είχε ιδρύσει, έκαναν φτερά!

Το δε τοπικό παράρτημα του Ιατρικού Συλλόγου των ΗΠΑ έστειλε τον Ράιφ να απολογηθεί ως κατηγορούμενος για απάτη στο Ανώτατο Δικαστήριο του Σαν Ντιέγκο όπου, παραδόξως, κλάπηκε η τσάντα του με όλα τα στοιχεία απόδειξης και υπεράσπισης του.

Λίγο αργότερα, κάποιος μεγαλομέτοχος του American Medical Association, θησαυροφύλαξ και εκδότης ονόματι Μορίς Φίσμπεϊν (Morris Fishbein), πρότεινε στον Ράιφ να αγοράσει τα δικαιώματα της πνευματικής του ιδιοκτησίας για λογαριασμό τής φαρμακευτικής βιομηχανίας με την οποία συνεργαζόταν. 

Η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική και, λίγες μέρες αργότερα, το εργαστήριο του δρ. Ράιφ καταστράφηκε από εμπρησμό!

Επιπλέον, ο δρ. Νέμες (dr. Nemes), ο οποίος είχε επαναλάβει και επιβεβαιώσει την εργασία του Ράιφ, σκοτώθηκε από πυρκαγιά στο δικό του εργαστήριο, η οποία κατέστρεψε όλα τα γραπτά στοιχεία και της δικής του έρευνας. Παρόμοια πυρκαγιά κατέστρεψε και τα εργαστήρια Burnett, τα οποία επίσης είχαν επιβεβαιώσει την ανακάλυψη του Ράιφ.

Ο δρ. Κους εξαναγκάστηκε με απειλές να μην κάνει χρήση της μεθόδου Ράιφ στην κλινική του, την οποία και είχε ιδρύσει γι' αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Ο δε Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος απείλησε τα μέλη του με αφαίρεση της άδειας εξάσκησης του επαγγέλματος, εάν τολμούσαν να χρησιμοποιήσουν την ακτίνα του Ράιφ.  Επιπλέον, με διαταγή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ανακλήθηκαν όλες οι συσκευές που, στο μεταξύ, είχαν πουληθεί σε διάφορους ιατρούς και νοσοκομεία της χώρας, με ποινή φυλάκισης και προστίμου σε περίπτωση ανυπακοής.

Τελικά, ο μεγαλοεκδότης Φίσμπεϊν φρόντισε να εξαφανίσει το όνομα του Ράιφ από όλες τις παρελθούσες εκδόσεις, ούτως ώστε να μην εμφανίζεται σε καμία επαγγελματική επιθεώρηση (journal) και, έτσι, να μην αποτελέσει σημείο αναφοράς για κανέναν άλλο ιατρικό συντάκτη ή έρευνα. 
Η πρωτοφανής αυτή -και καθολική- αντιστροφή του κλίματος φάνηκε καθαρά ότι ήταν αποτέλεσμα «πιέσεων» των φαρμακευτικών εταιριών προς κάθε κατεύθυνση.

Μετά την αποσιώπηση: Οι επίγονοι του Ράιφ
Σήμερα, το 2006, η πρωταρχική αιτία του καρκίνου εξακολουθεί να είναι άγνωστη και δε συσχετίζεται καθόλου με ιούς. Ακόμα, η Ιατρική δε δέχεται την ύπαρξη οποιουδήποτε χημικού φαρμάκου που να εξουδετερώνει οριστικά και αμετάκλητα τους ιούς και τον καρκίνο.

Με την εκδήλωση της επίθεσης του ιατρικού κατεστημένου, πολλοί ειδικευμένοι τεχνικοί και συνεργάτες του Ράιφ πέρασαν τα μεξικανικά σύνορα, μεταφέροντας μαζί τους ό,τι μπορούσαν να περισώσουν. Οι χειρουργοί Γέιλ και Κους διατήρησαν τις συσκευές τους και, 22 χρόνια αργότερα, ανακοίνωσαν πλήρεις θεραπείες καρκινοπαθών σε τελικό στάδιο, σε ποσοστό 60% - ένα ποσοστό πολύ υψηλότερο από το 2% της χημειοθεραπείας.

Η δε RCA παρουσίασε το ηλεκτρονικό της μικροσκόπιο, παραγκωνίζοντας το Μικροσκόπιο του Ράιφ, με τις μοναδικές του ιδιότητες.

Τη δεκαετία 1960, ο John Crane (τεχνικός-ηλεκτρονικός, συνεργάτης του Ράιφ) προσέγγισε την τεχνική του Ράιφ, εφαρμόζοντας μόνον τις χαμηλές συχνότητες απευθείας στο σώμα: δύο ηλεκτρόδια σε επαφή με το δέρμα οδηγούν το σήμα μιας ηλεκτρονικής γεννήτριας χαμηλών συχνοτήτων στο σώμα του ασθενούς. Οι αναφορές κάνουν λόγο για ικανοποιητικά αποτελέσματα, ωστόσο υποδεέστερα της ακτίνας του Ράιφ.

Γενικότερα, σήμερα υπάρχουν αρκετές εξω-ακαδημαϊκές «αναβιώσεις» της «ακτίνας του Ράιφ» από ιδιώτες, ανάμεσα στις οποίες όμως παρουσιάζεται μια ασυμφωνία ως προς τις συχνότητες που εξουδετερώνουν τις διάφορες ασθένειες. Τέτοιες συσκευές εκπομπής συχνοτήτων υπάρχουν πολλές, οι οποίες εφαρμόζουν οξείς και απότομους τετραγωνικούς παλμούς, προκειμένου να πετύχουν ένα ευρύ φάσμα συχνοτήτων που φαίνεται να είναι πολύ αποτελεσματικό στους ασθενείς.

Μία από τις κορυφαίες και ξεχωριστές προσεγγίσεις είναι και η συσκευή papimi του Έλληνα φυσικού Παναγιώτη Παππά, η οποία εφαρμόζει σύντομους παλμούς μαγνητικού πεδίου, με πολύ καλά αποτελέσματα για πολλές παθήσεις.

Επιπλέον, με τη συμβολή του Διαδικτύου υπάρχουν πολλές αναβιώσεις της μεθόδου του Ράιφ.

Κάνοντας μια μικρή έρευνα, εμφανίζεται στο Διαδίκτυο μια τουλάχιστον κλινική, η Mayo στο Ρότζεστερ της Μινεσότα των ΗΠΑ (http://www.mayoclinic.org/rfatumortreatrst/), όπου εφαρμόζεται ραδιοσυχνότητα αντί ραδιενέργεια Κοβαλτίου 60 -με χαμηλή ισχύ και μέσω καλωδίου, οπότε έχει υποδεέστερα αποτελέσματα εκείνων του Ράιφ.

Η αναβίωση της συσκευής Ράιφ/Μπέαρ, του Τζέιμς Μπέαρ (σχεδιαστή και κατόχου της πατέντας της συσκευής) είναι η πλησιέστερη. 
Με έναν πομπό CB στα 27 MHz οδηγεί μια συστοιχεία με έγχρωμους λαμπτήρες Νέον ή άλλου αερίου.

Στην είσοδο του μικροφώνου, εφαρμόζει το σήμα από μια γεννήτρια συχνοτήτων, στην οποία επιλέγει την κατάλληλη συχνότητα αναλόγως με την ασθένεια που θέλει αντιμετωπήσει. 

Η συχνότητα των 27 Mhz είναι ελεύθερη για χρήση από τους πολίτες πολλών χωρών - και της Ελλάδος. 

Χρειάζεται μια ενίσχυση από έναν γραμμικό ενισχυτή, ώστε η ισχύς εξόδου (το CB) από 3W να ανέβει γύρω στα 100W.   Ακολούθως, μέσω ενός προσαρμογέα αντιστάσεων, εναρμονίζει την έξοδο του πομπού με το «φορτίο» των λαμπτήρων αερίου, ώστε να υπάρχει μέγιστη μεταφορά ισχύος σε αυτές.

Δηλαδή πρόκειται για έναν ραδιοφωνικό πομπό στη συχνότητα των πολιτών που, αντί για κεραία, στην έξοδο συνδέεται μια λάμπα φωτισμού. Το φως της παράγεται από την ηλεκτρική διέγερση ενός αερίου, συνήθως, ευγενούς.

Τέλος, μια άλλη προσέγγιση, είναι να χρησιμοποιηθεί μετασχηματιστής υψηλής τάσης αντί για ραδιοπομπό. Ο μετασχηματιστής θα πρέπει να αποκρίνεται ικανοποιητικά και στις υψηλότερες ακουστικές συχνότητες της τάξης των 5000 Hz. 
Τέτοιος μετασχηματιστής είναι και ο λεγόμενος «πολλαπλασιαστής» τάσης που υπάρχει σε κάθε αυτοκίνη το και πωλείται ελεύθερα στα ανταλλακτικά αυτοκινήτων.

Χρησιμοποιώντας το ένα κανάλι από έναν στερεοφωνικό ενισχυτή που τυχόν υπάρχει στο σπίτι ή οποιονδήποτε άλλον ενισχυτή ακουστικών συχνοτήτων από 20W και πάνω, συνδέεται στην έξοδο του ενισχυτή αντί για το ηχείο, το πρωτεύον του μετασχηματιστή υψηλής τάσης.  Στο δευτερεύον/έξοδο του μετασχηματιστή συνδέονται οι λαμπτήρες ευγενών αερίων. Στην είσοδο του ενισχυτή εφαρμόζεται μια γεννήτρια συχνοτήτων, με την οποία επιλέγουμε τη συχνότητα με την οποία θέλουμε να πειραματιστούμε, σύμφωνα με τον πίνακα του Crane, π.χ. 525 Hz για τη δερματοπάθεια Λεϊσμανίαση Ντονοβάνη. 


Ο καθένας, έτσι, επιλέγει τη συχνότητα που αντιστοιχεί στον μικροοργανισμό που θα προσπαθήσει να εξοντώσει.
Ο  μεγαλοφυής Ρέιμοντ Ράιφ, είχε τραγικό τέλος,  μόνος και παραγκωνισμένος  το 1971, 
στο νοσοκομείο Grossmont του Σαν Ντιέγκο, πέθανε από μια «κατά λάθος» υπερβολική δόση βάλιουμ και αλκοόλ !
____________________________________________________

Παρόλο που η κοινή αίσθηση είναι ότι ο καρκίνος αποτελεί υπόθεση του σύγχρονου ανθρώπου, κυρίως από το '50 και εξής, η αλήθεια είναι ότι υπάρχει από πολύ παλιά 
 -ο Ιπποκράτης έχει γράψει γι' αυτήν. 
Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς πώς η τόσο εξελιγμένη σύγχρονη επιστήμη δεν κατόρθωσε ακόμα να βρει μια αποτελεσματική και απόλυτη θεραπεία. Μια πρώτη απάντηση είναι ότι πρόκειται για κάτι τελείως διαφορετικό από τα όσα γνωρίζουμε σήμερα για τις λοιμώξεις και, επομένως, αυτό δυσκολεύει τους ερευνητές επιστήμονες.

Κατά καιρούς, ακούγονται διάφορες πολλά υποσχόμενες μέθοδοι θεραπείας, για τις οποίες οι προκαταρκτικές κλινικές έρευνες φέρονται να δίνουν υψηλά ποσοστά επιτυχίας. Σε όλες τις περιπτώσεις, όμως, αυτές ξεχνιούνται (;) γρήγορα, προς όφελος των «κλασικών λύσεων» της χημειοθεραπείας, των ραδιενεργών ακτινοβολιών και της χειρουργικής αφαίρεσης των όγκων.

Οι νέες ανακαλύψεις στη βιοφυσική, όχι μόνο ρίχνουν φως στη διαδικασία φωτισμού του μικροσκοπίου του Rife, αλλά εξηγούν και το πώς μπορούσε να προκαλεί επιλεκτικά την έκρηξη ιών.   Η αντίληψή του για βακτήρια που αλλάζουν σχήμα, υποδεικνύει ότι η παραδοσιακή μικροβιακή θεωρία είναι ατελής. Παρά τις καταγραμμένες θεραπείες, η δίχως φάρμακα, ανώδυνη ηλεκτρική θεραπευτική αγωγή των ασθενειών, δεν καλωσορίστηκε από κάποιον ισχυρό ιατρικό σύνδεσμο.

Παρόλα αυτά, τα ποσοστά επιτυχίας των «κλασικών θεραπειών» είναι πολύ χαμηλά. Σύμφωνα με στατιστική του περιοδικού Scientific American (Νοέμβριος 1985), μόλις 2 στους 100 ασθενείς που ακολουθούν αγωγή με χημειοθεραπεία και ακτινοβολίες γ' θεραπεύονται οριστικά (σχετικές πληροφορίες και στο βιβλίο του Μάριου Δημόπουλου 
Οι θεραπείες του καρκίνου από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα,  Εκδόσεις Εύανδρος). 

Άλλη στατιστική μελέτη του Journal of the National Cancer Institute (15 Σεπτεμβρίου 1993) έδειξε ότι η χημειοθεραπεία είναι αποτελεσματική μόνο στο 3% των περιπτώσεων, ενώ ένα άλλο 4% των ασθενών εξασφαλίζουν μια σημαντική παράταση ζωής.

Γενικότερα, έχει φανεί ότι ασθενείς που δεν ακολουθούν καμία θεραπεία συχνά ζουν το ίδιο -ή και περισσότερο- από τους ασθενείς που υποβάλλονται στις επισήμως αποδεκτές συμβατικές θεραπείες. Οι ακτινοβολίες Κοβαλτίου (ακτίνες γ) που γίνονται σε ασθενείς είναι τόσο επικίνδυνες, όσο και η ραδιενέργεια που εξεπέμφθη από τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι!

Εάν ένας υγιής άνθρωπος εκτεθεί σε τέτοιες ακτινοβολίες, μπορεί να εμφανίσει καρκίνο και λευχαιμία. Το οξύμωρο είναι ότι η ραδιενεργός αυτή ακτινοβολία θεωρείται σήμερα το μόνο όπλο κατά του καρκίνου!  ________________________________________




10. ΣΥΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΤΗΛΕΠΑΘΕΙΑΣ και ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Όταν ο Patrick Flanagan ήταν έφηβος, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το περιοδικό “Life” τον κατέταξε σαν έναν απ’ τους κορυφαίους επιστήμονες στον κόσμο. 
Ανάμεσα στις εφευρέσεις του ήταν το Νευρόφωνο, ένα ηλεκτρονικό όργανο που μπορεί να προγραμματίσει υποβολές σε κάποιο άτομο, απευθείας μέσω δερματικής επαφής. 


Κατασκεύασε το πρώτο Νευρόφωνο σε ηλικία 14 ετών, από σκουπίδια της κουζίνας. 

Τα ηλεκτρόδιά του ήταν γυαλιστικά σφουγγαράκια φτιαγμένα από λεπτό χάλκινο σύρμα και μονωμένο με πλαστικές σακούλες. 

Κατόπιν σύνδεσε τα ηλεκτρόδια σε έναν ειδικό μετασχηματιστή που ήταν συνδεδεμένος στον ενισχυτή hi-fi.



Κρατώντας τα σφουγγαράκια στους κροτάφους του, μπορούσε να ακούσει, μέσα στο κεφάλι του, μουσική απ’ τον ενισχυτή. 

Μετέπειτα μοντέλα ρύθμιζαν αυτόματα το σήμα για να συντονιστεί με το ανθρώπινο δέρμα σαν μέρος ενός περίπλοκου κυκλώματος. 

Οι ειδικοί για τις ευρεσιτεχνίες είπαν ότι, ήταν αδύνατο ο ήχος να ακούγεται καθαρά δίχως να δονεί τα οστά ή να διέρχεται από κάποιο κρίσιμο νεύρο του αυτιού και αρνούνταν για 12 χρόνια να το κατοχυρώσουν. 

Το αρχείο ανοίχτηκε ξανά όταν ένας κουφός – εξαιτίας νευρικού προβλήματος – υπάλληλος στο γραφείο ευρεσιτεχνιών, άκουσε με ένα Νευρόφωνο.

Κάποια εποχή ο Flanagan ερεύνησε την γλώσσα ανθρώπων/δελφινιών, σε σύμβαση με το Ναυτικό των Η.Π.Α. Αυτό οδήγησε σε ένα τρισδιάστατο ολογραφικό ηχητικό σύστημα, το οποίο μπορούσε να θέσει ήχους οπουδήποτε στο χώρο. 

Κατόπιν τελειοποίησε ένα μοντέλο Νευροφώνου, που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για υποσυνείδητη εκμάθηση, η οποία θα κατευθύνονταν σε μακροπρόθεσμες τράπεζες της μνήμης. Αλλά αφού έστειλε μια πρωτότυπη εφαρμογή για ένα ψηφιακό Νευρόφωνο, η Defense Intelligence Agency, Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών το κατέταξε σε ένα επίπεδο μυστικότητας, και ήταν ανήμπορος να δουλέψει πάνω στη συσκευή ή να μιλήσει σε κανένα γι΄ αυτήν για πέντε χρόνια. Αυτό ήταν αποκαρδιωτικό, αφού η πρώτη ευρεσιτεχνία έκανε 12 χρόνια να γίνει δεκτή.

Έχοντας βοηθήσει κάποιους κουφούς ανθρώπους να ακούσουν, το επόμενο θαύμα του Flanagan θα μπορούσε να είναι να βοηθήσει τους τυφλούς να δουν. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ερεθίσουμε το δέρμα με τα σωστά σήματα.
___________________________________________



Η επιστήμη της ψυχοτρονικής και κατά συνέπεια η σχετική τεχνολογία, φαίνεται ότι είναι πολύ πιο παλιά απ’ότι οι περισσότεροι από εμάς φαντάζονται. 

Η προσπάθεια ενεργοποίησης και ελέγχου των κρυφών ανθρώπινων δυνάμεων απασχόλησε τους ερευνητές – επιστήμονες αρκετά χρόνια πίσω. 

Απλά τότε η σύγχρονη ορολογία «Ψυχοτρονική» δεν υφίστατο και όλα τα πειράματα που είχαν σχέση με τις μυστήριες πνευματικές δυνάμεις του ανθρώπου καλύπτοντο κάτω από τον γενικό ορισμό της Παραψυχολογίας. 
Μια ψυχοτρονική συσκευή που φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε γύρω στο 1957 είναι η συσκευή “Hermes”

Η συσκευή αυτή κατασκευάστηκε σαν μέσo τηλεπαθητικής επικοινωνίας. Η ιστορία της δημιουργίας της είναι μάλλον «σκοτεινή» και περιβάλλεται από πολλούς μύθους, όπως επίσης αμφίβολο είναι εάν ποτέ η συσκευή αυτή λειτούργησε ικανοποιητικά. 


Στην συνέχεια αναλύοντας θεωρητικά το ηλεκτρικό κύκλωμα της συσκευής, οδηγήθηκα στο συμπέρασμα ότι πιθανότατα η συσκευή αυτή πρέπει να λειτουργεί ή το πιθανότερο κάποτε να λειτούργησε. 


Μη ξεχνάτε ότι εμφανίζεται κάποια εποχή, στο μεταπολεμικό Λονδίνο, όπου δυο σημαντικότατα γεγονότα έχουν κάνει την εμφάνιση τους. 

Το ένα είναι η έξαρση της «Ψυχροπολεμικής Εποχής» και το άλλο αξιοσημείωτο γεγονός είναι η από δεκαετίας έναρξης της «Νέας Εποχής των UFO». 

Κατά συνέπεια για τον έναν ή τον άλλο λόγο η εμφάνιση αυτής της συσκευής δεν θα μπορούσε να αποτελεί «κάτι το παράξενο».

Το άρθρο σχετικά με τη συσκευή τηλεπαθητικής επικοινωνίας  «Hermes»,  έχει γραφτεί και δόθηκε στην ομάδα Ερ.Ε.Ν.Ζω από τον Ραδιοηλεκτρολόγο – καθηγητή ΔΙΕΚ  Πέτρο Καλλιοντζή, ενώ έχει δημοσιευτεί ολοκληρωμένο και από το περιοδικό «STRANGE», τεύχος 109, Απρίλιος 2008.



-   “Ξέχασέ το,  Λεόν....      Αν οι μηχανές μπορούσαν να πετάξουν,      
     θα το γνωρίζαμε !”

Κάπως έτσι αποπήραν οι λόγιοι του 15ου αιώνα, τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, όταν σχεδίασε μια "απίθανη εφεύρεση"... 

Πρώτη επανασχεδίαση του ατμοτηλεβόλου του Αρχιμήδη έγινε από τον Leonardo da Vinci που το ονόμασε “architronito” από τις λέξεις Αρχιμήδης και τρώνυμμι (=τραυματίζω).

Εφεύρεση του Αρχιμήδη:   Το ατμοτηλεβόλο

Πρόκειται για ένα κανόνι που λειτουργούσε με ατμό. Αποτελούνταν από ένα μεταλλικό κυλινδρικό λέβητα που πάνω του υπήρχε συνδεμένο με στρόφιγγα ένα κλειστό δοχείο με νερό.  Ο λέβητας στο ανοικτό άκρο του είχε ενσωματωμένη μια ξύλινη κάνη στην οποία τοποθετούνταν η προς εκτόξευση λίθινη σφαίρα. Η κάνη έφρασσε με μια ξύλινη δοκό που ασφαλιζόταν με δύο αντηρίδες. 

Όταν ο λέβητας αποκτούσε με φωτιά την κατάλληλη θερμοκρασία, ανοιγόταν η στρόφιγγα, το νερό έπεφτε στον λέβητα, εξατμιζόταν ταχύτατα, η ξύλινη δοκός έσπαζε και η σφαίρα εκτοξευόταν. Το βεληνεκές της σφαίρας ρυθμιζόταν από την κλίση του όπλου και την επιλεγμένη αντοχή της ξύλινης δοκού. 
πηγές: «Πετράρχης, Περί θεραπευτικών μέσων εκατέρας των τυχών», «Περιοδικό Europeo, ένθετο Carire Leonardo, από το blog, http://s3irios.wordpress.com/
Καθ’ όλη τη διάρκεια της ιστορίας, κάποιοι ειδικοί λένε στους καινοτόμους, ότι οι εφευρέσεις τους είναι αδύνατες. Μερικά παραδείγματα:
· Η Αγγλική Ακαδημία Επιστημών περιγέλασε τον Βενιαμίν Φραγκλίνο όταν ανέφερε την ανακάλυψη του αλεξικέραυνου και η Ακαδημία αρνήθηκε να δημοσιεύσει την αναφορά του.
· Το 1902, μια ομάδα Γερμανών μηχανικών γελοιοποίησε τον κόμη Ferdinand von Zeppelin, όταν ισχυρίστηκε ότι εφεύρε ένα πηδαλιούχο μπαλόνι. (Αργότερα, τα αερόπλοια του Zeppelin, πέταξαν για εμπορικούς σκοπούς πάνω απ’ τον Ατλαντικό).
· Οι κυριότερες εφημερίδες αγνόησαν την ιστορική πτήση, το 1903, του αεροπλάνου των αδελφών Wright, επειδή το “Scientific American” υπέδειξε ότι η πτήση ήταν μια απάτη, και για πέντε χρόνια οι αξιωματούχοι της Ουάσινγκτον, δεν πίστευαν ότι μια μηχανή βαρύτερη απ’ τον αέρα είχε πετάξει.


Η ιπτάμενη περιστερά του Αρχύτα

Πρόκειται για την πρώτη αυτόνομη πτητική μηχανή της αρχαιότητας. 
Αποτελούνταν από ένα ελαφρύ αλλά ισχυρό κέλυφος που είχε τη μορφή περιστεριού και έφερε εσωτερικά τη κύστη ενός μεγάλου ζώου. 
Η αεροδυναμική περιστερά ήταν τοποθετημένη με το άνοιγμα της κύστης προσαρμοσμένο στο ανοικτό άκρο ενός θερμαινόμενου στεγανού λέβητα (ή μιας ισχυρής εμβολοφόρας αεραντλίας). Όταν η πίεση του ατμού ή του αέρα υπερέβαινε τη μηχανική αντοχή της σύνδεσης, η περιστερά εκτοξευόταν και συνέχιζε την πτήση της για μερικές εκατοντάδες μέτρα με τη βοήθεια της ορμής του εξερχόμενου πεπιεσμένου αέρα της κύστης σύμφωνα με τις αρχές της αεροδυναμικής.

Ίσως στον 21ο αιώνα οι παρακάτω εφευρέσεις θα γίνουν επιστημονικά πρότυπα και ένας σπουδαστής ιστορίας ίσως αναρωτηθεί γιατί οι ειδήμονες του 20ου αιώνα τις αγνόησαν.


__ τέλος του αφιερώματος  "Αόρατες Πηγές Ισχύος"__ 
______________________________________

Η ομάδα του Scholeio.com ευχαριστεί και παραθέτει τη βιβλιογραφία και όλα τα sites που μελέτησε και άντλησε πληροφορίες για να κάνει αυτό το αφιέρωμα:

http://www.forums.gr/
http://periergaa.blogspot.gr/
http://zenithmag.wordpress.com/
http://www.atlantisrising.com
http://www.egolpion.com
http://www.mousaios.gr/
http://eleftheri-epistimi.blogspot.gr/
http://www.wilhelmreich.gr/

Βίλχελμ Ράιχ: «Ο συσσωρευτής οργόνης», εκδόσεις «Πάλμοργον»
(Χρίστου Μουσουλιώτη), χωρίς τόπο και χρόνο εκδόσεως.
Βίλχελμ Ράιχ: «Η δολοφονία του Χριστού», έκδ. «Αποσπερίτης», Αθήνα, 1984.
Νταίηβιντ Μποαντέλα: «Βίλχελμ Ράιχ. Η ζωή και το έργο του», έκδ. «Πύλη», Αθήνα, 1982.
Νταίηβιντ Μαϊροβιτς-Τζέρμαν Γκονζάλες: «Ο Ράιχ για αρχάριους», έκδ. «Επιλογή»,
Θεσσαλονίκη, 1986.

"ΕΛΕΓΧΟΣ"

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Η εκδίκηση


Δεν Θυμάμαι ποια είσαι... !

Ο ήρωας της ιστορίας μας είναι ένας φαντάρος.  
Ας τον πούμε Κώστα.  
Ο Κώστας μια μέρα ενώ ήταν σκοπιά στην πύλη, παίρνει ένα γράμμα από τον
ταχυδρόμο.   
Με χαρά αναγνωρίζει στον φάκελο τον γραφικό χαρακτήρα της
κοπέλας του -ας την πούμε Ιωάννα-..


   Γεμάτος χαρά ανοίγει το φάκελο, διαβάζει και το χαμόγελό του παγώνει..
(είναι πολύ εύκολο έτσι και αλλιώς να σου παγώσει το χαμόγελο εκεί πάνω όταν 
έχει -10).   Να τι διάβασε: 

   "Αγαπημένε μου Κώστα,  Είμαστε μαζί 3 χρόνια.  Και το ξέρεις πόσο σε αγαπώ.  Δεν μπορώ να αντέξω όμως το ότι είσαι μακριά μου.   Για αυτό πήρα την απόφαση να χωρίσουμε.
   Έτσι και αλλιώς, σε μερικές στιγμές αδυναμίας, σε απάτησα.  Συγχώρεσε με, αλλά έτσι είναι  καλύτερα και για τους δυό μας..
   Σε παρακαλώ να μου στείλεις όποιες φωτογραφίες μου έχεις.
Γεια, Ιωάννα"

   Μέχρι να τελειώσει η σκοπιά, ο Κώστας έχει καπνίσει 17 1/2 πακέτα τσιγάρα και έχει ρίξει το κλάμα της ζωής του.

   Τελειώνοντας τη σκοπιά του, και προσπαθώντας να ηρεμήσει, πάει στο θάλαμο, και φωνάζει όλες τις σειρές.

   Τους ζητάει να του δώσουν όσες φωτογραφίες μπορούν, από γκόμενες, αδερφές, θείες, ξαδέρφες και πάει λέγοντας. Μαζεύει καμιά 80αριά φωτογραφίες και τις βάζει σε ένα φάκελο.

   Μετά πάει στο κρεβάτι του και γράφει το εξής γράμμα:
   "Αγαπητή Ιωάννα, Επειδή δεν μπορώ να θυμηθώ ποια ακριβώς είσαι, σε παρακαλώ, διάλεξε την δικιά σου φωτογραφία και στείλε τις υπόλοιπες πίσω.    
Κώστας

  ΕΛEΓΧΟΣ  

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Αόρατες Πηγές Ισχύος, Γιατί μένουν Κρυφές ; μέρος 3ο


μέρος 3ο

Ενέργεια και Ίαση από

Ανενεργές (;)  Ανακαλύψεις και Εφευρέσεις, 

7.  Η ΟΡΓΟΝΗ και ο  ΣΥΣΣΩΡΕΥΤΗΣ της

Η Οργόνη είναι μια ενέργεια η οποία ήταν γνωστή, από τα αρχαία χρόνια(!).  Ο Ράιχ  την περιγράφει:
Η οργόνη είναι ο Αιθήρ των αρχαίων Ελλήνων, ενώ έχει σημαντικές ομοιότητες με το Τσι των Κινέζων, το Πράνα των Ινδών τη βιοενέργεια της ζωής. Υπάρχουν ομοιότητες με το στοιχείο Ακάσα (Akasha) των ανατολικών πολιτισμών, το βιόπλασμα των σοβιετικών (φωτογραφία Κίρλιαν), το Μάνα των κατοίκων στα νησιά της Χαβάης και τα βιοφωτόνια, τη συγκλονιστική ανακάλυψη τού Γερμανού θεωρητικού φυσικού Άλφρεντ Ποπ, με τα οποία ασχολούνται σήμερα πολλά επιστημονικά ινστιτούτα σε όλο τον κόσμο.

Όταν ο Wilhelm Reich, M.D., (1897-1957) μετακόμισε απ’ την Ευρώπη στην Σκανδιναβία και στην Αμερική, άφησε πίσω του μια σειρά από εξαγριωμένους ειδικούς σε κάθε πεδίο που εξερεύνησε, στην ψυχιατρική, την πολιτική, τη σεξολογία, τη βιολογία, τη μικροσκοπία και την έρευνα για τον καρκίνο. 

Η δουλειά του οδήγησε σε μια ενοποιητική ανακάλυψη, μία δίχως μάζα, παλλόμενη ζωτική ενέργεια, την οποία ονόμασε οργόνη, επειδή την ανακάλυψε σε ζωντανούς οργανισμούς πριν ανακαλύψει ότι διαποτίζει επίσης την γήινη ατμόσφαιρα.

Ο ζωή του Reich τελείωσε στη φυλακή μετά από μια παρατεταμένη σύγκρουση με την Επιτροπή Τροφής και Φαρμάκων (FDA) των Η.Π.Α. 

Τα βιβλία και οι σημειώσεις του κάηκαν από ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, επειδή η FDA είχε ξεσηκώσει ένα ζήτημα εναντίον της χρήσης για θεραπεία του συσσωρευτή οργόνης του. 

Ο συσσωρευτής είναι ένα κουτί φτιαγμένο από στρώματα οργανικών και ανόργανων υλικών· πειράματα με αυτόν παρουσιάζουν ανώμαλα αποτελέσματα. Μια ασυνήθιστη αύξηση της θερμοκρασίας μέσα στον συσσωρευτή, υποδεικνύει περιορισμούς στον δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής. 

Άσχετα αν η συγκεντρωμένη οργόνη μπορεί να δώσει λύση σε προβλήματα υγείας, ο συσσωρευτής προκαλεί ανοικτά την κατεστημένη επιστήμη.



Ο Ράιχ διδάχθηκε από τον πατέρα της ψυχανάλυσης, τον Φρόιντ, την ψυχαναλυτική τεχνική.   

Όμως γρήγορα άρχισε να αποβάλλει όσα έβλεπε ότι δεν βοηθούσαν τους ασθενείς του και να εισάγει νέες ιδέες και πρακτικές που βοηθούσαν στη θεραπεία των ανθρώπων.  

Αφήνοντας πίσω του τις αφηρημένες ψυχαναλυτικές θεωρίες και πρακτικές, εισέρχεται με πλούσια εφόδια κλινικών παρατηρήσεων και εργαστηριακών γνώσεων στο χώρο τής πραγματικής επιστήμης, μελετώντας την  (ηλεκτρο)-φυσιολογία του οργανισμού.   Βρήκε ότι η  βιοηλεκτρική ενέργεια  (τότε δεν ήξερε τίποτα για την οργόνη), εκφράζεται με τέσσερα στάδια κατά τη σεξουαλική πράξη. 

Τη μηχανική ένταση, 
την ενεργειακή φόρτιση, 
την ενεργειακή εκφόρτιση και 
τη μηχανική χαλάρωση.

Με τις μετρήσεις  άρχισε να αντιλαμβάνεται όλο και πιο καθαρά, ότι η λιμπιντική ενέργεια  του Φρόιντ ήταν αληθινή βιοηλεκτρική ενέργεια.   Η ύπαρξή της είχε επιβεβαιωθεί ύστερα από εκατοντάδες πειράματα.   Ο Ράιχ, με τα ίδια πειράματα βρήκε ότι η ηδονή και το άγχος έχουν υπόστρωμα και κινητήρια δύναμη, την ίδια βιοηλεκτρική ενέργεια.   Παρατήρησε ότι: 
.  Η βιοηλεκτρική ενέργεια, όταν ρέει από το κέντρο του οργανισμού προς την περιφέρεια και ειδικά προς το δέρμα, τότε βιώνεται ως ηδονή. 
 Όταν κινείται από την περιφέρεια προς το κέντρο του οργανισμού, τότε βιώνεται ως άγχος!

Η λίμπιντο  
λοιπόν  (Λίμπιντο σε κοινή χρήση του σημαίνει σεξουαλική επιθυμία),  δεν είναι μια κάποια θεωρητική σύλληψη σκέφτηκε ο Ράιχ. Είναι αληθινή ενέργεια.  ________________________________________________________________

του Βίλχελμ Ράιχ, M.D.
  «Επειδή ο καλύτερος τρόπος εισαγωγής σε ένα νέο χώρο γνώσης είναι η περιγραφή της διαδικασίας από την οποία προέκυψε, θα προσπαθήσω να εισάγω τον αναγνώστη στον οργονομικό λειτουργισμό παρουσιάζοντας την ομοιογένεια των αποτελεσμάτων τα οποία έχουν ληφθεί τα περασμένα τριάντα χρόνια.


Ο Χώρος της Ψυχής δεν ανήκει στο Υπερφυσικό


»Η ανάπτυξη του συστήματος της λειτουργικής σκέψης ξεκίνησε από μία αναπόδεικτη πεποίθηση: 
Η ανθρώπινη συγκινησιακή ζωή δεν έχει υπερφυσική προέλευση. Εντοπίζεται μέσα στα όρια της φύσης και μπορεί να διερευνηθεί.  Όπως όλη η υπόλοιπη φύση, υπακούει τους λειτουργικούς νόμους της ύλης και της ενέργειας.

Η πεποίθηση αυτή χρειάστηκε να παλέψει με δύο γιγαντιαία γεγονότα, με τα οποία βρισκόταν σε αντίθεση:
Οι νόμοι των φυσικών φαινομένων όπως αποκαλύφθηκαν από τη χημεία, τη φυσική και τα μαθηματικά δεν μπορούν να έρθουν σε συμφωνία με τις λειτουργίες που χαρακτηρίζουν τη συγκινησιακή ζωή.  Από λειτουργική σκοπιά, η μηχανιστική υλική άποψη της φύσης καλύπτει μόνο τα μη ουσιώδη βασίλεια της ζωής.

Για τη συντριπτική πλειοψηφία της ανθρωπότητας, ο ευρύτερος χώρος των συγκινήσεων, των αισθήσεων, των φιλοσοφιών και των τρόπων ζωής έχει συνδεθεί γερά με μυστικιστικές, υπερφυσικές δυνάμεις οι οποίες, με τον έναν ή άλλο τρόπο, βασίζονται στην ιδέα μιας θεϊκής οντότητας η οποία υπάρχει έξω από το εύρος των προσλαμβανουσών παραστάσεων. 

Η άποψη αυτή αντιβαίνει στην άποψη ότι η συγκινησιακή ζωή του ανθρώπου εντοπίζεται εντός της σφαίρας των κατανοήσιμων φυσικών διεργασιών.

Έτσι πριν ακόμα ξεκινήσει να λειτουργεί αποτελεσματικά, η τεχνική της λειτουργικής σκέψης προσέκρουσε στα άκαμπτα τείχη των δύο συστημάτων σκέψης που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος, δηλαδή: 
.  του μηχανικισμού (υλισμός, ατομισμός, χημισμός κ.λπ.) και 
.  του μυστικισμού (ιδεαλισμός, μεταφυσική, πνευματισμός κ.λπ.), τα οποία έχουν αναπτυχθεί εδώ και αρκετές χιλιάδες χρόνια ενώ υποστηρίζονται από πανίσχυρους κοινωνικούς οργανισμούς.

Δεν υπήρχε θέμα να δημιουργηθεί μια καθαρά φιλοσοφική βάση για την αποδώ πλευρά της συγκινησιακής σφαίρας της ζωής.   Κάτι τέτοιο δεν θα έλυνε τίποτα και, αργά ή γρήγορα, θα είχε σιωπηλά εξαφανιστεί. 

Υπήρχε μόνο ένας δρόμος να ακολουθηθεί και αυτός ήταν να ξεκινήσει η άμεση παρατήρηση των φυσικών φαινομένων και οι παρατηρήσεις αυτές να εξηγηθούν με λογική ανάλυση.  

Οι λέξεις «λειτουργία» και «λειτουργικός» χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή αλλά δεν έλεγαν τίποτα σχετικά με το βασικό πρόβλημα. Αντιθέτως, συχνά μπέρδευαν, όπως για παράδειγμα ισχύει στην περίπτωση της ψυχιατρικής, όπου οι «λειτουργικές» ασθένειες θεωρούνταν αποκυήματα της «φαντασίας». Υπήρχε δε ένα βαθύ, αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ ιατρικής και φυσικής αντίληψης ως προς το τι είναι «λειτουργικό».



Η Φυσική Λειτουργικότητα είναι στην ουσία Ενεργειακή Διαδικασία 

»Οι αρχαίοι Έλληνες παρατηρητές της φύσης θεωρούσαν ότι ο άψυχος κόσμος ήταν γεμάτος με μια ουσία σε κίνηση.  Υπήρχε μια επικρατούσα άποψη ότι τα πάντα κινούνται, «τα πάντα ρει». Η βασική αυτή άποψη υπάρχει ακόμα στη σημερινή φυσική έρευνα. 

Η «κίνηση» και η «ενεργειακή διαδικασία» είναι αχώριστες επειδή η κίνηση, δηλαδή η υπέρβαση του κενού, προϋποθέτει μια δύναμη που ωθεί την ύλη. 

Έξω από τη σφαίρα της ζωής του ανθρώπου, στην έμβια και άβια φύση, συναντάμε έναν λειτουργισμό που χαρακτηρίζεται από μεγάλη απλότητα, η οποία μαζί με τη διαφάνεια των φυσικών φαινομένων έχει από τα βάθη των αιώνων κάνει τους μεγάλους ποιητές φιλοσόφους να μιλούν για την ευγένεια και απλότητα της φύσης. Ο νόμος της φύσης χαρακτηρίζεται από:
.  την κοινή αρχή λειτουργίας που επικρατεί και διαποτίζει πολύ διαφορετικούς τομείς (όπως την έλξη, τον παλμό, το αγγειακό σύστημα).
.  τις μεταβλητές της αρχής λειτουργίας, καθεμιά των οποίων με τη σειρά της μπορεί να γίνει κοινή αρχή υψηλότερης τάξης..  τη συνένωση μεγάλων ή μικρών ομάδων μεταβλητών σε μία λειτουργική ενότητα που έχει κοινή αρχή λειτουργίας (οργανισμοί, ζωικά και φυτικά είδη κ.λπ.).

Η διαίρεση του σπόρου σε ρίζα και βλαστό και στη συνέχεια του βλαστού σε κλαδιά, των κλαδιών σε μικρότερα κλαδιά και των μικρότερων κλαδιών σε μίσχους φύλλων· 

Η διαίρεση του νευρικού και του αγγειακού συστήματος των ζώων· 

Η διαίρεση του ωαρίου σε κύτταρα, που στη συνέχεια συνενώνονται σε διάφορα όργανα και η ομαδοποίηση των οργάνων στη λειτουργική ενότητα του οργανισμού είναι όλα απλές, καθόλου περίπλοκες λειτουργίες. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι διαδικασίες διαίρεσης δεν είναι πολυάριθμες ή πολυποίκιλες ή ότι οι πολλές λειτουργίες των ζωντανών οργανισμών δεν είναι δύσκολο να γίνουν κατανοητές. Φυσικά και είναι. Αλλά δεν είναι περίπλοκες με την έννοια του μπλεγμένου, του αδιαφανούς, του αδιάλυτου.

Για παράδειγμα, με εξαίρεση το ανθρώπινο ζώο και τους θεσμούς του, δεν υπάρχει στο ζωικό βασίλειο ή την ανόργανη φύση κατάσταση που θα μπορούσε κάποιος να ονομάσει καταπίεση με τη βιολογική έννοια του όρου, ενώ ο άνθρωπος την γνωρίζει πολύ καλά εδώ και χιλιάδες χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η «καταπίεση» ή οι «συγκρούσεις εξουσίας» είναι ένα πρωταρχικό θέμα οπουδήποτε στη φύση πέρα από τη σφαίρα της ανθρώπινης ύπαρξης.

Κατά τη διερεύνηση του θέματος, ο οργονομικός λειτουργισμός δεν ξεκίνησε με πρόθεση να λύσει το «αίνιγμα της ανθρώπινης δυστυχίας».  Ωστόσο, κατά την εξέλιξή του, ανακαλύφθηκε μια «παραξενιά» στον τομέα της διαμόρφωσης του ανθρώπινου χαρακτήρα, που δεν έχει όμοιά της πουθενά στη φύση. 

Ήταν λογικό να αναρωτηθώ αν αυτό το ειδικά ανθρώπινο είδος λειτουργικότητας αποτελεί τη βάση όλων των φιλοσοφιών που αποδίδουν στον άνθρωπο μια «ιδιαίτερη» θέση θεωρώντας τον «εκλεκτό» και αυστηρά διαχωρισμένο από τα υπόλοιπα ζώα, στο 
συνολικό σχέδιο της φύσης.»   
 ____________________  Βίλχελμ Ράιχ                
απόσπασμα από το Η εξελικτική ιστορία του οργονομικού λειτουργισμού, http://www.wilhelmreich.gr/
    Η ανακάλυψη των βιόντων ήταν το πρώτο αβέβαιο βήμα για την ανακάλυψη και παρατήρηση της οργόνης.    Ερευνώντας ο Ράιχ, εάν η βιοηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από την τροφή, όπως ήταν και είναι ευρέως αποδεκτό έως σήμερα, μελέτησε υλικά αποστειρωμένων τροφών σε μεγέθυνση 2.000 – 3.000 Χ. 

Ανακάλυψε κατάπληκτος ότι από την αποδόμηση των τροφών δημιουργούνταν κάποια μικρότατα σφαιρίδια που εμφάνιζαν αυτόνομη κίνηση και ακόμα είχαν την ικανότητα να καλλιεργούνται περαιτέρω!  Η συνέχεια των πειραμάτων τού έδειξε ότι τα βιόντα (όπως τα ονόμασε) παράγονται από οτιδήποτε μπορούσε να διογκωθεί και να αποδομηθεί, είτε αυτό είναι ζωντανός ιστός είτε άβια ύλη όπως π.χ. κάρβουνο.


Ο Ράιχ διαπιστώνει, ότι αυτά, ακτινοβολούσαν ενέργεια χρώματος μπλε, η οποία φαινόταν να έχει επιδράσεις στον ίδιο και τους συνεργάτες του, μερικές φορές θετικές, σφρίγος, και μαύρισμα τού δέρματος σαν να έκανε ηλιοθεραπεία και άλλες αρνητικές, όπως επιπεφυκίτιδα των ματιών που ανέπτυξε παρατηρώντας για ώρες τις οντότητες των βιόντων στο μικροσκόπιο.

Το δωμάτιο παρατήρησης των φωτεινών και άλλων 
φαινομένων της οργόνης, το οποίο υπάρχει και σήμερα 
στο Μουσείο Βίλχελμ Ράιχ.
Θέλοντας να απομονώσει την ενέργεια των βιόντων τα τοποθέτησε σε μεταλλικό κλωβό. 

Ωστόσο, κάποια τυχαία περιστατικά που έγιναν κατά την παρατήρησή τους έδιναν την εντύπωση ότι η ενέργειά τους «διαπότιζε» τον χώρο του εργαστηρίου ακόμη και μετά την απομάκρυνσή τους από εκεί.

Στους μεταλλικούς κλωβούς είχε προσαρμόσει έναν οπτικό σωλήνα  στο τοίχωμα της πόρτας ώστε να παρατηρεί το εσωτερικό τους. 

Προς μεγάλη του έκπληξη παρατήρησε οπτικά φαινόμενα, όπως μπλε κινούμενους ατμούς, και λαμπερές ασπροκίτρινες λάμψεις, αλλά και φωτεινές κουκκίδες. Φωτεινά σωματίδια να λάμπουν, να στροβιλίζονται και να χάνονται μέσα στον σκοτεινό κλωβό, φαινόμενα που συνεχίστηκαν και μετά την απομάκρυνση των βιόντων αλλά σε μικρότερη κλίμακα. 

Για να σιγουρευτεί ότι όλα αυτά δεν ήταν φαινόμενα μετεικάσματος, δηλαδή διαταραχή της όρασης, χρησιμοποίησε μεγεθυντικό φακό με το σκεπτικό ότι αν συνέβαιναν μόνο μέσα στα μάτια του δεν θα μεγεθύνονταν.
Η συνέχεια τον εξέπληξε επειδή παρατήρησε ότι τα φαινόμενα μπορούσαν να μεγαλώνουν!  Αυτό του έδειξε ότι δεν επρόκειτο για οπτική διαταραχή, (επειδή μπορούσαν να μεγαλώνουν, άρα υπήρχαν αντικειμενικά, εκεί έξω). Ήταν ένα γεγονός που αργότερα, όταν το παρουσίασε στον Αϊνστάιν τον άφησε άφωνο, επειδή ο μεγάλος φυσικός δεν μπορούσε να βρει καμία εξήγηση, αλλά ούτε τόλμησε να το ερευνήσει…

Όταν λοιπόν ο Ράιχ αφαίρεσε τα βιόντα από τον μεταλλικό κλωβό, παρατήρησε ότι τα φωτεινά φαινόμενα εξακολουθούσαν να συμβαίνουν μέσα σε αυτόν, μπήκε σε σκέψεις. Άρχισε σιγά – σιγά να αντιλαμβάνεται ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα η ενέργεια αυτή να είναι παντού και πιθανώς να έχει ηλιακή προέλευση. 
Μετά από παρόμοιες παρατηρήσεις στο νυχτερινό ουρανό και από πλήθος μετρήσεων, πειραματικών διατάξεων, πολύχρονων ερευνών θεμελίωσε την ύπαρξη της ενέργειας της οργόνης.

Είχε διαπιστώσει ότι αυτή η ενέργεια τον φόρτιζε και τον έκανε πιο δυνατό.

Αρχισε να σκέφτεται ότι ίσως θα μπορούσε να βρει κάποιο τρόπο να  συλλέγει αυτήν την ενέργεια.  Προσπάθησε αρχικά να την περιορίσει φτιάχνοντας έναν κλωβό Φάραντεϊ με εσωτερικά τοιχώματα από φύλλα σίδερου και εξωτερικά με χάλκινο γειωμένο σύρμα. Παρά τις προσπάθειές του δεν ήταν δυνατό να την περιορίσει. Η ενέργεια έδειχνε να υπάρχει παντού.

Μετά από συνεχή πειράματα παρατήρησε ότι τα οργανικά υλικά (π.χ. μαλλί ή βαμβάκι) έλκουν και απορροφούν την οργονοενέργεια και τα μεταλλικά υλικά την έλκουν και την αντανακλούν προς όλες τις κατευθύνσεις. 

Έτσι χρησιμοποιώντας απλή λογική δημιούργησε ένα μεγάλο κουτί με εσωτερική μεταλλική επένδυση και οργανικό υλικό στο εξωτερικό του. Αυτό αποτέλεσε την αφορμή για να παρατηρήσει καλύτερα την οργόνη και στη συνέχεια να αυξήσει τη συσσώρευσή της φτιάχνοντας συσσωρευτές οργόνης που είναι κουτιά με μεταλλική επένδυση στο εσωτερικό και εναλλάξ στρώματα οργανικού και μεταλλικού υλικού στο εξωτερικό τους, τα οποία εξαιτίας της διάταξης των υλικών ωθούν την οργόνη στο εσωτερικό τους.



 Με τα βήματα που μόλις παρακολουθήσαμε και με μια σειρά άλλες ανακαλύψεις και επαγωγικές σκέψεις, ο Ράιχ  βρήκε ότι: 


Η οργόνη είναι πρωταρχική, αρχέγονη, κοσμική ενέργεια από την οποία προήλθε η ζωή, και η ύλη γενικότερα!     Τα υλικά σώματα έμβια ή άβια είναι κατά κάποιο τρόπο εμβαπτισμένα με οργόνη η οποία στην περίπτωση της ζωντανής ύλης είναι συμπυκνωμένη και περιορισμένη εντός μεμβράνης. 

Με άλλα λόγια  έχουμε ποσά οργόνης μέσα σε οργανική κύστη. Η οργόνη συνιστά βασικό συστατικό της ζωής. Ακριβώς γι’ αυτό έχει τη δυνατότητα να τη συντηρεί και να την αναπτύσσει όπως έχουν δείξει πάμπολλα πειράματα, βοηθά τις μορφές ζωής να αναπτυχθούν (σπόροι μέσα σε οργονοσυσσωρευτές) αλλά και να επιβιώνουν από ασθένειες.

Η οργόνη εκτείνεται παντού στο χώρο, ενυπάρχει μέσα σε κάθε κύτταρο έμβιων όντων, ενώ ταυτόχρονα κινείται και πάλλεται τόσο στο εξωτερικό πεδίο όσο και στο εσωτερικό του ανθρωπίνου σώματος. Βρίσκεται στην ατμόσφαιρα, στη θάλασσα, στο έδαφος, στο Σύμπαν, με λίγα λόγια βρίσκεται παντού. 

Είναι αυθορμήτως κινούμενη, διεγέρσιμη, διαστελλόμενη και συστελλόμενη, είναι ελεύθερη ενέργεια και ικανή να διατηρεί παλμό.

Γιατί ο Αϊνστάιν λέει ψέμματα, ότι..  "...η οργόνη δεν υπάρχει" ;
  Οταν ανακαλύπτει την οργόνηο Ράιχ, τη νέα αυτή μορφή ενέργειας,  καταλαβαίνει ότι το θέμα είναι όχι μόνο συγκλονιστικό, αλλά και επικίνδυνο για την καριέρα του. 
Μετά ένα χρόνο περίπου, αποφασίζει στις 30 Δεκεμβρίου τού 1940 να γράψει μια επιστολή στον πλέον ειδικό, τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, αναφέροντας την ανακάλυψή του, ελπίζοντας να προχωρήσει η έρευνα σε αυτό το χώρο έχοντας τη βοήθεια και τού Αϊνστάιν. Ο “σοφός” θεώρησε το θέμα εξαιρετικά ενδιαφέρον και κάλεσε τον Ράιχ στο σπίτι του στις 13 Ιανουαρίου τού 1941 για να το εξετάσουν.

Αποτελεί ζήτημα προς βαθύτερη διερεύνηση η θέση που πήρε ο Αινστάιν για τη μη ύπαρξη τής οργόνης. Κάτι τέτοιο θα συμβεί μόνο όταν ανοίξουν τα επτασφράγιστα “Αρχεία Αϊνστάιν” για να μάθουμε τι συνέβη πραγματικά πριν 70 περίπου χρόνια, όταν ο μεγάλος σοφός βρήκε ότι πράγματι ο συσσωρευτής παράγει φαινόμενα που αποτελούν βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής και τα αποσιώπησε.

Ο Ράιχ συναντά τον Αϊνστάιν  έχοντας μαζί του ένα οργονοσκόπιο, με το οποίο γίνονταν άμεσα ορατές οι μονάδες οργονοενέργειας. 

Ο Αϊνστάιν είδε τις λάμψεις τής κινούμενης οργόνης μέσα στο οργονοσκόπιο και προσπαθώντας γεμάτος ταραχή να ερμηνεύσει το γεγονός υποστήριξε ότι επρόκειτο για μετείκασμα. 

Ο Ράιχ του αντέτεινε πως εάν επρόκειτο για ψευδαίσθηση των ματιών, τότε θα ήταν αδύνατο να μεγεθύνει κάποιος αυτό το φαινόμενο, δεδομένου ότι συνέβαινε εντός τού εγκεφάλου και όχι εκτός. 

Πράγματι, προς έκπληξη τού Αϊνστάιν, ο Ράιχ χρησιμοποιώντας φακούς μεγάλωσε το φαινόμενο, αφήνοντας τον Αϊνστάιν σε αναστάτωση, που έκπληκτος δήλωσε πως:  «... αυτό είναι αδύνατο !  Εάν είναι αληθινό θα αποτελεί βόμβα στα θεμέλια τής φυσικής».

Ο Ράιχ κατέχει τον μοναδικό τίτλο του πλέον κυνηγημένου και συκοφαντημένου επιστήμονα όλων των αιώνων. Όσα συνέβησαν στη ζωή του αν και είναι απολύτως αληθινά, μοιάζουν με μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας.  _________________________________________



8. Ο ΣΥΝΝΕΦΟ-ΘΡΑΥΣΤΗΣ

Το 1952 ο Wilhelm Reich εφηύρε μια μέθοδο δημιουργίας βροχής που δεν περιλαμβάνει το ράντισμα των σύννεφων με χημικά. 

Η συντριβή των σύννεφων, αλλιώς γνωστή σαν μηχανική αιθερικών καιρικών συνθηκών, επικαλείται αρχές που είναι δύσκολα αποδεκτές απ’ τον συμβατικά εκπαιδευμένο νου. 

Η τεχνολογία είναι χαμηλών απαιτήσεων. Στρέψτε στον ουρανό μερικούς κούφιους μεταλλικούς σωλήνες και συνδέστε τα χαμηλότερα άκρα τους σε τρεχούμενο νερό. 

Αλλά αν δεν γνωρίζετε τόσο μετεωρολογία όσο και Οργοτρονική, παρακαλώ μην το δοκιμάσετε αυτό στο σπίτι, πάνω στον πλανήτη μας.

Μεταξύ των ιδιοτήτων αυτής της πρωτογενούς ενέργειας, της οργόνης, καθώς παρατήρησε ο Reich, είναι η απορρόφησή της στο νερό, ο ρόλος της στον έλεγχο του καιρού και η επικίνδυνη κατάστασή της όταν διεγερθεί από ραδιενέργεια. 

Ο πλανήτης δεν χρειάζεται άλλα πειράματα τρελών επιστημόνων, που να διαχειρίζονται τα συστήματα της φύσης, αλλά ίσως χρειάζεται μια πιο προχωρημένη κατανόηση, του τι προκαλούν στην ατμόσφαιρα οι εκπομπές εγκαταστάσεων πυρηνικής ενέργειας. 
(Οι συνεχιστές του Reich προειδοποιούν ότι η ζωτική ενέργεια του πλανήτη διαταράσσεται από την υπερβολική ραδιενέργεια).  _______________________________________

__ τέλος του 3ου μέρους του αφιερώματος  "Αόρατες Πηγές Ισχύος"__  το 4ο μέρος εδώ
_________________________________________________

Η ομάδα του  Scholeio.com ευχαριστεί και παραθέτει τη βιβλιογραφία και όλα τα sites που μελέτησε και άντλησε πληροφορίες για να κάνει αυτό το αφιέρωμα:

http://www.forums.gr/
http://periergaa.blogspot.gr/
http://zenithmag.wordpress.com/
http://www.atlantisrising.com
http://www.egolpion.com
http://www.mousaios.gr/
http://eleftheri-epistimi.blogspot.gr/
http://www.wilhelmreich.gr/

Βίλχελμ Ράιχ: «Ο συσσωρευτής οργόνης», εκδόσεις «Πάλμοργον»
(Χρίστου Μουσουλιώτη), χωρίς τόπο και χρόνο εκδόσεως.
Βίλχελμ Ράιχ: «Η δολοφονία του Χριστού», έκδ. «Αποσπερίτης», Αθήνα, 1984.
Νταίηβιντ Μποαντέλα: «Βίλχελμ Ράιχ. Η ζωή και το έργο του», έκδ. «Πύλη», Αθήνα, 1982.
Νταίηβιντ Μαϊροβιτς-Τζέρμαν Γκονζάλες: «Ο Ράιχ για αρχάριους», έκδ. «Επιλογή»,
Θεσσαλονίκη, 1986.

"ΕΛΕΓΧΟΣ"