Κυριακή, 29 Ιουνίου 2014

Κβαντικός Υπολογιστής, Bits vs Qubit


Φωτονικοί Κβαντικοί Υπολογιστές


Κβαντικός υπολογιστής ονομάζεται οποιαδήποτε υπολογιστική συσκευή κάνει χρήση χαρακτηριστικών κβαντομηχανικών ιδιοτήτων για την επεξεργασία των δεδομένων.

Οι κβαντικοί υπολογιστές λειτουργούν με το χειρισμό κβαντικών αντικειμένων, όπως, για παράδειγμα, τα μεμονωμένα φωτόνια, τα ηλεκτρόνια, ή τα άτομα, και με την αξιοποίηση των μοναδικών κβαντικών χαρακτηριστικών. 

Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

2014, Οι Ρωμαίοι τα βρίσκουνε ;


Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
  
1054,  Tο σχίσμα των Εκκλησιών

Το 1054 είναι το έτος του "Σχίσματος".
Τα πρώτα χίλια χρόνια η  Εκκλησία του Χριστού ήταν "μία"... σιγά-σιγά όμως έγιναν "δύο" !   Η διάσπαση της αδιαίρετης κατά την πρώτη χιλιετία Χριστιανικής Εκκλησίας συνέβη συμβατικά στο μέσον του 11ου αιώνα,  χαιρετίζοντας έτσι τη νέα χιλιετία.
Το Σχίσμα επηρεάστηκε από πολιτικούς, πολιτιστικούς και οικονομικούς παράγοντες, αλλά η βασική του αιτία δεν ήταν κοσμική, αλλά θεολογική. 
Οι Χριστιανοί της Ανατολής και της Δύσης διαφωνούσαν για το Filioque. 
Ερευνητές των ιστορικών πηγών, αναλύουν την αδιαλλαξία των Δυτικών,  αλλά και την υπεροψία των Ανατολικών !








Καθολικοί  



Ορθόδοξοι
_______________________________



2014, Χίλια χρόνια τόσα, μετά το σχίσμα των Εκκλησιών



Πάπας Φραγκίσκος (λατινικά: Franciscus), κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο:

«Ζητώ συγγνώμη για τα τραύματα που προκαλέσαμε στα αδέλφια μας της Ορθόδοξης Εκκλησίας»
_________________


1204 Τέταρτη Σταυροφορία


                         

                 


«Εν ονόματι του Χριστού, πρέπει να καταλάβουμε, δια των όπλων, την πόλη»

Τον Μάρτιο του έτους (1204) πραγματοποιήθηκε μεταξύ Βενετίας και Σταυροφόρων συνθήκη, σχετικά με τη διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η πρώτη πρόταση της συνθήκης είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή: «Εν ονόματι του Χριστού, πρέπει να καταλάβουμε, δια των όπλων, την πόλη» . Τα κύρια σημεία της συνθήκης είχαν ως εξής:

Η κυβέρνηση των Λατίνων θα εγκαθίστατο στην πόλη και οι σύμμαχοι τους θα συμμετείχαν στην κατανομή των λαφύρων.

Επιτροπή αποτελούμενη από έξι Βενετούς και έξι Γάλλους, θα εξέλεγε εκείνον που, κατά τη γνώμη τους, θα κυβερνούσε καλύτερα τη χώρα «προς δόξαν του Θεού, της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας και της Αυτοκρατορίας».

Ο Αυτοκράτορας θα είχε στη διάθεσή του το ένα τέταρτο της πόλης, την έξω από την πόλη περιοχή, καθώς και δύο ανάκτορα εντός της πόλης.

Τα υπόλοιπα τρία τέταρτα θα δίνονταν κατά το ήμισυ στους Βενετούς και το υπόλοιπο στους άλλους Σταυροφόρους.

Όλοι οι Σταυροφόροι που θα λάμβαναν μικρές ή μεγάλες κτήσεις, εκτός από τον Ερρίκο Δάνδολο, όφειλαν να ορκιστούν πίστη στον Αυτοκράτορα.

Αφού οι Σταυροφόροι δέχθηκαν τους όρους αυτούς, άρχισαν την προσπάθειά τους να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη με συνδυασμένες επιθέσεις από ξηρά και θάλασσα. Μια πρώτη επίθεση των Σταυροφόρων το πρωί της 9ης Απριλίου 1204 εναντίον του θαλάσσιου τείχους αποκρούστηκε. 

Στις 12 Απριλίου, όμως η επίθεση επαναλήφθηκε στο τείχος του Κεράτιου. Οι Βενετοί, που είχαν δέσει τις γαλέρες τους ανά δύο και τις είχαν υπερυψώσει με ξύλινες κατασκευές, τις οδήγησαν γεμάτες στρατό κατά των πύργων. Μετά από σκληρή μάχη, το απόγευμα κατόρθωσαν να καταλάβουν δύο πύργους και να δημιουργήσουν πρώτα ένα άνοιγμα στα τείχη και να ανοίξουν τρεις πύλες από όπου άρχιζαν να εισχωρούν στην πόλη. 

Όταν νύχτωσε, οι Σταυροφόροι είχαν καταλάβει ένα μικρό μέρος της περιοχής κοντά στον Κεράτιο κόλπο. Η βυζαντινή ηγεσία απέδειξε τότε πως δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει τις περιστάσεις. Ο Αλέξιος Ε' Μουρτζούφλος και πολλοί ευγενείς εγκατέλειψαν την πόλη από τις χερσαίες πύλες προς τη Θράκη. Έτσι την επόμενη μέρα οι επιτιθέμενοι άρχισαν να προελαύνουν χωρίς να συναντήσουν ουσιαστική αντίσταση. Η πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας «έπεσε αφού υπέστη την επίθεση αυτής της εγκληματικής και πειρατικής εκστρατείας που λέγεται Δ' Σταυροφορία».

Μετά την κατάληψη της πόλης, επί τρεις μέρες, οι Λατίνοι μεταχειρίστηκαν με φοβερή σκληρότητα, λεηλατώντας κάθε τι που είχε συγκεντρωθεί, δια μέσου των αιώνων, στην Κωνσταντινούπολη. Τίποτα δεν έμεινε σεβαστό: οι εκκλησίες, τα λείψανα, τα μνημεία τέχνης. Οι ιππότες της Δύσης και οι στρατιώτες τους, καθώς και οι Λατίνοι μοναχοί και ηγούμενοι, έλαβαν και αυτοί μέρος στη λεηλασία. Ο Νικήτας Χωνιάτης, αυτόπτης μάρτυρας της κατάληψης της πόλης, δίνει μια τρομακτική εικόνα της λεηλασίας, της βίας και της ερήμωσης που έφεραν οι Σταυροφόροι.

Κατά τη διάρκεια των τριών ημερών λεηλασίας, χάθηκαν πολλά πολύτιμα έργα τέχνης, πολλές βιβλιοθήκες λαφυραγωγήθηκαν και πολλά χειρόγραφα καταστράφηκαν, ενώ η Αγία Σοφία λεηλατήθηκε ανελέητα. 

Ο Βιλλεαρδουίνος παρατηρεί ότι «από την εποχή της δημιουργίας του κόσμου, ποτέ, σε καμία πόλη, δεν κατακτήθηκαν τόσα λάφυρα». 
Μετά από αυτή την Σταυροφορία, όλη η δυτική Ευρώπη κοσμήθηκε με τους θησαυρούς της Κωνσταντινούπολης, ενώ οι περισσότερες από τις εκκλησίες της Δυτικής Ευρώπης απέκτησαν μέρος από τα «ιερά λείψανα» της πόλης. Το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων, που βρίσκονταν σε μοναστήρια της Γαλλίας, καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης (1789).

Τα τέσσερα ορειχάλκινα άλογα που αποτελούσαν ένα από τα καλύτερα στολίδια του Ιπποδρόμου της Κωνσταντινούπολης, μεταφέρθηκαν από τον Δάνδολο στην Βενετία, 
όπου και διακοσμούν σήμερα την εξώθυρα του καθεδρικού ναού του Αγίου Μάρκου. 





                     
_______________  * *  ________________


Σχόλιο του blog

Αρκετές φορές έχω σκεφτεί... πώς να ήταν άραγε ο "λόγος του Ιησού ; 
Πώς αυτός ο λόγος χωρίς να τον έχει ακούσει κανείς, τους τελευταίους είκοσι αιώνες, υπάρχει μέσα στη ψυχή.... στη σκέψη εκατομμυρίων ανθρώπων;

Τι περισσότερο είχαν τα λόγια Του από τους σοφούς, από τους μεγάλους της ιστορίας, από τους βραβευθέντες με Νόμπελ, ή με ότι άλλο βραβείο δίνεται στους ανθρώπους που υπερέχουν πνευματικά ;

Είχαν μήπως τη δύναμη της αγάπης ?  Ή μήπως τη μεγαλοσύνη της συγχώρεσης ; 

Ίσως να ήταν η  απλότητα και η ανωτερότητα του λόγου Του, που θα οδηγούσε τον άνθρωπο να γίνει καλύτερος, απαλλαγμένος από όλες τις ατομικιστικές, εγωιστικές, συμπεριφορές που βάζουν τη σφραγίδα ενός ατελούς, ανικανοποίητου, άπληστου όντος, και θα μπορούσε να "υπάρξει" ένα άλλο, καλύτερο ον... ένας άνθρωπος πιο "ανθρώπινος"...  

Βέβαια ποτέ δεν θα μπορέσει κανείς να μάθει, "Τι περισσότερο είχαν τα λόγια Του", γιατί θα έπρεπε να ζούσε δύο χιλιάδες χρόνια πριν, ώστε να μπορέσει να τον ακούσει….
Σκέψεις... ξεχασμένες σκέψεις... 

Αφορμή που σκαλίζω παλιούς προβληματισμούς,  μια "νέα φωνή", ένα ξάφνιασμα για το "παγιωμένο"... 


Προ ημερών…..  άκουσα αυτή τη "νέα φωνή" και με έκανε να σκεφτώ....  ότι...  ίσως,  κάπως έτσι πρέπει να ήταν ο "λόγος του Ιησού"…
Ότι... ίσως σε μια "τέτοια κοινωνία" να ήθελε να μας οδηγήσει...

Αναφέρομαι στη φωνή του Πάπα Φραγκίσκου….  και το περίφημο πια (κι αν δεν είναι ακόμα, θα γίνει...):  «Ζητώ συγγνώμη από τα αδέλφια μας».

Ο πρώτος άνθρωπος μετά από πολλούς αιώνες, που ναι μεν, δεν μπορούσε να πει στους Σταυροφόρους να "βάλουν τα σπαθιά τους στις θήκες τους", είχε όμως το μεγαλείο να δείξει την ταπεινότητα και την μεγαλοψυχία που θα επιθυμούσε ο Θεός να έχουμε... !

Odysseasbloger
______________




2014, Πλατεία του Αγίου Πέτρου

Στη συνάντηση που είχε με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, κατά το πρόσφατο ταξίδι που πραγματοποίησε στους Αγίους Τόπους, αναφέρθηκε ο Πάπας Φραγκίσκος στη σημερινή, καθιερωμένη, γενική ακρόαση.

Μιλώντας ενώπιον χιλιάδων συγκεντρωμένων πιστών στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, ο Πάπας, σε μια αναφορά στον ιστορικό διχασμό Καθολικών και Ορθοδόξων τόνισε: «Όπως έκαναν και οι προκάτοχοί μου, ζητώ συγγνώμη για ό,τι κάναμε για να ευνοήσουμε τον διχασμό αυτό και ζητώ από το Άγιο Πνεύμα να μας βοηθήσει να επουλώσουμε τα τραύματα που προκαλέσαμε στα αδέλφια μας».

Ο Πάπας μίλησε με ιδιαίτερα θερμά λόγια για τη σχέση του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, προσθέτοντας: «με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο είμαστε φίλοι, αδέλφια και συμμεριζόμαστε τη βούληση να πορευθούμε μαζί, να κάνουμε ό,τι μας είναι δυνατόν. Να προσευχηθούμε μαζί, να εργασθούμε μαζί για το ποίμνιο του Θεού, να αναζητήσουμε την ειρήνη, να προστατεύσουμε την πλάση, τα τόσα πολλά που μοιραζόμαστε. Και ως αδέλφια, ακριβώς, θα πρέπει να προχωρήσουμε»

Τόνισε τέλος, ότι η συνάντησή του με τον Προκαθήμενο της Ορθοδοξίας ήταν «η σημαντικότερη στιγμή της επίσκεψής του στους Αγίους Τόπους» και διαπίστωσε ότι από τον θεμέλιο λίθο που έθεσε η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα με τον Πάπα Παύλο τον Έκτο, πριν από μισό αιώνα, η πορεία επανένωσης των Χριστιανών έχει επιτελέσει σημαντικά βήματα προόδου.

_____________________________


Φιλιόκβε -filioque  λατ. "και ο υιός"-,  Ονομάζεται "ζήτημα Φιλιόκβε" γιατί η φράση «και ο Υιός» προστέθηκε στο Σύμβολο της Πίστης, δείχνοντας ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται από τον Θεό Πατέρα και «τον Υιό». Υπήρξε τόσο μεγάλη διαμάχη γι΄ αυτό το ζήτημα που τελικά οδήγησε στο σχίσμα μεταξύ της Ρωμαιοκαθολικής και της Ορθοδόξου εκκλησίας το 1054 μ.Χ. 
Το ζήτημα Φιλιόκβε ήταν και είναι μια διαμάχη εντός της εκκλησίας σε σχέση με το Άγιο Πνεύμα. 
Η Εκκλησία "είχε" (έδωσε) δύο απαντήσεις (εκδοχές), στην ερώτηση: «Από ποιον εκπορεύεται το Άγιο Πνεύμα, τον Θεό Πατέρα ή τον Θεό Πατέρα και τον Υιό;»  Οι δύο εκκλησίες ακόμα δεν συμφωνούν για το ζήτημα Φιλιόκβε.

*  Πάπας Φραγκίσκος (λατινικά: Franciscus), κατά κόσμον Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο:
Είναι ο 266ος Πάπας της Καθολικής Εκκλησίας. Εξελέγη στις 13 Μαρτίου 2013.
Γεννήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1936.  Το όνομα που επέλεξε ήταν προς τιμήν του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης. Είναι ο πρώτος Πάπας από την Λατινική Αμερική, αλλά και από την Αμερική, γενικότερα.

Πριν την εκλογή του ως Πάπα, υπηρετούσε ως καρδινάλιος της Αργεντινής. Ήταν αρχιεπίσκοπος Μπουένος Άιρες από το 1998. Αναδείχτηκε καρδινάλιος το 2001.

Ο Χόρχε Μπεργκόλιο γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες  της Αργεντινής από Ιταλούς γονείς. Μετά τις σπουδές του στη σχολή στο Βίλα Ντεβότο, εντάχθηκε στο τάγμα των Ιησουιτών στις 11 Μαρτίου 1958. 

Ο Μπεργκόλιο έλαβε πανεπιστημιακό τίτλο στη φιλοσοφία από το Κολέγιο Μάξιμο Σαν Χοσέ στο Σαν Μίγκελ, και στη συνέχεια δίδαξε λογοτεχνία και ψυχολογία στο Κολέγιο της Ιμακουλάδα (Αμώμου Συλλήψεως) στη Σάντα Φε, και το Κολέγιο του Σαλβαδόρ (Σωτήρος) στο Μπουένος Άιρες. 

Χειροτονήθηκε ιερέας στις 13 Δεκεμβρίου 1969 από τον αρχιεπίσκοπο Χοσέ Ραμόν Καστελλάνο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική και Θεολογική Σχολή του Σαν Μιγκέλ. Ο Μπεργκόλιο υπηρέτησε ως διδάσκαλος των δοκίμων και δίδασκε ως θεολόγος.

ELEGHOS

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Αυτοί οι Έλληνες


Οι βασικές θέσεις της ατομικής θεωρίας περί ατόμων και κενού

Οι ιδρυτές της ατομικής φιλοσοφίας 
θεωρούνται οι Λεύκιππος και Δημόκριτος. 

Κατά αυτή είναι αδύνατον η επ’ άπειρον διχοτόμηση των πραγμάτων. 

Στην διαδικασία της διαίρεσης των όντων υπάρχει πάντα ένα όριο, ένα ελάχιστο όριο, 
το άτομο, το οποίο είναι ανεπίδεκτο 
περαιτέρω διαίρεσης.

Η βασική ιδέα των Ατομικών, όπως και του Εμπεδοκλή και του Αναξαγόρα, ξεκινούσε ακριβώς από την παρμενίδεια άποψη πως οτιδήποτε πραγματικό ούτε γεννάται ούτε φθείρεται. 

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Ριτσλ στο Σπίγκελ, Η Γερμανία οφείλει την Ευημερία της στις Χώρες που Παραιτήθηκαν από τις Πολεμικές Αποζημιώσεις





... αλλά   "Φωνή Βοώντος"... 
στη "Χώρα της Λήθης και της Αδιαφορίας" !


Στις 24 Ιανουαρίου 1921 στη διάσκεψη του Παρισιού οι Γερμανοί συμφώνησαν να πληρώσουν 226 δισεκατομμύρια χρυσά μάρκα μέσα σε 44 χρόνια. Μετά ένα χρόνο ο τότε Καγκελάριος Γιόζεφ Βιρτ δήλωσε ότι αδυνατεί να πληρώσει το χρέος γιατί θέτει σαν προτεραιότητα «το ψωμί του γερμανικού λαού» και στις 9 Ιουλίου 1932 στη Διάσκεψη της Λωζάννης διέγραψαν το τεράστιο χρέος της Γερμανίας!!!

Κόλαφο για την κυβέρνηση και το ελληνικό πολιτικό προσωπικό, συνιστούν οι αποκαλύψεις του Γερμανού καθηγητή της ιστορίας της οικονομίας Albert Ritschl* στο έγκυρο γερμανικό περιοδικό Spiegel.

Τεκμηριώνει με απόλυτο τρόπο τις αξιώσεις που προβάλει η Ελλάδα για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις. 

Υποστηρίζει ότι η Γερμανία ήταν η μεγαλύτερη χώρα- οφειλέτης τον 20ο αιώνα. Kαι προειδοποιεί ότι πρέπει η προσέγγισή της όσον αφορά την κρίση στην Eυρωζώνη να γίνει με αγνότητα και απλότητα, διαφορετικά θα έρθει αντιμέτωπη με την αναζωπύρωση των αιτημάτων καταβολής πολεμικών αποζημιώσεων.

Mπορεί το Bερολίνο να επιδεικνύει αδιαλλαξία, απαιτώντας υπακοή από την Aθήνα, αλλά αυτό δεν αιτιολογείται, καθώς, τον προηγούμενο αιώνα, στη Γερμανία ήταν που έλαβαν χώρα οι μεγαλύτερες κρατικές χρεοκοπίες της σύγχρονης ιστορίας, υποστηρίζει ο κ. Pιτσλ. Kαι τονίζει ότι χάρη στις HΠA, και τα τεράστια κεφάλαια που διέθεσαν μετά τον A΄ και τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία είναι σήμερα το αφεντικό της Eυρώπης.«Aπό το 1924 μέχρι το 1929 η Δημοκρατία της Bαϊμάρης ήταν χρεωμένη, και δανειζόταν από την Aμερική για την καταβολή των αποζημιώσεων για τον A΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. H πυραμίδα του χρέους κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης του 1931.
Tα κεφάλαια χάθηκαν και οι HΠA, όπως και η παγκόσμια οικονομία, υπέστησαν τεράστια καταστροφή. H κατάσταση ήταν ίδια μετά τον B΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά οι αποζημιώσεις πάγωσαν μέχρι τη μελλοντική ενοποίηση των δύο Γερμανιών. 

Eτσι σώθηκε η Γερμανία και δημιούργησε το οικονομικό θαύμα της δεκαετίας του ΄50. Tο 1953 οι HΠA «κούρεψαν» το γερμανικό χρέος, καθιστώντας το παρά πολύ μικρό. Tέλος, από το 1990 και μετά, η Γερμανία δεν κατέβαλε αποζημιώσεις σε καμία χώρα, ούτε φυσικά στην Eλλάδα.
Σε σύγκριση με τη χρεοκοπία της Γερμανίας μόνο τη δεκαετία του ΄30 τα σημερινά προβλήματα χρέους της Eλλάδας είναι ασήμαντα».

O κ. Pιτσλ επισήμανε ότι κανείς στην Eλλάδα δεν ξεχνά πως η Γερμανία οφείλει την οικονομική της ευημερία στη χάρη που της έκαναν οι υπόλοιπες χώρες, οι οποίες βαθμιαία παραιτήθηκαν από τις πολεμικές αποζημιώσεις. 

«Eάν η Eλλάδα αλλάξει τη στάση της στο ζήτημα αυτό, θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες χώρες. Θα πρέπει να είμαστε ευγνώμονες που η Eλλάδα στήνεται ξανά στα πόδια της με τα χρήματά μας. Eάν δεν πληρώσουμε, οι παλιοί λογαριασμοί θα εμφανιστούν ξανά».

O Γερμανός ιστορικός πιστεύει ότι οι δανειστές της Eλλάδας θα πρέπει να διαγράψουν μεγάλο μέρος του χρέους της, και καθώς ορισμένες τράπεζες δεν θα μπορούν να αντιμετωπίσουν μία τέτοια κατάσταση, θα πρέπει να υπάρξουν νέα προγράμματα οικονομικής βοήθειας. «Θα κοστίσει ακριβά στη Γερμανία, αλλά, σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να πληρώσει», κατέληξε ο κ. Pιτσλ.








Oλόκληρη η αποκαλυπτική συνέντευξη 
του Άλμπερτ Ριτσλ

συνέντευξη στον Yasmin El-Sharif

Spiegel:  Κύριε Ριτσλ η Γερμανία συζητάει αυτό τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση: «Λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε». Είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Ριτσλ: Οχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

S:
Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ρ: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Τη σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.


S: Τι ακριβώς συνέβη τότε; 

Ρ: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι το 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1ου Παγκοσμίου πολέμου δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η «δανειακή Πυραμίδα» κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία καταστροφικές.

Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ρ: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (Ανατολικής και Δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν τα δικαιώματά τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.


S: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες.

Ρ: Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του ‘30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά, λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

S: Αν υποθέταμε ότι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ρ: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.


S: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ρ: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει, βέβαια, το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

S: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ρ: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη δεκαετία του ‘30, ανακουφίστηκε η Γερμανία από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα «Haircut», που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα.  Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.


S: Πως είπατε;

Ρ: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. 

Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση.  
Η Γερμανία όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

S: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ρ: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50, είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποια χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

S: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ρ: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις.


S: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ρ: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους, το δεύτερο δε τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν το δικαίωμά τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το ότι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.


S: Τι εννοείτε;

Ρ: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα και γνώμες στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιο επιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, παριστάνοντας το χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.


S: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποια λύση θα ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και την Γερμανία;

Ρ: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι' αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για την Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Albrecht Ritsch , Wirtschaftshistoriker (καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας)


* Albert Ritschl,  Αλμπερτ Ριτσλ, καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στο London School of Economics από το 2007. Αυτήν τη στιγμή είναι σε άδεια, καθώς συντονίζει ένα ερευνητικό έργο σχετικά με την ιστορία του γερμανικού υπουργείου Οικονομίας

Γεννήθηκε τo 1959 στο Μόναχο της Γερμανίας.
Το 1983 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου στα Οικονομικά. Το 1987 ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στα οικονομικά ενώ το 1998 εκπόνησε διδακτορική διατριβή με θέμα οικονομικά και οικονομική ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Από το 1987 έως το 1994 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου ως ερευνητής στο τμήμα Οικονομικών επιστήμων.
Το 1994 έγινε επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών επιστημών στο Universitat Pompeu Fabra στην Βαρκελώνη, ενώ το 1996 έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο τμήμα.

Το 1999 ορίστηκε καθηγητής στο τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το 2001 γύρισε στην Γερμανία ως καθηγητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου.
ELEGHOS

Ολόγραμμα, Η τρίτη Διάσταση


Τι είναι η Ολογραφία

Η ολογραφία, από τις ελληνικές λέξεις ΟΛΟΝ και ΓΡΑΦΕΙΝ, είναι μια τεχνική για την καταγραφή των φωτεινών κυμάτων που ανακλώνται από ένα αντικείμενο.

Αποτέλεσμα της καταγραφής αυτής είναι το ολόγραμμα που όταν φωτισθεί με κατάλληλο τρόπο, αναπαράγει ένα ακριβές τρισδιάστατο είδωλο-αντίγραφο του αντικειμένου.

Ο θεατής ενός ολογράμματος, έχοντας τη δυνατότητα παρατήρησης του ολογραφικού ειδώλου από διαφορετικές οπτικές γωνίες, δύσκολα διακρίνει το ολόγραμμα από το πραγματικό αντικείμενο. Η αίσθηση των τριών διαστάσεων επιτείνεται από τις ανακλάσεις του φωτός στην "επιφάνεια" του ολογραφικού ειδώλου, τις έντονες φωτοσκιάσεις, την λεπτομερή απόδοση της επιφανειακής υφής των υλικών αλλά κυρίως από την οριζόντια και κατακόρυφη οπτική παράλλαξη.

Tα Kαλύτερα "Kορίτσια"


Απλές Συμπτώσεις

Είναι ένα από τα πιο γνωστά ανέκδοτα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, όπου ο τότε ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης Λεονίντ Μπρέζνιεφ επισκέπτεται τις ΗΠΑ.

Ο Πρόεδρος Ρόναλντ Ρήγκαν τον υποδέχεται και τον ξεναγεί στα επιτεύγματα της Δύσης.

Ένα από αυτά είναι και ένα υπερπολυτελές πορνείο !!! Ο Μπρέζνιεφ είναι ενθουσιασμένος από την εξυπηρέτηση και τη φροντίδα και αποφασίζει να κάνει ένα και στη Σοβιετική Ένωση.

Όταν επιστρέφει, αναθέτει σε μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος να στήσουν το λαμπερό πορνείο. Η επιχείρηση στήνεται, αλλά δεν πάει καλά ....

Μετά από καιρό ο Μπρέζνιεφ τηλεφωνεί στον Ρήγκαν και του λέει πως η επιχείρηση
πορνείο είναι ... προβληματική.
Ο Ρήγκαν τον ρωτάει αν έχει επενδύσει όσα χρειάζεται ένα πολυτελές πορνείο.
Ο Μπρέζνιεφ τον διαβεβαιώνει πως έχει δώσει εντολή να το εξοπλίσουν με τα καλύτερα
χαλιά από το Ουζμπεκιστάν, μάρμαρα από την Αρμενία και τα πιο σύγχρονα κρεβάτια
από την Ουκρανία.
Ο Ρήγκαν τον ρωτάει τι πόρνες έβαλε και ο Μπρέζνιεφ του απαντά πως θα καλέσει τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, που ανέλαβαν το πρότζεκτ, για να του πουν.

Καλεί, λοιπόν, τους υπεύθυνους και τους ρωτά «βάλατε καλές πόρνες στο μπουρδέλο;».

Αυτοί κοιτάζονται μεταξύ τους, αλλά χωρίς δισταγμό απαντούν: «τις καλύτερες, εξήντα
χρόνια μέλη του κόμματος».
Οι ομοιότητες με την Ελλάδα είναι απλώς συμπτωματικές.

  ΕΛEΓΧΟΣ  

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Έκ των Ένδον

                                                         
                                                             




Από την Στοιχειοθήκη* 











στο Πληκτρολόγιο




   
       Σταφίδες...
                            μου έβαζες παππού
            στη κούνια μου, κι αλλού,
            στης Κατοχής τη στέρηση...

            Μετά από καθυστέρηση
            πολλών δεκαετιών,
            δεν θάσαι πια απών.

           Κάποια δικιά σου ελπίδα
           για την εφημερίδα,
           πούχες να "ξαναστήσεις",
           εδώ... θα συναντήσεις,
           και θα "ξαναφωτίσεις",
           τον απέραντο πια, "χώρο"
           τον μαγικό...
                       "κυβερνοχώρο"

          Πολλές οι... ιστορίες,
          για ταβέρνες, κι αμαρτίες...
          μα, και γι' αγαθοεργίες,
          σ' εχθρούς... δεν κράταγες κακίες...

         Εκείνο που μ' εντυπωσιάζει,
         θάλεγα... με συναρπάζει,
         είν' ό,τι διάβασα και είδα
         στη παλαιά σου εφημερίδα...

       Ο λόγος σου ξεχωριστός,
        και απ' όλους σεβαστός,
        μακριά από ημετέρους
        στάθηκες μέχρι τέλους.

Της «Αμύνης τα Παιδιά»*            
*υποστηρικτές του Βενιζέλου
δεν σε γλυτώσαν τελικά,
σαν μπούκαραν βασιλικοί,
και τόκαναν το μαγαζί
και το τυπογραφείο,
βομβαρδισμένο ένα τοπίο….
που στήριζες τον "Λευτεράκη"...
Ναι, τον μετέπειτα Εθνάρχη...

Μα, δεν σκεπτόσουνα λιγάκι
πως προκαλούσες την οργή,
με του "Ελέγχου"* την γραφή ;

Το έντυπο διαλύθηκε,
μαζί σου εκοιμήθηκε..

          Κοντά εκατό περάσαν χρόνια..

          Απ’ τα δικά σου τα εγγόνια
          ένα θα προσπαθήσει,
          εν μέρει ν’ αναστήσει,
          ο «Διχασμός»,* ότι είχε σβήσει…
_______________________
         Π. Ματαράγκας




* Στοιχειοθήκη, Θήκη όπου τοποθετούντο τα μεταλλικά τυπογραφικά στοιχεία. 


ΕΛΕΓΧΟΣΕφημερίδα των αρχών του 20ου αιώνα (κυκλοφόρησε το 1901). Είχε άδοξο τέλος, οι εγκαταστάσεις της (γραφεία και όλο το τυπογραφείο της Αθήνας) καταστράφηκαν εκείνους τους ταραγμένους καιρούς του "Εθνικού Διχασμού των δύο κυβερνήσεων".
Στη Θεσσαλονίκη συνεχίστηκε για λίγο καιρό η έκδοση της.


Η Ταυτότητα της Εφημερίδας ΈΛΕΓΧΟΣ: 

Επίσημος Πατριωτική & Οικονομολογική Εφημερίς Καθημερινή Συντηρητικών Αρχών
Διευθυντής & Ιδιοκτήτης Αλέξανδρος Π. Ματαράγκας Γραφεία: οδός Αιόλου 188, Αθήναι


* Μπορείτε να διαβάσετε όλη τη διαδρομή της οικογένειας του Έλεγχου με τίτλο ''Του Έρωτα και του Αγώνα'', από το ξεκίνημα της μέχρι το τέλος εδώ
____________________________________________________________                    

Το πολιτικό, στρατιωτικό και κοινωνικό περιβάλλον στα χρόνια της εφημερίδας  ΕΛΕΓΧΟΣ

* Ο Εθνικός Διχασμός (1914-1917) υπήρξε μία σειρά γεγονότων που επικεντρώνονται στη διένεξη μεταξύ του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ σχετικά με την είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα κύρια γεγονότα της διένεξης αφορούν διαδοχικά την παραίτηση του Βενιζέλου, τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους με πρωτοβουλία του στην Βόρεια Ελλάδα με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη και την εκδίωξη του Κωνσταντίνου από την Ελλάδα μετά από στρατιωτική παρέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ.

Η διένεξη αυτή χώρισε την χώρα σε δύο διαφορετικά στρατόπεδα και προκάλεσε εξαιρετικά βαθύ χάσμα στην ελληνική κοινωνία μέχρι τη δικτατορία του Μεταξά. Κάποιες επιπτώσεις του χάσματος παρέμειναν ως το 1974 και την έκπτωση της μοναρχίας στην Ελλάδα. Μία σειρά από τραυματικά για την Ελλάδα γεγονότα, η μικρασιατική καταστροφή, η δικτατορία του Μεταξά ήταν σε μεγάλο βαθμό απόρροια του Εθνικού Διχασμού.



Αίτια 

Ως κύριο αίτιο του Εθνικού Διχασμού θεωρείται η ριζική διαφορά απόψεων σχετικά με τη στάση της Ελλάδας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο ανάμεσα στην εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου και τον βασιλιά Κωνσταντίνου του Α΄

Ο Κωνσταντίνος επέμενε να καθορίζει αυτός και όχι η εκλεγμένη κυβέρνηση την εξωτερική πολιτική της χώρας, γεγονός που τον οδήγησε σε ανοικτή σύγκρουση με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο. Βάσει του Συντάγματος του 1911, είχε δικαιοδοσίες περιορισμένες, όμως η επιρροή του στους συντηρητικούς πολιτικούς της εποχής ήταν παραπάνω από έντονη. 

Κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο, στον οποίο ηττήθηκε η ελληνική πλευρά από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν αρχιστράτηγος του στρατού σε ηλικία 29 ετών και θεωρήθηκε υπεύθυνος για την αποδιοργάνωση του στρατού που αποτελούσε φέουδο των πριγκίπων της βασιλικής οικογένειας.

Το 1909 ξέσπασε το κίνημα στο Γουδί που οργάνωσε ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος, με κύρια αιτήματα τις πολιτικές-διοικητικές μεταρρυθμίσεις, την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του στρατού με κύριο αίτημα την αποχώρηση του Διαδόχου και των πριγκίπων από την διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στο πρόσωπο του Ε. Βενιζέλου, το στρατιωτικό κίνημα βρήκε τον κύριο εκφραστή του, τον οποίο και κάλεσε από την Κρήτη για να αναλάβει την εκπροσώπηση του κινήματος, μετά τις εκλογές του 1910 ανέλαβε και πρωθυπουργός της χώρας.

Με το ξέσπασμα των Βαλκανικών Πολέμων, ο Κωνσταντίνος τέθηκε επικεφαλής του στρατεύματος. Οι αλλεπάλληλες επιτυχίες του Ελληνικού Στρατού οφείλονται κυρίως στους διπλωματικούς χειρισμούς της πολιτικής ηγεσίας (συμμαχία με Βουλγαρία και Σερβία το καλοκαίρι του 1912) και στον ηρωισμό των Ελλήνων στρατιωτών παρά στη φημολογούμενη στρατιωτική τέχνη του Κωνσταντίνου.

Στα παρασκήνια όμως, εκείνο το διάστημα δημιουργήθηκε το πρώτο χάσμα στις σχέσεις Κωνσταντίνου-Βενιζέλου, μια και ο διάδοχος έθεσε ως προτεραιότητα την κατάληψη του Μοναστηρίου ενώ ο πρωθυπουργός τον καλούσε να καταλάβει το συντομότερο δυνατό την Θεσσαλονίκη.(τηλεγραφική διαταγή υπουργού Στρατιωτικών Βενιζέλου την 25η Οκτωβρίου 1912:

"Σας καθιστώ προσωπικά δια την βραδύτητα με την οποία διεξάγετε τις επιχειρήσεις, αι οποίαι κινδυνεύουν να φέρουν τους Βουλγάρους πρώτους εις Θεσσαλονίκην".
Το συγκεκριμένο γεγονός παρέμεινε γνωστό τότε μόνο σε περιορισμένους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους.
__________________







''Eleghos'' at 21st century
In the early twentieth century, ''ELEGHOS'' (''Control'' in english) belonged to our family.
Alexander Pan. Mataragas, our grandfather, published this historical newspaper which was a strong and combative voice at the beginning of the 20th century, in the years of Greek national schism.
The end came when the facilities of the newspaper were attacked by raging royalist and the destruction was complete.

That was the identity, the profile of the newspaper:

“ELΕGHOS” Journal of the early 20th century (released in 1901). Official Patriotic & economist Daily Newspaper, Conservative Principles.
Director & Owner Alexander Panayiotis Mataragas. Offices Aiolou 188, Athens.

Today, after 100 years, we, the descendants decided to revive that voice, and in addition, with help in the translation by our American journalistic team (Kellene G Safis), it became possible to create section of the newspaper in the English language.

“ELΕGHOS” (CONTROL), the same journal in digital form.
Now days the identity of ''ELEGHOS Blog'' says:


''The vitality of thought is an adventure. Ideas won't keep.
Something must be done about them...''
 
Alfred North Whitehead.                                                

  ΕΛEΓΧΟΣ